alt


Να χαλαρώσουμε λίγο πλάι-πλάι στον ΠΗΓΑΙΜΟ μας .σήμερα


Οι εγγραφές μας  τον τελευταίο καιρό προκαλούν ένταση  κούραση, θλίψη ,αγωνία . Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε από την στιγμή που είμαστε «παρόντες» στην ζωή μας αλλά και την ζωή  κάποιων άλλων που ζητάνε  απεγνωσμένα βοήθεια  και  η καρδιά μας  το επιβάλλει να σμίξουμε τουλάχιστον την φωνή μας με την δική τους

 

Κι όμως υπάρχουν κάποιοι ευλογημένοι άνθρωποι όχι μακριά , κοντά μας, ανάμεσά  μας. Αυτοί δεν χρειάζεται να πούνε λέξη Την σκυτάλη παίρνει  η ψυχή τους . Διανύει μονάχη  σκοτεινή, δύσβατη επικίνδυνη διαδρομή    για να τερματίσει  όχι για την  πρωτειά , την αναγνώριση ,τον θρίαμβο .
Απλά  για να  βρει  και μας εκεί   στο «στόχο» του προορισμού  της .   Να μοιραστεί το έπαθλο  της ανθρωπιάς μαζί μας και να μας παραδώσει την σκυτάλη ...

```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Μια μητέρα στα χνάρια του Φειδιππίδη για τα παιδιά με καρκίνο

Η δρομέας Σοφία Κασίμη έτρεξε στο εφετινό Σπάρταθλον με τη φανέλα της "Φλόγας"

 

Στα βήματα του Φειδιππίδη έτρεξε η μητέρα, σύζυγος και εργαζόμενη κυρία Σοφία Κασίμη, η οποία συμμετείχε στο εφετινό Σπάρταθλον διανύοντας απόσταση 246 χιλιομέτρων, από την Αθήνα ως τη Σπάρτη, φέροντας τη φανέλα του συλλόγου γονέων παιδιών με καρκίνο «Φλόγα». Θέλησε έτσι, όπως χαρακτηριστικά λέει, να υποστηρίξει με τον προσωπικό της «άθλο» τους σκληρούς αγώνες που δίνουν καθημερινά και το αξιόλογο κοινωνικό έργο που αναπτύσσουν οι γονείς των παιδιών που πάσχουν από καρκίνο.

«Εχω προσπαθήσει άλλες δύο φορές να ολοκληρώσω το Σπάρταθλον αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τερματίσω. Φέτος ήμουν αποφασισμένη ότι θα φτάσω στη Σπάρτη, ακόμα και αν έφτανα νεκρή», λέει η 40χρονη δρομέας μιλώντας στο «Βήμα». Κάθε χρόνο ξεκινούν τον αγώνα περίπου 350 δρομείς αλλά τον ολοκληρώνουν λιγότεροι από 140. Η κυρία Κασίμη ξεπέρασε κάθε είδους δυσκολίες κατά τη διάρκεια του διήμερου αγώνα. Αποκορύφωμα της δοκιμασίας ήταν η νύχτα που πέρασε τρέχοντας στο όρος Αρτεμίσιο, όπου λίγο έλειψε να εγκαταλείψει τον αγώνα όταν έσβησε ο φακός της και βρέθηκε μόνη της μέσα στο δάσος, χωρίς προσδιορισμένο μονοπάτι!

 

«Η νύχτα ήταν σκοτεινή, ήταν τρεις τα χαράματα και δεν έβλεπα τίποτα. Προχωρούσα "μπουσουλώντας" για να μην πέσω από κανένα γκρεμό. Δεν έχω ξανασυναντήσει τέτοιες δυσκολίες σε ολόκληρη τη ζωή μου», αναφέρει. Λόγω του χρόνου που έχασε στο βουνό, μάλιστα, αναγκάστηκε να τρέξει χωρίς διακοπή το υπόλοιπο της διαδρομή μέχρι τη Σπάρτη. «Ετρεξα επί 35 ώρες και 45 λεπτά χωρίς καμία διακοπή! Ήξερα ότι δεν είχα περιθώριο να κάνω διάλειμμα και δεν είχα επιλογή, ήμουν αποφασισμένη να τερματίσω εγκαίρως», τονίζει.

 

Με τη συμμετοχή της θέλησε να μεταφέρει το μήνυμα της αντοχής του ανθρώπου σε κάθε αγώνα, είτε πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου, είτε για έναν «αγώνα ζωής», όπως είναι η μάχη ενάντια στην επάρατη νόσο. «Στη ζωή πρέπει να παλεύουμε για την επιβίωση με κάθε κόστος. Ο καθένας δίνει τις δικές του μάχες και χρειάζεται πίστη και αντοχή για να καταφέρουμε να αντέξουμε τις προκλήσεις και τις δυσκολίες που θέτει στο δρόμο μας η ζωή», καταλήγει.

 

Από τον Φειδιππίδη στη σύγχρονη Ελλάδα

Η ιστορική αφετηρία του Σπάρταθλου αποδίδεται στην αφήγηση του Ηρόδοτου για τη μάχη του Μαραθώνα. Περιγράφοντας τις λεπτομέρειες της μάχης, ο Ηρόδοτος αναφέρεται στο κατόρθωμα ενός Αθηναίου «ημεροδρόμου», του Φειδιππίδη, τον οποίο οι Αθηναίοι στρατηγοί έστειλαν στη Σπάρτη για να ζητήσει ενίσχυση απέναντι στην επερχόμενη επίθεση των Περσών στον Μαραθώνα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Φειδιππίδης έφτασε στη Σπάρτη την επομένη της αναχώρησης του από την Αθήνα.

 

Αυτό οδήγησε αιώνες αργότερα τον φιλέλληνα και αξιωματικό της βρετανικής RAF, κ. Τζον Φόντεν, να αναρωτηθεί μελετώντας τον Ηρόδοτο αν ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να διανύσει τα 250 χλμ. μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης σε δύο μέρες. Σύντομα αντιλήφθηκε ότι ο μόνος τρόπος να το διαπιστώσει ήταν να επιχειρήσει να τρέξει ο ίδιος την ιστορική διαδρομή. Με άλλους τέσσερις συναδέλφους του από τη RAF έφτασε στην Αθήνα το φθινόπωρο του 1982 όπου σχεδίασε την πλησιέστερη προς την περιγραφή του Ηρόδοτου διαδρομή. Στις 8 Οκτωβρίου 1982 η περιπέτειά τους ξεκίνησε, ενώ την επόμενη ημέρα, 9 Οκτωβρίου, οι βρετανοί δρομείς έφτασαν στον προορισμό τους!

 

Η αρχική επιτυχία οδήγησε τους φιλέλληνες δρομείς στη διοργάνωση του πρώτου διεθνούς αγώνα «Σπάρταθλον» το 1983, με την συμμετοχή 45 δρομέων από δώδεκα χώρες του κόσμου. Ενα χρόνο αργότερα, το 1984, ιδρύθηκε ο Διεθνής Σύνδεσμος «Σπάρταθλον» και από τότε, ο εν λόγω αγώνας διοργανώνεται ανελλιπώς κάθε Σεπτέμβρη, μια και σε αυτό τον μήνα τοποθετεί χρονικά ο Ηρόδοτος την αποστολή του Φειδιππίδη στη Σπάρτη. Αξίζει να σημειωθεί, άλλωστε, ότι σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς ο Φειδιππίδης ήταν ο ίδιος δρομέας που μετέφερε λίγες ημέρες αργότερα την είδηση της νίκης στη Μάχη του Μαραθώνα στην Αθήνα και ξεψύχησε μόλις έφτασε στους Αθηναίους άρχοντες. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον ιστορικό Λουκιανό, ο Φειδιππίδης ξεψύχησε προφέροντας μόνο δύο λέξεις, «Χαίρετε. Νικώμεν».

Ελλη Ισμαηλίδου

ΤΟ ΒΗΜΑ