ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Καλή σας μέρα και καλό μήνα
.
Κατά καλή μας τύχη Γεννηθήκαμε Έλληνες .
Ο Καβάφης στην Ταβέρνα υπό την επήρεια ίσως ενός παραπανίσιου ποτηριού κρασί διερωτάται. :
«Τι φταίει ; Φταίει το κακό το ριζικό μας; Φταίει ο θεός που μας μισεί, Φταίει το κεφάλι το στραβό μας; Φταίει πάνω απ’ όλα το κρασί ;

Ενίσταμαι . (Άλλωστε και ο ίδιος ο ποιητής ,λέγεται, ότι αργότερα τους ..αποκήρυξε αυτούς τους στίχους του που έμελλε να γίνουν «εθνικό» τραγούδι .)

Ενίσταμαι λοιπόν γιατί πιστεύω ότι είναι τύχη να γεννηθείς Έλληνας σε μια χώρα λουσμένη στο φως του ήλιου . Ντυμένη στο γαλάζιο τ’ ουρανού . Δαντελοστολισμένη με χιλιάδες ακρογιαλιές κι ονειρεμένα νησιά .

Είναι τύχη ακόμη κι ας μας πέφτει βαριά κληρονομιά, να έχεις μιαν Ιστορία πολιτισμού που καμιά άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν έχει.

Είναι Τύχη να προέρχεσαι από έναν λαό που έχει προσφέρει στην σύγχρονη ανθρωπότητα μερίδιο, στον χώρο των γραμμάτων, των επιστημών, των Τεχνών .

Η αλήθεια είναι ότι μεθυσμένοι από την «ουσία» της Ζωής παραπατήσαμε ,και προφανώς χάσαμε τον δρόμο. Παρεκκλίναμε της πορείας του προορισμού μας .

Εκείνο όμως που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τον λαό μας, αλλά ούτε και ο λαός μας στην πλειονότητά του θα προδώσει είναι
η Ανθρωπιά
η Αλληλεγγύη
η Γενναιοψυχία
η Φιλοπατρία
η Αγωνιστικότητα
η Αξιοπρέπεια
η Υπερηφάνεια και η Θέληση.

Ας κάνουμε αυτές τις Αξίες ασπίδα μας απέναντι στην λαίλαπα των ανατροπών που οδηγηθήκαμε και ας ανατρέψουμε την κατηφοριά σε ανηφόρα ,για να διαψεύσουμε τις Κασσάνδρες που μας θέλουν τελειωμένους&..

Πως ;;; .Με χίλιους δυο τρόπους καταγεγραμμένους στο DNA μας από τον Οδυσσέα και με το πείσμα, την τόλμη, την ευρηματικότητα, την δύναμη ψυχής του σύγχρονου Έλληνα που διαπρέπει πανταχόθεν της Γης.

Καιρός να αναβιώσει το Ελληνικό πνεύμα της επιχειρηματικότητας στον τόπο που γεννήθηκε.

βιργινια .:

Είναι μια ιδιαίτερη ικανοποίηση για την συντάκτρια του ΠΗΓΑΙΜΟΥ ,φεύγοντας ο αναγνώστης από την σελίδα , να παίρνει κάτι θετικό μαζί του .Πόσο μάλλον αισιοδοξία που τόσο ανάγκη την έχουμε..
Ευχαριστώ καλή μου.
Ευχαρίστως την μοιράζομαι μαζί σου!!

Σταύρος Χ:
.
Εμείς το μήνυμα περνάμε Σταύρο μου.
Δεν προτρέπουμε όλους να ανοίξουν σουβλατζίδικα,
ή ν' ασχοληθούν με οικολογικές και πρωτότυπες καλλιέργειες,
ή ν' ανοίξουν ΕΛΛΗΝΙΚΑ μικρομάγαζα στις γειτονιές με αποκλειστικά την πώληση Ελληνικών προϊόντων,
η νοικοκυρεμένα γραφικά μαγέρικα με παραδοσιακά γεύματα σε προσιτές τιμές κ.λ.π.
ή μικρές φάρμες γεωργικών προϊόντων κι' ένα σωρό άλλες δραστηριότητες.
Ο καθένας μόνος ή μάλλον σε μικρές ομάδες με κοινούς στόχους,
ας ’ αποφασίσουμε.
Δεν είδες με τι πατάτες για πότε φούντωσε το κίνημα της απευθείας διάθεσης από την παραγωγή στη κατανάλωση ;
Φαντάζεσαι πόσο μεγάλης ανταπόκρισης μπορεί να τύχουν ανάλογες κινήσεις,σε όλη την Ελλάδα, για προϊόντα διατροφής και πρώτης ανάγκης ;

Η Πενία δεν κατεργάζεται μόνο τέχνες, βάζει το μυαλό να δουλέψει και την συναδελφικότητα σε συνδυασμό με την αλληλεγγύη να εγγυηθούν μιαν συνεργασία απαλλαγμένη από κομπίνες και αισχροκέρδεια.

&ερρωσο..

ΓΙΑΝΝΗΣ JOHNPIT:

Καλησπέρα Γιάννη μου.

Κι όμως είτε της έχουμε είτε δεν της έχουμε εμπιστοσύνη η τύχη καλή ή κακή υπάρχει Γιάννη μου.
Αν όχι φυσικά με την έννοια "του προγεγραμμένου’’ του τι πρόκειται να μας συμβεί καλό ή κακό , τουλάχιστον με την μορφή του παράγοντα Χ που παίζει καταλυτικό ρόλο στην ζωή μας.
Τα πάντα πάνε καλά όταν τα κατευθύνομε με θετική σκέψη, οξυδέρκεια , σωστές κινήσεις, μεράκι, εργατικότητα, εντιμότητα χωρίς τρικλοποδιές μεταξύ συνεργατών και κυρίως χωρίς να το έχουμε δεδομένο ότι μια οποιαδήποτε δουλειά που θα διαθέσουμε κεφάλαιο και προσωπική εργασία πρέπει να μας κάνει εκατομμυριούχους σε χρόνο μηδέν.

Δεν είναι τόσο η αισιοδοξία Γιάννη μου που οδηγεί την σκέψη μου σ’ αυτά τα συμπεράσματα όσο η μετριοπάθεια, η ολιγάρκεια ,οι προτεραιότητες που έβαζα πάντα και παρ’ όλο ότι δοκιμάστηκα σκληρά από τον παράγοντα Χ που είπαμε πάρα πάνω, δεν μετάνιωσα για την στάση ζωής μου.Ευχαρίστως θα έκανα τα ίδια αν την ξεκίναγα από την αρχή...

Τι καλά και ακμαία;;;; Τα χάλια μου είμαι. Ένας αληταράς ιός -δεν του κάθομαι βλέπεις- με έχει γονατίσει και ταλαιπωρούμαι τόσες ημέρες τώρα. Δεν μπορώ να συνέλθω. Αλλά ποιος τον λογαριάζει πόσα χρόνια είναι ;;;.
Φιλιά

Εφημερίδα Liberation: Ο Έλληνας στο τέλος πάντα σηκώνεται

"Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.

Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.

Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του "τρελού χρήματος".

Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα "Δεν πληρώνω" και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.

Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.

Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.

Είναι επίσης το μέλλον μας.

Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!

Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!"
Raoul Vaneigem (βέλγος συντάκτης)

vivanews.gr

Ζείδωρον :

Καλέ μου Δημήτρη .
Σ’ ευχαριστώ πρωτίστως για την εμπιστοσύνη σου και την διάθεση να μοιραστείς μαζί μου προσωπικά σου θέματα .
Δεν στο κρύβω ότι καίτοι στην ζωή μου έχω έλθει σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους λιγότερο ή περισσότερο φίλους θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που σε αντάμωσα στην διαδικτυακή μου στράτα.

Είστε αξιέπαινοι κι οι δύο σας ,αλλά και «τυχεροί» Δημήτρη μου, γιατί εκτός από το πολυτιμότερο δώρο την Υγεία ,έχετε και την αγάπη και την σύμπνοια μεταξύ σας και κυρίως την κοινή αντίληψη της ουσίας της ζωής. Δεν είναι εύκολο να συμπέσουν όλα αυτά Δημήτρη μου και μάλιστα σε μια διάρκεια χρόνου όση χρειάστηκε για να στήσετε την οικογένειά σας τη οποία ακόμη οικοδομείτε....

Σαν αδελφή σε αδελφό ( μοναχοπαίδι είμαι) εύχομαι να μείνετε έτσι ευλογημένοι απ’ τον Θεό μέχρι τα βαθιά σας γεράματα.

Μα και γω δεν επενδύω σε Τύχη που θα φέρει από το πουθενά υλικά οφέλη κι όχι μόνο.
Σε τελευταία ανάλυση αυτό που λέμε Τύχη δεν είναι άλλο από κάθε θετική παρέμβαση στην ζωή μας που είτε ως αποτέλεσμα δικών μας ενεργειών και επιλογών ,είτε ως ένα απρόβλεπτο και τυχαίο γεγονός καθορίζει την πορεία μας.

Όσο όμως για την κακή Τύχη αυτήν που δεν προκαλέσαμε, που δεν επιδιώξαμε ποιος μπορεί να αρνηθεί τον καταλυτικό της ρόλο σε κάποια φάση της ζωής μας και μερικές φορές για πάντα ;
Εδώ παίζεται όλο το παιχνίδι και η ισχύς του κυρίαρχου προσωπικού παράγοντα.

Και στην μια και την άλλη περίπτωση (την καλή ή την κακή Τύχη) εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτοί που θα κάνουμε κατάλληλους χειρισμούς για να διαχειριστούμε σωστά την όποια θετική, ή αρνητική κατάσταση.
Με αυτή την προϋπόθεση δεδομένη, ναι δέχομαι ότι μόνοι υπεύθυνοι για την ζωή μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. .

Και γώ Δημήτρη μου βρίσκομαι σε μια πολύ ζόρικη φάση εξ’ αιτίας της γενικής κατάστασης.
Δεν με νοιάζει αν περιοριστούν στο ελάχιστο τα έσοδά μου .Με όσα έχω περνάω και το εννοώ. Ο επαπειλούμενος κίνδυνος σε απόσταση αναπνοής, είναι η πλήρης ανατροπή του σχεδίου Ζωής που με τόσο κόπο έστησα για τα παιδιά μου κυρίως για την μετά εμού εποχή..... Αυτό μου είναι ασήκωτο πράγματι.
Προσπαθώ να δρομολογήσω κάτι άλλο στο μυαλό μου αλλά δεν μου βγαίνει με τίποτα. Κι όταν παρα-στριμώχνομαι, τότε λέω ,
Ε, ας αναλάβει και ο Θεός τις ευθύνες του.....

Καλός σας Σαββατοκύριακο . Φιλιά στην Σταυρούλα σου και μιαν τρυφερά σφιχτή αγκαλιά στον μπέμπη σας.

Kαλημέρα Αγαπητέ μου.

Θα μου επιτρέψεις πρωτίστως να σου ευχηθώ με όλη την καρδιά μου "δύναμη"
(κι ας την διαθέτεις παραπανίσια δεν βλάπτει) και φυσικά αίσιο τέλος στην περιπέτειά σου.
Στη συνέχεια να σ' ευχαριστήσω για τον χρόνο σου, την ενασχόλησή σου με την εγγραφή μου.
Βρήκα την συμμετοχή σου σ' αυτήν (σαλάτα που λες Εσύ) αριστουργηματική.

Θεωρώ ότι στην διαδικτυακή επικοινωνία το ζητούμενο δεν είναι η παθητική ανάγνωση αλλά η συμμετοχή, η μοιρασιά που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά..
Εσύ βέβαια πρόσθεσες , εν προκειμένω, και ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον στοιχείο.
Την "φαντασία" και στην συνέχεια την Δημιουργία και φυσικά την άποψη.

Το αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον για όσους μπουν στην διαδικασία να σε μελετήσουν και να ανακαλύψουν τα κοινά και τις διαφορές των δύο εγγραφών.

Όπως και νάχει όμως το menu είναι ευφάνταστο και ιδιαίτερο ελκυστικό.
Ούτε μπουκιά (λέξη σου) δεν πάει χαμένη.

Νάσαι καλά φίλε ,να συναντιόμαστε ,να τα λέμε και να σωπαίνουμε αν χρειάζεται εκεί, στης Ψυχής τα Λόγια τα γραμμένα.(http://lygeri.pblogs.gr)

Καλησπέρα !!!

Διόρθωσε σε παρακαλώ την...σούπα σε σαλάτα ,σπεσιαλιτέ μάλιστα, ιδιαίτερα εύπεπτη και ερεθιστικά εύγεστη.
Το ίδιο έκανα και εγώ.

Συμβαίνει, πράγματι ,μια ιδιαιτερότητα στον ΠΗΓΑΙΜΟ .
Συνήθως οι αναρτήσεις του δεν μένουν στατικές στο θέμα ,το πνεύμα ή το ύφος της συντάκτριας. Εξελίσσονται μέσα από τα σχόλια των συνδαιτυμόνων.
Κάποιες φορές μάλιστα όταν η εγγραφή έχει ιδιαίτερο ειδικό βάρος, παίρνει διαστάσεις, επεκτείνονται σε άλλες παραμέτρους .Ετσι δε,
και "η ώρα είναι ανοιχτή " στήνεται ένα τσιμπούσι ιδεών, αντιλήψεων, θέσεων κι απόψεων τι να σου πω!!!
Τότε εγώ αθόρυβα , την κάνω ! Από οικοδέσποινα μεταλλάσσομαι σε φιλοξενούμενη . Αντί να κερνώ, πίνω ...και φυσικά ούτε ψίχουλο δεν αφήνω να πάει χαμένο η αχόρταγη !!!

ΥΓ: θα ήθελα να συμπληρώσω ότι νοιώθω άνεση να μιλώ και να κάνω παιχνίδι μέσα από σχόλια μαζί σου ,γιατί έχω μιαν οικειότητα με την γραφή σου ..
Δεν σε διαβάζω για πρώτη φορά .
Από την αρχή που δημιούργησα στο blogspot τον http://pygemos.blogspot.com σ’ έχω στα δεξιά μου μεταξύ των φιλικών μου blogs και παρακολουθώ κάθε αναδυόμενη νέα ανάρτηση σου. Βλέπεις το φιλόξενο κατά τα άλλα Pathfinder δεν παρέχει αυτή την ευκολία και εξ’ αυτού έστησα κι αυτό το μικρού βεληνεκούς μπλοκάκι ,για να μπορώ άμεσα να παρακολουθώ blogs που μ’ ενδιαφέρουν.

Καλό σου απόγευμα και αύριο με το καλό