ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΑ.
ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ,ΑΠΛΩΣ ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΧΗ. ΑΥΤΗ Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ
ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ.ΤΟ 93% ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΓΡΑΨΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ
ΜΗΝΥΜΑ... ΕΣΕΙΣ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΤΟ 7% ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΨΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ
...ΑΦΗΣΟΥΝ ΣΤΟΝ...ΤΟΙΧΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΜΙΑ...ΜΕΡΑ!

Είναι ένα σχόλιο που κυκλοφορεί στους τοίχους του facebook ,και στον δικό μου φυσικά (http://http://www.facebook.com/group.php?gid=186236915596#!/lygere.basileiou)
γραφέας του ο Γιάννης Καλαμάτας.

eutuxia eutuxia:

Εκλεκτή του ΠΗΓΑΙΜΟΥ Ευτυχία.
Αυτά κι αυτά συζητούσαμε για ώρες σήμερα σε μια συνάντηση που είχαμε ύστερα από πολύ καιρό με φίλες από τα εφηβικά μας χρόνια. Δεν έχουν σημασία τόσο οι κρίσεις και τα συμπεράσματα που διαφέρουν από άτομο σε άτομο όσο η ολοφάνερη ανάγκη να γυρίσουμε πίσω στα χρόνια της αθωότητας και των των οραμάτων.
Τότε που οι νέοι είμαστε οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού της κοινωνίας μας. Τότε που οι ομηρικοί καυγάδες μας --ακόμη και ερωτευμένοι χωρίζαμε για τα πολιτικά ιδεώδη μας-- ήταν για τις ιδέες μας και τις κοινωνικές αντιλήψεις μας. Κι αυτό έβγαινε γραμμένο τις νύχτες στους τοίχους με μπογιά. Τα οργισμένα νιάτα της εποχής βρίσκανε αυτόν τον ----παράνομο τρόπο να εκφραστούν.
Που να πήγαινε το μυαλό μας πως θαρχόταν μια μέρα που οι πλειονότητα των Ελλήνων ανεξαρτήτου φύλλου, ηλικίας , ιδεολογίας σύσσωμοι , αν ήταν δυνατόν, να γινόμαστε ένα λαϊκό δικαστήριο ,;; Να κατά-δικάσουμε μια μ ε γ α λ η χούφτα Ελλήνων και ξένων που άνοιξε διάπλατα να βάλει στο χέρι το βιός της πατρίδας μας και να οδηγήσει το λαό της σε πτώχευση όχι μόνο οικονομική αλλά κυρίως ηθική .
Τώρα όλοι αν μπορούσαμε, νέοι γέροι και παιδιά θα γράφαμε στους τοίχους συνθήματα αγανάκτησης που μας πνίγει.
Οι τοίχοι του facebook αλλά και των σελίδων του διαδικτύου υποκατέστησαν τους τοίχους των δρόμων. Δεν είναι πλέον τα συνθήματά υπό δίωξη αλλά σπίθες που ξεπηδούν μέσα από την φλόγα της καρδιάς μας και κρατούν μια ολόκληρη κοινωνία σε εγρήγορση.
Εκτόνωση η συζήτηση μαζί σου. Δεν σου λέω τίποτ’ άλλο .

ΥΓ: Απλά αντιγράφεις το μήνυμα που γράφω υπό μορφή σχολίου μου ,και το γράφεις στην σελίδα σου στο facebook αν έχεις ή στο blog σου σαν επόμενη εγγραφή ας πούμε.
Το ίδιο έκανα και γω εξαπλουστευμένα γιατί δεν γνωρίζω να δουλεύω καλά τα links και μάλιστα των άλλων. Αν Εσύ ξέρεις να το κάνεις πιο έντεχνα , it is up to you.

Ευχαριστώ δεν θα πει τίποτα.

BUTTERFLY:

Καρδούλα μου ..
Πιστεύω να κατάλαβες ότι και γω άλλωστε και να κάνεις ότι εσύ νομίζεις.

Και μόνο η ζεστή σου ανάσα και το ανάλαφρο πέταγμά σου πάνω από τον ΠΗΓΑΙΜΟ μας δεν θα αφήσουν την παγωνιά να επιβραδύνει τον ρυθμό της καρδιάς του....

Σ' αγαπώ

Side21:

Μεταξύ μας , δεν είμαι fun του facebook . Μια φίλη μου το έστησε και για πολύ καιρό το άφησα ανενεργό..
Εν αντιθέσει με τα blogs που τα θεωρώ γωνιές με προσωπικό χαρακτήρα. Φέρουν το στίγμα μας και η επικοινωνία μέσα από τις σελίδες μας δεν είναι καθόλου πλασματική .Όταν μάλιστα οι εγγραφές μας διατυπώνονται με ειλικρίνεια, ευπρεπώς και σέβονται τον αναγνώστη.
Μερικές μάλιστα ικανοποιούν τις αισθητικές μας ανάγκες , τροφοδοτούν το πνεύμα μας , ενημερώνουν και ακόμη υπηρετούν σωστά την Ελληνική γλώσσα που κακοποιείται από την αργκό και από τα greek english.

Όταν όμως συνειδητοποίησα την δυνατότητα που σου δίνει το χάος του facebook να σπείρεις ουσιώδη σπορά σε χώρο απεριόριστο με πάρα πολλούς αποδέκτες, σκέφτηκα να το επιχειρήσω για τις ανάγκες του ΠΗΓΑΙΜΟΥ μας και δεν μετάνιωσα.

Έστω κι ένας είπα να ωφεληθεί ή να ευαισθητοποιηθεί είναι κέρδος για τον ΠΗΓΑΙΜΟ.

Δεν έπεσα έξω τελικά γιατί είναι πάρα πολλοί αυτοί που μπορεί κατ’ ευφημισμό να ονομάζονται φίλοι, είναι όμως πρόθυμοι να σου παραχωρήσουν το χώρο τους,
ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ τους ,να γράψεις τα μηνύματα σου. Κι όταν «οι Τοίχοι όλοι μαζί μιλούν» έχουν απήχηση , κάτι καλό προκύπτει. Προσωπικά το εισπράττω από την ανταπόκριση πολλών αναγνωστών.

Μακρηγορήσαμε κι απόψε φίλε , αλλά είναι κι αυτό ένα θέμα
Ήθελα άλλωστε, Εδώ το είχα, να λογοδοτήσω « Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι»

Καλή νύχτα νάχεις.

Ζείδωρον

Καλημέρα Δημήτρη μου.
Μπορεί ,πράγματι, η τεχνολογία να μας έχει πλασάρει ένα σωρό «εργαλεία» μετάδοσης ακόμη και των συναισθημάτων μας,. Η πηγή όμως από την οποία εκπορεύονται όλα αυτά είναι ο άνθρωπος. Αυτός ενστικτωδώς καταφεύγει σε δικούς του ορμέμφυτους τρόπους να εκφραστεί, να επικοινωνήσει με τους συνανθρώπους του, αποτελεσματικά και αλάνθαστα.
Τώρα ,το κυρίαρχο διαδίκτυο μπορεί να παρεισφρήσει παντού αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ζωντάνια του πεζοδρομίου..π.χ., ή την ανυπότακτη ελευθερία έκφρασης μέσα από την σύνθεση , τις νότες της μουσικής, τον στίχο ,τον προφορικό ή τον γραπτό λόγο.
Ακριβώς και γω με το ίδιο δικό σου σκεπτικό μπήκα στο facebook,για τις ανάγκες του ΠΗΓΑΙΜΟΥ. Μόνο που εμένα μου παίρνει χρόνο που δεν διαθέτω. Κουράζει δεν σου κρύβω, γιατί παρακολουθώ και συμμετέχω .
Πίσω όμως δεν μπορώ να κάνω. Ή φεύγω, ή μένω κι όσο αντέξω. Θα δείξει&.
Σ’ ευχαριστώ Δημήτρη μου και για την ευχή σου ιδιαίτερα.

BUTTERFLY:

Γιατί καρδούλα μου , εσύ που πιάνεις στον ...αέρα τα πάντα δεν κατάλαβες;.Μάλλον εγώ δεν υπήρξα σαφής.

Κανένα μπανεράκι. Απλά αντιγράφεις τα "λογάκια"του μηνύματος και κάνεις μιαν αναρτησούλα στην σελιδα σου να το διαβάσουν οι αναγνώστες σου για όσο μείνει εκεί μέχρι το επόμενο post σου. Εάν είσαι στο facebook κάνε το ίδιο και κει κι όσο μείνει ,γιατί εκεί όλα περνούν και χάνονται με την ταχύτητα των ηλεκτρονικών διαφημίσεων.

Καλή σου μέρα κοριτσάκι

BUTTERFLY

Πεταλουδίτσα μου σ’ ευχαριστώ πολύ.
Με συγχωρείς που δεν το έκανα από χτές αλλά με ταλαιπωρεί πάλι η αλλεργία και καθώς δεν είμαι φιλική με τα φάρμακα το αντισταμηνικό με διαλύει. Θα μου πεις δεν ντρέπεσαι? Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου ?
(http://ligery.pblogs.gr/2010/09/oi-pshles-koryfes-einai-gia-dynates-psyhes.html)
Δεν αντιλέγω. Αλλά κι όταν σέρνεσαι τι να κάνεις; Βλέπεις οι κοινοί άνθρωποι όπως εγώ, όταν έχουν ένα πρόβλημα υγείας και στο ίσωμα δεν τραβάνε &.
Σήμερα το τρενάρω να πάρω το χάπι να προλάβω να κάνω καμιά δουλίτσα.
Μια καλή μέρα νάχεις .
Σε φιλώ

Βρε δε σε αντέχω. Πως τα πήρε δηλαδή τα κλειδιά ;; Σοβαρά το λές; Δεν μπορείς εσύ να κάνεις αντικλείδι και να ξαναμπείς από άλλη πόρτα ;

Πράγματι τα πράγματα όσο πάνε και χειροτερεύουν δεν ξέρω τι τελικά θα μείνει στην θέση του . Φοβάμαι πως τίποτα.
Ειλικρινά έχω αρχίσει και φοβάμαι το κενό ( gap) που ξαφνικά μπορεί ο καθένας μας να βρεθεί . Γι αυτό ας επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο ζωής μας, όσο είναι ακόμη καιρός έχοντας πάντα κατά νου τα χειρότερα....
Μακάρι η εξέλιξη των πραγμάτων στην χώρα μας να με διαψεύσει γιατί η φορά τους είναι δυσοίωνη.
Να είσαι καλά λιακαδίτσα μου γιατί εγώ είμαι τα χάλια μου.

Λιακαδα:

Λιακαδίτσα μου τώρα σε πήρα είδηση...

Τα δάκρυα είναι λύτρωση και το ξέρεις. Αλλά στεγνώσανε κι αυτά .
Η γλυκιά αλμύρα τους όμως στέκεται στο λαιμό και δεν αφήνει την πικρή γουλιά της θύμισης να πάει κάτω...

Δε μου έμεινε χρόνος κοριτσάκι να σε ψάξω στο facebook. (Μη ρωτάς τα τρεχάματα μου και τα ζόρια μου αυτό τον καιρό) Θα προσπαθήσω να το κάνω.
Πάντως με μια πρώτη ματιά δεν σε βρίσκω στον πίνακα των "φίλων" που μου βγάζει..
Τα λέμε