ΑΝΑΠΗΡΟΙ ΧΟΡΕΥΤΕΣ 1.jpg

Ζητείται  Ωτακουστής.....ν' αφουγκραστεί  την ψυχή  κάποιων
που  παράγουν και υπηρετούν   πολιτισμό
ασκώντας  το δικαίωμα   τους στην Τέχνη   του Θεάτρου και του Χορού.

Στο περιθώριο της δίνης  των  ημερών  που ζούμε
και με δέος   παρακολουθούμε   βουβοί  τα τεκταινόμενα στην  πατρίδα μας
και όσα  μέλλει   γενέσθαι ...  κάποιοι   συνάνθρωποί  μας
δίνουν  τον  προσωπικό  τους αγώνα.
Βγαίνουν   στο προσκήνιο και  υπερασπίζονται
το δικαίωμά τους  στην διαφορετικότητα .

Ζητείται ωτακουστής   να τους αφουγκραστεί.
Αμοιβή του  η  αναγνώριση κι εκτίμηση  ενός λαού δοκιμασμένου
και εθισμένου να  μιλά  σε ώτα μη  ακουόντων.

```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Το θέατρο μας έδωσε φως. Μας έσωσε τη ζωή μας. Μάθαμε να κατανοούμε το κείμενο και να το μεταφράζουμε στη νοηματική. Διψάμε για γνώση. Μακάρι να υπήρχαν σεμινάρια θεάτρου για κωφούς, ιδιαίτερα για παιδιά και εφήβους», λέει ο Απόστολος Γιαννόπουλος του Θεάτρου Κωφών που ανεβάζουν την κωμωδία «Ένας ακούων στη χώρα των Κωφών»

«Με την "τέχνη για όλους" εννοούμε "για όλους τους αρτιμελείς"; Διεκδικούμε το δικαίωμα στην τέχνη» λένε στα «ΝΕΑ» χορευτές με κινητικά προβλήματα και ηθοποιοί που παίζουν στη νοηματική»

«Την ώρα που χορευτές σε αναπηρικά καροτσάκια ή με πατερίτσες ξεχύνονται στη σκηνή και ένας αρτιμελής χορευτής κάθεται σε ένα από τα καροτσάκια για να αρχίσει ένα σωματικό παιχνίδι, οι διακρίσεις μεταξύ των χορευτών, αρτιμελών και μη, φαντάζουν ανούσιες. «Κάπως έτσι ο θεατής συνειδητοποιεί ότι όλοι έχουμε τις ίδιες ανησυχίες και τα ίδια όνειρα και κυρίως ίσα δικαιώματα στην τέχνη» εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Γιώργος Χρηστάκης, χορευτής με κινητικά προβλήματα και χορογράφος της Ομάδας Δαγίπολη, τον λόγο που ανεβάζουν την παράσταση σύγχρονου χορού «Ιmitations» στο Θέατρο Ροές.»

«Το δύσκολο δεν είναι να μάθεις τις χορευτικές κινήσεις, αλλά να αντιμετωπίσεις την έκθεση στο κοινό, να ξεπεράσεις το γεγονός ότι θα σε κοιτάζουν περίεργα. Πριν από κάποια χρόνια οι οικογένειες έκρυβαν τους ανάπηρους. Βγαίνουμε λοιπόν στη σκηνή και διεκδικούμε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα»

Πριν από πέντε χρόνια και έπειτα από δεκάδες συμμετοχές σε ομάδες χορού, ο Γιώργος Χρηστάκης, που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, αποφάσισε να ιδρύσει τη δική του μεικτή ομάδα και με ανάπηρους χορευτές που έχουν διδαχτεί χορό (σε ιδιωτικές σχολές) προσαρμοσμένο στις δικές τους ικανότητες. Μέχρι τώρα το χοροθέατρο Δαγίπολη έχει δώσει παραστάσεις σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μουσείο Μπενάκη αλλά και στο φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων και στις 10 Ιουνίου θα εμφανιστεί σε Φεστιβάλ Χορού στην Ουάσιγκτον.

Αποσπάσματα  από http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4549032&ct=4