ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

MARIANNA

Καλή μέρα Μαριάνα και Καλή Χρονιά σου εύχομαι στην προσωπική σου Ζωή αλλά και μια καλή συνο-οδοιπορία στον ΠΗΓΑΙΜΟ . Σε καλώς ορίζω !
Η δική μου εμπειρία, Μαριάνα ,λέει ότι η συνέπεια και η σταθερότητα στις σχέσεις των ανθρώπων πρέπει να θεωρούνται αυτονόητες κι όχι αποτέλεσμα προσφοράς .Διαφορετικά δεν είναι η σχέση βιώσιμη αλλά περιστασιακή, ευχάριστη και δροσερή ίσως σαν καλοκαιρινή μπόρα που λέει και η κυρία Μ.Λασσιθιωτάκη αλλά δεν αντέχει στον χρόνο και δεν διαθέτει εκείνη την συναισθηματική σταθερότητα που υφαίνει το πριν, το τώρα και το μετά στην ανθρώπινη επικοινωνία.
Θα συμφωνήσω απόλυτα όμως μαζί σου ότι το να βάλουμε τον εαυτό μας σε καλούπια είναι ό,τι το χειρότερο γιατί του αφαιρούμε την δυνατότητα των ελεύθερων επιλογών που δίνουν και το προσωπικό μας στίγμα .
Ως προς την αρμονική συμβίωση , θέμα μέγα που αναφέρεσαι, αυτό είναι "μεγάλη τέχνη " καλή μου, και το μέτρο της ελευθερίας που μπορεί να την αντέξει είναι καθαρά προσωπικό για τον καθένα μας και τι εννοούμε "ελευθερία "σε μια σχέση. Γιατί κι αυτή δεν καλουπώνεται ούτε συνταγογραφείται..
Γεια σου Μαριάνα με τα ωραία ερεθίσματα που μας έδωσες για συζήτηση.
Καλή σου εβδομάδα

zeidoron

Καλή μας μέρα και καλή εβδομάδα νάχουμε !
Όπως βλέπεις μετέφερα το σχόλιό σου εδώ για να το συζητήσουμε μια και ανανέωσα την εγγραφή για περισσότερη ευκαιρία ανάγνωσης.
Όχι μόνο δεν είναι εκτός θέματος οι στίχοι σου αλλά και εντός και επίκαιροι και διαχρονικοί είναι...

Το εντυπωσιακό δε είναι , ότι καίτοι λόγια σοφά, γνωστικά, έως και αυστηρά από την μια ,βγάζουν τον αναστεναγμό του εαυτού μας , από την άλλη, υπό το βάρος της πίεσης των πρέπει, των κοινωνικών συνθηκών της αναγκαστικής ένταξης σ' ένα σύστημα που δεν μας εκφράζει κι όλα αυτά τυλιγμένα σ' ένα δάκρυ ψυχής που παραμένει ελεύθερη .ΕΥΤΥΧΩΣ !

ΥΓ:Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό σου το μίλημα . Θα μου επιτρέψεις να το καταχωρήσω στις "σελίδες" να μείνει για Πάντα Στης Ψυχής τα Λόγια τα γραμμένα ;(http://lygeri.pblogs.gr)

Ευχαριστώ

Σταύρος Χ

Καλώς τον πίσω στα χωρικά μας ύδατα τον Σταύρο μας..
Καλή Χρονιά νάχουμε ή έστω και καλύτερη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάνω εκπτώσεις .(Μη με αποπάρεις )

Εγώ πάλι, είμαι πλέον συντηρητική από σας .
Όχι ότι η "ευπρέπεια" της οποίας είμαι οπαδός, συντάσσεται απαραιτήτως μέσα από ορισμένα "πρέπει". αλλά να !
Το καθήκον π.χ., ή , η συνέπεια της συμπεριφοράς μας, ή, η εκφορά του λόγου μας ,και άλλα τινά εμπεριέχουν και κάποια "πρέπει"...Φυσικά "πρέπει" που επιλέγονται με την απολύτως ελεύθερη κρίση κι επιλογή μας κι όχι αυτά που μας επιβάλλονται από το κατεστημένο.
Το έβαλα το "πρέπει " μέσα σε στενά πλαίσια ερμηνείας " πιθανόν ,γιατί η κυρία Λασσιθιωτάκη το προτείνει με διαφορετική έννοια .Απλά μας προτείνει πολύ σοφά να την...δούμε την ζωή μας κι αλλιώς !
Γιατί όχι ; δεν θα διαφωνήσω μαζί της.
Μαζί σου όμως Ναι ! Ποιος σου είπε ότι δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες φίλτατε;
Η ίδια ή ζωή μας είναι μια καθημερινή ευκαιρία .
..έρρωσο..

Ευχαριστώ Θάνο μου .
Υπολογίζω στις ευχές σου κι αντεύχομαι ότι επιθυμεί η ψυχή σου.

Και μια κι' αγγίξαμε το θέμα του συναισθήματος ας δούμε τι λέει η κυρία Λασσιθιωτάκη αποκλειστικά περί Συναισθηματικής διαθεσιμότητας. ΄Ετσι για να πάρουμε μια ιδέα ,να εμπλουτίσουμε ή ακόμη και να διαμορφώσουμε την δική μας.
Έχει ενδιαφέρον.

"
Συναισθηματικά διαθέσιμος;

Σύμφωνα με τα λεξικά, δια-θέσιμος είναι αυτός που έχει την όρεξη, την επιθυμία να προσφέρει κάτι. Ο συναισθηματικά διαθέσιμος, σε πρώτο επίπεδο, έχει την πρόθεση να προσφέρει μέρος της ψυχής του και ταυτόχρονα αναζητά το αντίστοιχο. Σε δεύτερο επίπεδο, ο συναισθηματικά διαθέσιμος αφοσιώνεται στην ψυχική επιλογή του, αναζητά τρόπους να αυξήσει τη συναισθηματική ανταλλαγή, υποστηρίζει και δεν αμφισβητεί την αποκλειστικότητα και την μοναδικότητα του συντρόφου του.

Λέγεται ότι στην ανθρώπινη επικοινωνία τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, ως αυτονόητα ή δεδομένα. Η συναισθηματική διαθεσιμότητα στην ερωτική σχέση δεν είναι ούτε εύκολη ούτε αυτονόητη. Χρειάζεται λογική διερεύνηση, πριν μας παρασύρει στον χώρο των ψευδαισθήσεων, εκεί που κατοικεί η προαιώνια ανάγκη της ερωτικής εμπειρίας αλλά και ο φόβος της στέρησης του άλλου προσώπου, ο κίνδυνος της ταπείνωσης και η αποτυχία.

Αν και συχνά μελετούμε τα κριτήρια επιλογής συντρόφου, πρσπερνάμε το πιο σημαντικό: αν αυτός ο άνθρωπος, με την τόσο ελκυστική προσωπικότητα θέλει να είναι μαζί μας. Δεν αρκεί να είναι πανέξυπνος, τίμιος, δυνατός, εν δυνάμει τρυφερός, ώριμος και σταθερός αλλά αν είναι διατεθειμένος να τα προσφέρει όλα αυτά σε μας. Δεν αρκεί να είναι περί-εργος, να έχει ενδιαφέροντα ή να είναι αποφασιστικός στη ζωή. Είναι υπέροχα όλα αυτά τα προσόντα αλλά η συναισθηματική διαθεσιμότητά τους απέναντί μας δεν είναι αυτονόητη. Οσο κι αν δείχνει σκληρό χρειάζεται να δουλέψουμε με τη λογική μας, να παραδεχθούμε ότι πιθανά μόνο εμείς βλέπουμε την δυνατότητα μιας όμορφης σχέσης, ενώ ο άλλος όχι.

Ισως είναι μια οδυνηρή έρευνα που μας φέρνει αντιμέτωπους με την απόρριψη, την εγκατάλειψη, τη μοναξιά, την υποχρέωση να αλλάξουμε τις φαντασιακές προσδοκίες του τύπου « θα τον κερδίσω», «έχει τραυματισθεί από προηγούμενες σχέσεις του», «περνά δύσκολα τώρα», « η παιδική του ηλικία δεν ήταν καλή » κλπ. Στην πραγματικότητα μπερδεύουμε τον ερωτικό-συντροφικό ρόλο με τους ρόλους της μητρότητας, του σωτήρα ή του θεραπευτή. Είναι σπουδαία υπόθεση, κάποια στιγμή να βλέπει κανείς με ανοικτά μάτια τί συμβαίνει σε μια σχέση, πόσο φτωχή ή πόσο πλούσια είναι σε συναισθηματικές ανταλλαγές και να δίνει τέλος στις φαντασιώσεις, στις πιθανότητες, στις ερμηνείες ή τις θολούρες.

Ουσιαστικά, οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες είναι υπεύθυνες για τις φαντασιώσεις ελέγχου ως προς την επιτυχημένη εξέλιξη μιας σχέσης. Συχνά, απλά φανταζόμαστε ότι ο σύντροφός μας μας διαθέτει την πολυπόθητη ζεστή αγκαλιά, ενώ η πικρή αλήθεια είναι κάτω από τη μύτη μας.

Ομως, δεν αρκεί να αντιμετωπίζουμε τους εχθρούς, όπως είναι οι φόβοι μας που μας καθηλώνουν σε αδιέξοδα αλλά να εντοπίζουμε και τους συμμάχους μας, δηλαδή την αγάπη στον εαυτό μας, αυτή που θα μας κάνει να αναρρώσουμε, θα ανεβάσει την αυτοεκτίμηση, θα αυξήσει την ψυχική και πνευματική ανάπτυξη και θα δώσει νέα, πιο ρεαλιστικά πρότυπα στην αναζήτηση του επόμενου συντρόφου.

Αυτό το κείμενο δημοσιεύτηκε στις Friday, November 20th, 2009 9:24 am υπο την κατηγορία Ζευγάρι, Σχέσεις.
.

zeidoron

Καλό μας απόγευμα.
Πίσω πάλι στην φιλική, την οικεία, την ευεργετική , "δική" μας Ρουτίνα. Την ρουτίνα που τα χωράει όλα .Και τα " πρέπει" και τα "μη" αλλά και τις καθημερινές αποδράσεις μας στην " ελευθερία, το όραμα, το όνειρο και την ελπίδα."
Δεν την αλλάζω με τίποτα.' Η τουλάχιστον με τίποτε έξωθεν επιβεβλημένο ...

Τύχη κι ευχαρίστηση ισότιμα μοιρασμένη η επικοινωνία μας . Αμφίπλευρη. Ένα δίκαιο και ισοζυγισμένο δούναι λαβείν σκέψης ,κατανόησης , σεβασμού και αποδοχής..Γι αυτό είναι και ισορροπημένη.
Εγώ αυτά που λένε περί Αγάπης που δεν χρειάζεται ανταπόκριση κ.λ.π. δεν τα καταλαβαίνω. Είμαι της....νέας σχολής ! Ως προς αυτό λοιπόν θα συμφωνήσω με την άποψη ότι δεν έχει νόημα ούτε καμιά αξία να κυνηγάς έναν μη συναισθηματικά διαθέσιμο άνθρωπο για να μοιραστείς ή και να επιμεριστείς ακόμη μαζί του απλά ή και σοβαρότερα πράγματα , που εκ των πραγμάτων δεν αντιλαμβάνεται.

Αλλά !!!! το θεωρώ μαγκιά ,και υψηλή Τέχνη αν κάποιον , τουλάχιστον το ένστικτό μας τον θεωρεί ενδιαφέροντα άνθρωπο να καταφέρουμε να τον προσεγγίσουμε καλλιεργώντας κι ανασταίνοντας ίσως το Συναίσθημα ,γιατί και το συναίσθημα θέλει τον καλλιεργητή του.!!! Μόνο που και μόνο για να το σκεφτείς αυτό πρέπει οπωσδήποτε να είσαι σίγουρος για την δική σου συναισθηματική καλλιέργεια που διεκδικεί τον άλλο χωρίς καμία διάθεση ή πρόθεση , επιβολής, καταδυνάστευσης, κυριαρχίας, ή κτητικότητας. .

Όσο για την αρμονία μιας συνύπαρξης σε όλα τα επίπεδα , εδώ χρειάζεται και άνωθεν παρέμβαση .
Ιδιαίτερα στη διαπροσωπική συνύπαρξη την μπαγκέτα κρατάει ο Ένας και Μοναδικός . Η αυτού εξοχότης
ο Έρωτας !

Ωραίο Θέμα μας έδωσε η Κυρία Λασσιθιωτάκη για συζήτηση. Μόνο που χρειάζεται πολλούς συνδαιτυμόνες και μάλιστα περισσότερους αντιφρονούντες με την συντονίστρια για να αναδειχτούν όλες οι πλευρές του..

Νάσαι καλά και ευχριστώ για την συμμετοχή Σου.

PARADISOS PARADISOS

I wish you a happy New Year.
Και κατά το Ελληνικότερο νάσαι καλά και νάχεις μια καλή Χρονιά

υιος+ασωτος

Ε, είσαι φοβερός ! Σε διαβάζω και σε ξαναδιαβάζω και δεν σε χορταίνω.
Εκείνο που με κάνει να γελάω καλόκαρδα είναι ότι όταν τα έγραφες αυτά ήξερες πως θα με αιφνιδίαζες πάλι, πως θα με εντυπωσίαζες, όχι γιατί δεν με έχεις μαθημένη σε ανάλογο στυλ γραφής ,αλλά δεν σου φαίνεται βρε παιδί μου !!! Εσύ ο χαμηλών τόνων, θεοφοβούμενος ,ταπεινός, καλός ,κάλλιστος και αγαθός άνθρωπος να βουτάς την πένα σου σε δυνατό μελάνι σαρκασμού ,και να τα λες όχι μόνο σταράτα αλλά και παρα-τσεκουράτα ;.
Ε, αυτή είναι μια ακόμη απόδειξη ότι όταν το πνεύμα και η ψυχή πάνε μαζί δεν τα προλαβαίνει ούτε ο άνεμος. Κι όταν είναι ο.......άντρας δυνατός δεν τον κρατάει η μάντρα (κατά παράφραση της Κρητικής μαντινάδας)

Πολύ με ξεκούρασες σήμερα φίλε μου και ευχαριστώ γιατί έχω περάσει πολύ ζόρι αυτές τις μέρες..

Αλλά να μιλήσουμε τώρα στα σοβαρά την δηκτική τοποθέτησή σου, που θίγει την άλλη πλευρά του νομίσματος.
Πράγματι. Ο ψυχαναγκασμός ,ο βιασμός της ψυχής , το κάρφωμα της προσωπικότητάς μας κατ’ επέκταση μέσα σ’ ένα κάντρο που κάποιοι έχουν κόψει στα μέτρα μας , είναι μια μορφή βιασμού εξ ΄ ίσου επώδυνη με τον σωματικό.
Η Αγάπη δεν επιβάλλεται, είναι Ελευθερία , είναι Μαγεία Θεϊκή ,που δεν καλουπώνεται ούτε σκλαβώνεται στα δίκτυα της ανθρώπινης βούλησης,.
Να μου είσαι καλά Σωτήρη μου, να νοιώθεις πάντα λεύτερος .Να είσαι Εσύ αυτός που θα αποφασίζεις για την ζωή του από τα «πρέπει» ποιο πρέπει θα διαλέξεις.
Δεν είναι εύκολο αυτό, και ας μην λέμε λόγια. Είναι δύσκολο γι αυτό και σου το δίνω σαν μια προσωπική ευχή επειδή σε αγαπώ.

katerina

Κατερινάκι μου .Κι εσύ να μας είσαι καλά και να μας παίρνεις παρέα με τις σκέψεις σου όταν τις πηγαίνεις πάρα πέρα.΄Ολοι έχουμε νοιώσει πόσο βαθυστόχαστο, συγκροτημένο άτομο είσαι και αξίζει τον κόπο να συσκέπτεται κανείς μαζί σου.
Έλα , σε προκαλώ και γώ ,όποτε το νοιώσεις και συ, σε θέλω να τοποθετηθείς στα πάρα πάνω που ελέχθησαν, γιατί η γνώμη σου μετράει πως να το κάνουμε ;
Σε φιλώ.

sofia trohopoulou

Σοφούλα Καλή χρονιά πρωτίστως.

Αν διαβάσεις προσεκτικά το κείμενο της κυρίας Λασσιθιωτάκη θα δείς ότι μεταξύ των άλλων αναφέρεται στους ανθρώπους που δεν έχουν συναισθηματική διαθεσημότητα και δεν αξίζει τον κόπο να τρέχουμε πίσω τους.
Ο εαυτός μας και η ζωή μας είναι δική μας υπόθεση και μείς είμαστε υπέυθυνοι γι αυτόν. Φυσικά υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούμε να διακρίνουμε να εκτιμήσουμε και να επικοινωνήσουμε σωστά μαζί τους.
Πάνω σε αυτό το θέμα σχολιάζω και γώ γενικά κι όχι σε ανθρώπους που μου στέκονται ή δεν μου παραστέκονται.
Αυτό το περιμένει κανείς μόνο από όσους θεωρεί πολύ δικούς του ανθρώπους., την οικογένεια του π.χ. και τους πολύ στενούς φίλους ή συγγενείς.
Καλό σου βράδυ

liakada

Λιακαδίτσα μου ! ότι χρειαζότανε το κρύο τούτο βράδυ του Γενάρη .

Εκτιμώ πάρα πολύ το σύντομο μηνυματάκι σου άνευ σχολίου. Δείχνει την έλλειψη τυπικού χαρακτήρα της επικοινωνίας μας. Εκφράζεσαι όπως πράγματι αισθάνεσαι και μου το εμπιστεύεσαι. Έτσι λειτουργώ και γω καλή μου.
Δεν μπορώ να συντάξω ένα σχόλιο μηχανικά ,να τ' αφήσω ανταποδοτικά σε μιαν σελίδα όταν η ψυχή μου είναι συννεφιασμένη και ο νους μου φορτωμένος με χίλια δυο. Αλλά με πιέζει και ο χρόνος. Θέλω και δεν μπορώ να παρακολουθώ ανελλιπώς τις σελίδες των φίλων και να συμμετέχω στο θέμα τους. Θα μου πεις καλά όλοι είναι φίλοι σου;;;
Μπορεί με κανέναν να μην έχουμε ειδωθεί, ή να μην έχουμε πιεί ένα ποτήρι κρασί αλλά έστω και για μια στιγμή μεθύσαμε από μια στάλα νέκταρ που ξεπήδησε από την καρδιά μας.
Μπορεί να μην έχουμε φάει ψωμί κι αλάτι μαζί αλλά έστω μια φορά και όχι μόνο σταθήκαμε και βασανίσαμε με ειλικρίνεια την σκέψη μας στον ΠΗΓΑΙΜΟ πάνω στο ένα η το άλλο θέμα.
Μπορεί ούτε ένα καφεδάκι να μην μοιραστήκαμε ποτέ , αλλά στον καφέ μας πάνω δεν είναι οι λίγες οι φορές που συζητήσαμε με την καρδιά ξεκλείδωτη .
Γνωρίζω κάποιον π.χ. από εμάς (ονόματα δεν λέμε άλλωστε με παρωνύμιο μας συστήνεται ο/η άνθρωπος) που μ΄ έχει πείσει ότι αυτά που δημοσιεύει εδώ στον ΠΗΓΙΜΟ δεν τα έχει εμπιστευτεί ,δεν τα έχει ποτέ εκφραστεί πρόσωπο με πρόσωπο στον κύκλο του .
Τόσο άνετα, ειλικρινά κι απελευθερωμένα νοιώθει εδώ.
Όλα αυτά Λιακαδίτσα μου δεν συνιστούν μιαν φιλία ιδιότυπη, ή τουλάχιστον μιαν συναισθηματική διαθεσιμότητα που όλοι εμείς τελικά διαθέτουμε κάτω από ορισμένες συνθήκες και προϋποθέσεις που δημιουργεί η «καθαρή» ατμόσφαιρα του ΠΗΓΑΙΜΟΥ ;
Δεν έχεις παράπονο ,σου κράτησα για λίγο την προσοχή και σ’ απομάκρυνα ελπίζω
απ’ ό, τι σε φορτίζει συναισθηματικά.
Σε φιλώ και σε καληνυχτίζω με την ελπίδα σύντομα να σε ξανακούσω χαλαρή, τρυφερή, γνώριμη.