"ΣΤΟΧΟΣ"= Μόνιμη Εγγρφή / Τρέχουσα = "ΦΟΒΟΣ" ο μεγάλος καημός

alt

ΣΤΟΧΟΣ μας η Βιωσιμότητα, η Αναμόρφωση ,η Επέκταση του Θεσμού και η δημιουργία νέων  Μονάδων Σωματο-Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης των Ανθρώπων με Αναπηρία.

 Ιδιαίτερα των ΑμεΝΥ και αυτών με ψυχικές και σωματικές αναπηρίες που δεν τους επιτρέπουν να ζουν με ασφάλεια ,Αυτονομία κι Αξιοπρέπειια`


Χωρίς την σύμπραξη Ανθρώπων, περιορίζομαι μόνο στο να εκφράζω τον εαυτό μου. Με την σύμπραξή σας κάνω βουτιά
στο όραμα ,την πίστη, την ελπίδα.
Δεν μου περισσεύει κανείς .

Μη   λησμονείτε  τα  Παιδιά  " ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ !!! "




"ΦΟΒΟΣ" ο μεγάλος καημός !

Φοβάμαι την μοναξιά. Φοβάμαι το τι θα γίνει μετά, όταν οι γονείς μου δεν θα μπορούν να με υποστηρίξουν
εγώ τι θα κάνω ;
Είμαι αυτήν την στιγμή άνεργος νέος γιατρός αναζητώντας τα επόμενα μου μονοπάτια. Αυτό σημαίνει ότι το εισόδημα μου είναι πολύ μειωμένο και τι κάνω; Αν αύριο έφευγαν οι γονείς μου τι θα έκανα; Αυτό είναι κάτι που φοβάμαι. Φοβάμαι την μοναξιά. Φοβάμαι το να μην καταφέρω να έχω μια σύντροφο. Φοβάμαι οι προσπάθειες μου για την έννοια της αναπηρίας να μην αποδώσουν, να μην ακουστεί το γεγονός ότι η αναπηρία δεν είναι το τέρμα, δεν είναι το τέλος, είναι μια διαφορετική έκφραση της φυσιολογίας.

 Στέλιος Κυμπουρόπουλος
Ψυχίατρος -σεξολόγος απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών!

alt

Ακολουθεί η συγκλονιστική κατάθεση Ψυχής του διακριτού Ανθρώπου-Επιστήμονα με Αναπηρία Στέλιου Κυμπουρόπουλου που αγωνίζεται να διαχειριστεί την ζωή του στα πλαίσια της Ελληνικής πραγματικότητας ,τόσο στο  Σήμερα όσο και  στο αύριο.

Ένα αύριο  θολό κι αβέβαιο , για το οποίο εκφράζει τον ανθρώπινο  ΦΟΒΟ του.
Έναν φόβο όμως που δεν είναι  μόνο προσωπικός. Είναι ομαδικός και κοινός καημός όλων των Ελλήνων πολιτών που  παροικούν στην Ιερουσαλήμ της Αναπηρίας.

Η φωνή του ας μεταλλαχθεί  σε ισχυρή δόνηση . Να ταρακουνήσει  την  Ελληνική Πολιτεία  . Να γίνει η αφορμή να αφυπνισθεί    η συνείδηση  της  όποιας πολιτικής εξουσίας . Να ληφθούν  γενναίες αποφάσεις  για την υπεράσπιση και  τον σεβασμό  του ανθρώπινου δικαιώματος  των Αναπήρων  να ζήσουν,  όσο ζήσουν, τουλάχιστον με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````


Τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο, τον γνωρίσαμε και τον θαυμάσαμε όλοι, όταν ως αρστούχος μαθητής της Γ' Γυμνασίου έλαβε μέρος στην παρέλαση ως ο πρώτος σημαιοφόρος με κινητική αναπηρία, σε περίοδο μάλιστα που η νομοθεσία δεν το επέτρεπε.


Ο Στέλιος είναι ένα υπέροχο μυαλό με πολλά ταλέντα και δυνατή σκέψη. Σήμερα είναι γιατρός, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών! Η ειδίκευσή του είναι ψυχίατρος σεξολόγος!

Σήμερα με ένα υπέροχο και εύστοχο άρθρο του στο site characters.gr, συγκλονίζει μιλώντας για τη ζωή του, την ιδιαίτερη ζωή του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αλλά και για την ομορφιά του έρωτα. Mιλάει όμως και για τον φόβο. Το φόβο για την ανεργία... για το αύριο...

Διάβασε το συγκλονιστικό άρθρο του!

Τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας θεωρούν ότι όταν είσαι άτομο με αναπηρία, είσαι ανίκανος να προσφέρεις, να παράγεις, και να συμμετάσχεις μέσα σε αυτήν . 

Έτσι μέσα από αυτήν την θεώρηση, δεν σου δίνουν τον χώρο να υπάρχεις.  Όταν λοιπόν δεν υπάρχεις μέσα στην κοινωνία, την καθημερινότητα, είσαι φυλακισμένος.

Η ανεξάρτητη διαβίωση είναι ένα ρεύμα, μία φιλοσοφία που λέει ότι ένα άτομο με αναπηρία έχει το δικαίωμα να βιώνει, να ζει και να πράττει σύμφωνα με τα θέλω του, τις επιθυμίες του και τις προσωπικές του ανάγκες. Όχι τις ανάγκες που δημιουργούνται λόγω αναπηρίας αλλά τις ανάγκες που του δημιουργούνται ως άνθρωπος.

Δηλαδή εγώ αυτήν την στιγμή έχω την ανάγκη να περάσω τον δρόμο,

 έχω την ανάγκη να πάω στο νοσοκομείο γιατί πρέπει να κάνω κάποιες υποχρεώσεις που έχω αφήσει ως γιατρός, 

έχω την ανάγκη  να βγω το βράδυ γιατί θέλω  να πάω για ποτό με έναν φίλο μου, 

έχω την ανάγκη να διαλέξω που θα μείνω και δεν θα νοιώθω υποχρεωμένος να μείνω σε ένα ίδρυμα.

 Όλα αυτά είναι ανάγκες, όπως τις έχεις εσύ, όπως τις έχει ο φίλος μου, ο πατέρας μου, η σχέση μου.

Λόγω αναπηρίας μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο να εκπληρωθούνε.  Η φιλοσοφία της ανεξάρτητης διαβίωσης είναι να πραγματοποιούνται μέσω υπηρεσιών, μέσω προσβάσιμου περιβάλλοντος, μέσω προσβασιμότητας στην καθημερινότητα, οι ανάγκες όλων των ανθρώπων και συγκεκριμένα των ατόμων με αναπηρία.
 



Η ΙΑΤΡΙΚΗ

Η ιδέα της Ιατρικής προέκυψε όταν ήμουν έφηβος 16χρονων και έπρεπε να διαλεξω τι θα κανω στις πανελλαδικές. Τότε ένας γνωστός μου  που ήταν και αυτός άτομο με αναπηρία και ήταν φοιτητής στην Ιατρική μου πρότεινε να πάω για γιατρός. Και έτσι βρέθηκα στην Ιατρική σχολή Αθηνών. Το περίεργο είναι ότι ο γνωστός μου δεν τελείωσε ποτέ την  Ιατρική σχολή ενώ εγώ πλέον είμαι Ψυχίατρος. Έχω τελειώσει το Μεταπτυχιακό, έχω τελειώσει Σεξολόγος- ολοκλήρωσα μια διετή εκπαίδευση πάνω στις σεξουαλικές διαταραχές του ανθρώπου- και το επόμενο βήμα είναι κάποια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ώστε να ασχοληθώ κυρίως με τα ζευγάρια και  επίσης να κάνω -εάν γίνεται- ένα Διδακτορικό.


Ο ΣΤΗΒΕΝ ΧΟΚΙΝΓΚ

Κάθε  άνθρωπος που έχει την ζωή που έχει, την έχει γιατί υπήρξαν 

κάποιοι σταθμοί στην ζωή του, κάποια τυχαία γεγονότα, κάποιες διευκολύνσεις και κατάφερε να φτάσει εκεί που έφτασε. Εάν κάποια από αυτά τα ασήμαντα δεν γινόντουσαν, μπορεί ποτέ να μην έφτανε.  Τι θέλω να πω; Εάν θεωρήσουμε τον Στίβεν Χόκινγκ ως ένα ωραίο παράδειγμα για έμπνευση,  π.χ  εάν δεν ήταν στο Λονδίνο, δεν θα ήταν ο Στίβεν Χόκινγκ. Μπορεί να είχε το μυαλό που έχει, να έχει την θέση να προσφέρει αυτήν την πανδαισία, αυτήν την γνώση στον κόσμο, αλλά εάν δεν ήταν στην Αγγλία δεν θα το έκανε ποτέ. 


ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Οι λέξεις Δημοκρατία,  Αξιοκρατία,  σήμερα έχουν καταρρεύσει, παγκοσμίως. Όταν δεν υπάρχει ένα αξιακό σύστημα, ο άνθρωπος καταρρέει κι αυτός. Χάνουμε το ποιοι είμαστε... Έχουμε χάσει την έννοια Άνθρωπος. Και από την στιγμή που έχουμε χάσει την έννοια Άνθρωπος δεν μπορούμε να ορίσουμε και το ποια σχέση θα έχω εγώ με εσένα, αφού δεν είμαστε τίποτα. Αυτό θέλει πολύ κόπο και πολύ προσπάθεια, για να αναγνωρίσουμε τελικά πάλι, τι είναι συνείδηση, τι είναι ήθος, τι είναι πνεύμα, τι είναι γενικότερα άυλα πράγματα που δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν στην καθημερινότητα μας.


ΦΟΒΟΣ

Ένα κομμάτι του φόβου είναι αναγκαίο για να υπάρξει συνέχεια. Όντως φοβάμαι την μοναξιά, φοβάμαι το τι θα γίνει μετά όταν οι γονείς μου δεν θα μπορούν να με υποστηρίξουνε εγώ τι θα κάνω. Είμαι αυτήν την στιγμή άνεργος νέος γιατρός αναζητώντας τα επόμενα μου μονοπάτια. Αυτό σημαίνει ότι το εισόδημα μου είναι πολύ μειωμένο και τι κάνω; Αν αύριο έφευγαν οι γονείς μου τι θα έκανα; Αυτό είναι κάτι που φοβάμαι. Φοβάμαι την μοναξιά. Φοβάμαι το να μην καταφέρω να έχω μια σύντροφο, φοβάμαι οι προσπάθειες μου για την έννοια της αναπηρίας να μην αποδώσουν, να μην ακουστεί το γεγονός ότι η αναπηρία δεν είναι το τέρμα, δεν είναι το τέλος, είναι μια διαφορετική έκφραση της φυσιολογίας.


Ο ΕΡΩΤΑΣ

Μέσα σε όλα αυτά, υπέρτατη θέση έχει, ο έρωτας. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό.  Είναι πηγή,  τροφοδότης για μένα, είναι αναγκαίο για να υπάρχω και να προχωρώ. Όταν το ζω, όταν το βιώνω νοιώθω πάρα πολύ δυνατός. Εάν προχωράω με ταχύτητα το 1, όταν το έχω προχωράω με ταχύτητα 1 0.  Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που θέλει πάρα πολύ κόπο, πάρα πολύ καλλιέργεια και πάρα πολύ τριβή για να μπορέσεις να την εξυψώσεις, να την φτάσεις σε ένα σημείο που όταν κοιτάς τον άλλον να ξέρεις τι θέλει. Η αγάπη δημιουργείται και καλλιεργείται από δύο.


Ξανά κα ξανά....

alt
Θα το  ξαναπώ και θα το λέω απ' αυτό το μετερίζι.

Κάτω τα κουταλομαχαιροπήρουνα  παιδιά

Βάλτε αγάπη στο τραπέζι

Φέρτε τα συναισθήματα που έχουμε στην καρδιά συντηρημένα
Φέρτε πίσω όνειρα ρεφενέ να μοιραστούμε
Αντί για κρασί να μεθύσουμε με τις παλιές αξίες μας
τις πολυκαιρισμένες
Ανοίχτε αγκαλιές να  χωρέσουν 
οι  "κλέφτες κι αστυνόμοι "
των παιδικών μας χρόνων

Ελάτε ν' αγαπηθούμε !

Ελάτε να  αναγνωριστούμε απ' την αρχή γιατί χανόμαστε !!!!

Μπέσα !


Συμβόλαιο Τιμής...

Το κείμενο που ακολουθεί είναι  μια ψυχική αναλαμπή  που  έλαμψε στον ουρανό του ΠΗΓΑΙΜΟΥ, σε μια από τις μετωπικές μας συγκρούσεις  με  την ασύστολα ελαύνουσα  Ελληνική πραγματικότητα  τότε....  το 2011...

Κανείς μας  δεν περίμενε -ούτε η υπογράφουσα - ότι  εκείνη η αλλόφρων  πραγματικότητα  θα  αποτελούσε   τετελεσμένο γεγονός που ήλθε για να μείνει στον τόπο μας, οποιοδήποτε πολιτικό σχήμα κι αν  ερχόταν στην εξουσία κι ανελάμβανε την διαχείρισή της.


 Το μόνο  αδιαπραγμάτευτο  αμυντικό όπλο που απέμεινε σήμερα στον κάθε Έλληνα Πολίτη  είναι πράγματι  ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ  ΤΙΜΗΣ  ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ  ΤΟΥ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ  ΤΟΥ   ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ    που είναι καταγεγραμμένη στο DNΑ  του.


`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````








H  πάραπάνω φωτογραφία, απεικονίζει το δρόμο που παίρνει όποιος περνά την είσοδο του ΨΝΑ
για να τύχει βοήθειας  (όχι πάντα εκούσια...)
Τον εξαναγκάζουν να τον διαβεί με σκυμμένο κεφάλι , η απελπισία, ο φόβος, η απώλεια συνείδησης, η απώλεια αυτοελέγχου, η ανάγκη βοήθειας να ξεφύγει από τα πλοκάμια της βαθιάς του θλίψης όταν δεν μπορεί να την διαχειριστεί ,και ένα σωρό άλλοι παράγοντες κακοδαιμονίας την οποία δεν μπορούν να σηκώσουν οι αδύναμοι ώμοι του.


Έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως από την διεθνή επιστημονική ιατρική κοινότητα ,ότι η πρόληψη είναι το πρώτο όπλο κατά οποιασδήποτε νόσου ,πόσο μάλλον της ψυχικής.

Κ' επειδή η ΨΥΧΗ είναι η πλέον δυνατή κι ανεξάντλητη πηγή ενέργειας και δύναμης και το σημαντικότερο
είναι ΔΙΚΗ ΜΑΣ, ας συνάψουμε μαζί της συμβόλαιο τιμής ,για την περιφρούρηση της υγείας της, της ακεραιότητάς της και της ένθερμης συμμετοχής της στον αγώνα μας.

Είναι σκληρή ,αλλά όχι άνιση η μάχη που καλούμαστε να δώσουμε με την καθημερινότητα .
Ο αντίπαλος μετράει σε ευρώ , Οι Έλληνες μετράμε σε ΨΥΧΗ .


Αυτή είναι η δύναμή μας . Το βιος που θα κληρονομήσουμε στα παιδιά μας ακόμη κι αν μείνουμε άφραγκοι.
Ψηλά το κεφάλι λοιπόν , κι αχρείαστες να είναι οι μεγάλες πόρτες.
Σύμμαχος κι αντικαταθλιπτικό μας  ο Ήλιος , ο έρωτας για ζωή , η Αγάπη για την Ελλάδα , που αν  και  κάποιοι την θέλουν μαυροφορεμένη ,οι ίδιοι ζηλεύουν όσο τίποτ' άλλο τα γαλάζια εσώρουχα της.... ( εσώψυχα της ήθελα να πω .....)


Δώρο Θεού απ' την Ελλάδα για έναν καλύτερο κόσμο !!!


alt      "Θέλει  να αποδείξει σε όλους ότι ο Θεός υπάρχει".
Όταν σύσσωμος ο επιστημονικός κόσμος ,χρόνια τώρα, πασχίζει περί του αντιθέτου .
Δισεκατομμύρια δολάρια διατίθενται προς τούτο λες και η ανθρωπότητα δεν τα χρειάζεται   να επουλώσει πληγές που την ντροπιάζουν..  



http://pygemos.blogspot.com »
-->-->-->

Κλείσε μου απόψε ραντεβού....

altΠάμε σαν άλλοτε στις γειτονιές του κόσμου

Πάμε σαν τότε παντού

σαν τα πρωτάκια μαθαίναμε το σ΄αγαπώ σ' όλες τις γλώσσες.

Πάμε κάπου  να μην ξέρει κανείς ΤΕΛΟΣ τι θα πει.

Μόνο ΑΡΧΗ.

Πάμε εκεί που άκρη δεν έχει ο ουρανός

ούτε ο δρόμος τελειωμό.

Κλείσε μου ραντεβού σε μια ζωή

όπου ο χάρος ποτέ δεν θα μας βρει ξανά

να μας χωρίσει.

"Σεπτέμβρης 27" είναι το "κορίτσι" σου ντυμένο

και σε περιμένω...



Μήπως πάγωσε ο χρόνος ?

Τι έγινε βρε παιδιά ? Μήπως πάγωσε ο χρόνος στο 2012 π.χ. και δεν διαδέχονται οι εποχές η μια την άλλη;
Μήπως οι Πολίτες κέρωσαν ή μεταβλήθηκαν σε στήλες άλατος ?
Μήπως η Πολιτεία στοίχειωσε ,μαρμάρωσε ? Καμία μετάβαση στο σήμερα και τις ανάγκες του, εν έτι 2016 ? Οι κρατούντες μόνο ονόματα άλλαξαν αλλά οι «ΙΔΙΟΙ» πάντα μένουν ?
Έχασαν οι ορισμοί και τα «πρόσημα» εντελώς την σημασία τους ?
Τα πρόσωπα ? Τα συμπαθή νεανικά πολλά υποσχόμενα πρόσωπα , δεν συναντήθηκαν με την Ιστορία;;; Ή μήπως όλη αυτή η φούρια ήταν για μια θέση ανάμεσα στα κέρινα ομοιώματα του μουσείου της Μαντάμ Τισό ?

H Πικρία των Ανθρώπων που παροικούν στην Ιερουσαλήμ της Αναπηρίας ( ΑμεΑ) περισσεύει είναι η αλήθεια. Φυσικό κι ανθρώπινο είναι η υποκειμενική μας άποψη να μην είναι απολύτως αντικειμενική .
Αλλά Εσείς αναγνώστες ,αν ο χρόνος σας το επιτρέπει διαβάστε την ανάρτηση σήμερα ,που ανέβηκε όμως πριν από τέσσερα χρόνια και πες τε μου και μένα αν πέφτω έξω στις εκτιμήσεις μου .

Η Δύναμη των αδυνάμων
http://ligery.pblogs.gr/2012/09/h-dynamh-twn-adynamwn.html#comments
Συνυπογράφω και συντάσσομαι με το πνεύμα του περιεχομένου της επιστολής ,για να προσθέσω, διαμηνύοντας σε όλους τους τόνους και προς πάσα κατεύθυνση ότι :
«Όταν οι αδύναμοι κρίκοι μιας κοινωνίας δεν απολαμβάνουν τον σεβασμό και την απαιτούμενη μέριμνα από την Πολιτεία
σ π α ν ε και παρασύρουν στην απαξίωση ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα.»

Tags:πολιτικη διαπομπευση,ανεπαρκεις πολιτικες,οικονομικη εξαθλιωση,επωδυνα μετρα,πανελλαδικο συλλαλητηριο,κοινωνικη ευθανασια,αδυναμοι κρικοι,εσαμεα,αναπηρικο κινημα

Ο επιθανάτιος ρόγχος της Ελπίδας

 Δεν συνηθίζεται στον ΠΗΓΑΙΜΟ να επαναλαμβάνονται ήδη δημοσιευμένες παλαιές  αναρτήσεις .

Δυστυχώς όμως είναι τόσος και τέτοιος  ο αμείλικτος διωγμός των ΑμεΑ  μέσα από έναν εξοντωτικό κατακερματισμό  των πενιχρών εσόδων τους  και την κατάργηση  στοιχειωδών  μέτρων υπέρ Αυτών.

 Δεν θα με εντυπωσίαζε αν φορείς αλλά και μεμονωμένα ΑμεΑ έκαναν ΚΑΤΑΛΥΨΗ στα  καμπαναριά  των εκκλησιών του τόπου τους.
Να ηχήσουν οι καμπάνες.  "Ν'ακούσουν όλοι  οι χωριανοί" τον επιθανάτιο ρόγχο  της ΕΛΠΙΔΑΣ.

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Θέλω να πιστεύω ότι  σήμερα δεν συμβαίνουν ανάλογα περιστατικά  απείρου αίσχους...όπως αυτό που εμπεριέχεται στην ανάρτηση του ΠΗΓΑΙΜΟΥ  τον Σεπτέμβρη του 2013

Όχι, ότι  η μη ύπαρξή τους σημαίνει  θεαματική βελτίωση συνθηκών ζωής  των αναξιοπαθούντων Ελλήνων πολιτών και δη των ΑμεΑ  τα οποία έχουν κυριολεκτικά κατακρεουργηθεί οικονομικά .

Οπωσδήποτε όμως  η απουσία  ανάλογων συμβάντων είναι ένα ανάχωμα στην κατρακύλα της Πολιτείας που δεν  εξαιρεί ούτε προστατεύει  ακόμη και   Αναπήρους από την  κατηφόρα  της.

  Και μη μου επικαλεσθεί κανείς το ποσοστό του 80% Αναπηρίας, γιατί θα τον στείλω στα ΚΕ.Π.Α να αντιληφθεί |"ιδίοις όμασι" το καθεστώς και τα κριτήρια απόδοσης ποσόστωσης  Αναπηρίας.
``````````````````````````````````````````````````````````````````````

 

Ούτε φύλλο συκής;;;; http://ligery.pblogs.gr/2013/09/oyte-fyllo-sykhs.html

16 Σεπ 2013

21 Σχόλια

   
         
   altΔεν απέμεινε ούτε φύλλο συκής σ' αυτόν τον τόπο ,να κρύψουν την  γύμνια  τους οι ξεδιάντροποι που ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους ...αδικημένους, χαροκαμένους από την οικονομική κρίση Έλληνες;

Για την εσχατιά των Ελλήνων που εν ψυχρώ τους αφαιρείται, φως, νερό, οξυγόνο αφού πρώτα ,αυτοί οι ίδιοι, τους έσπρωξαν στο τελευταίο σκαλοπάτι της ανέχειας και στον εφιάλτη της ανεργίας ;

Η  επίδειξη τόσης  απροκάλυπτης γύμνιας  στην ταλαίπωρη Ελληνική καθημερινότητα ,θα ενέπνεε τον Luigi Pirandello, να ξανάγραφε το έργο "Να ντύσουμε τους γυμνούς" .

Θα το τιτλοφορούσε "Να ντύσετε τους γυμνούς" και σίγουρα θα το αφιέρωνε στους  Έλληνες πολίτες του 2013.
```````````````````````````````````````````````

Χωρίς ρεύμα κι οξυγόνο 63χρονη ΑΜΕΑ!!!

Δίχως ρεύμα και οξυγόνο άφησε η ΔΕΗ μια 63χρονη από τον Βόλο που πάσχει από αναπνευστική ανεπάρκεια.

Η άτυχη γυναίκα ζει τα τελευταία χρόνια ένα πραγματικό δράμα, καθώς έχασε τον σύζυγό της και , λόγω μηδενικών εσόδων, αναγκάστηκε να μετακομίσει στο σπίτι της κόρης της.

Η 35χρονη κόρη της ωστόσο είναι μακροχρόνια άνεργη, με δύο μικρά παιδιά και η οικογένειά της καταφέρνει να ζει με βοηθήματα που τους.... χορηγεί η τοπική εκκλησία.

Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, πριν από λίγους μήνες η 35χρονη σταμάτησε να πληρώνει τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα η ΔΕΗ να διακόψει την ηλεκτροδότηση, στερώντας ταυτόχρονα το οξυγόνο από την 63χρονη μητέρα της, η οποία βασίζεται στο ειδικό φορητό μηχάνημα.
Καθώς η ενέργεια αυτή έθετε σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή της, ενημερώθηκε το νοσοκομείο Βόλου, το οποίο κινητοποιήθηκε άμεσα για να βοηθήσει τη γυναίκα.
Πλέον η 63χρονη φιλοξενείται στο νοσοκομείο και η ιστορία της προκάλεσε την αντίδραση της διοίκησης και των γιατρών.

Tags: luigi pirandello, κρατικη αναλγησια, φυλλο συκης, κοινωνικη εξαθλιωση, ντροπή, γύμνια

-->-->

Αξιαγάπητος .

"Διακριτός" είναι κάποιος όταν ξεχωρίζει  μεταξύ των  συνανθρώπων   για την  Αρετή του, το Ταλέντο του, την Ευφυία του, την  Ψυχική ,ή, σωματική του Δύναμη. Την  Ομορφιά του, τις Επιδόσεις του σε πολλούς τομείς.
"Αναγνωρίσιμος" για την  Προσωπικότητά του ,την  Κοινωνική του Δράση και την ωφελιμότητα του γενικότερα στην κοινωνία.

Όταν όμως  είναι Μοναδικός ,  εκτός  ανταγωνιστικού και συναγωνιστικού πλαισίου καθ΄ότι ΑμεΑ ,τότε δεν είναι μόνο  Διακριτός, κι  Αναγνωρίσιμος.

Είναι Αξιοθαύμαστος,Ανεκτίμητος και προ παντός Αξιαγάπητος.


Να ζήσεις αγόρι μου. Να σε χαίρονται οι γονείς σου κι όλοι εμείς  που σε καμαρώνουμε από το μετερίζι  του ΠΗΓΑΙΜΟΥ  με υπερηφάνεια αλλά κι ελπίδα.

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````


Δημήτρης Αμανατίδης:

Ο ημαθιώτης μαθητής με αναπηρία φωτεινό παράδειγμα προς όλους

alt
Ο κάθε άνθρωπος σηκώνει τον δικό του "σταυρό" και κάθε προσωπική δυσκολία είναι για το καθένα η πιο σημαντική. Πόσες φορές δεν είπαμε "ουφ, δεν βγαίνει πέρα αυτή η υπόθεση" ή πόσες φορές δεν ευχόμασταν το "βάρος" μας να ήταν ελαφρύτερο...

Μία από τις πρώτες δύσκολες στιγμές, είναι συνήθως οι πανελλήνιες εξετάσεις, θέμα επίκαιρο, καθώς πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν οι βάσεις και κάποιοι δικαιώθηκαν, ενώ άλλοι απέτυχαν στον στόχο τους... Και φαντάζει "βουνό" το από εδώ και πέρα...

Υπάρχει, όμως, ένα παράδειγμα μαθητή, ο οποίος είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, που μάλλον δείχνει πως στις περισσότερες περιπτώσεις τα "βάρη" μας δεν είναι τίποτα...
alt
Μιλάμε για τον μαθητή του ΓΕΛ Μακροχωρίου Δημήτρη Αμανατίδη, από τη Ν. Νικομήδεια, ο οποίος βραβεύθηκε από το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά στις 15 Αυγούστου 2016, ως αριστούχος, βράβευση που επέδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και επίσης βραβεύτηκε από τους συγχωριανούς του, στην εκδήλωση για τα γενέθλια του χωριού, στις 21 Αυγούστου...

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η ειδική αναφορά στον Δημήτρη Αμανατίδη γίνεται για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή είναι πάντα σπουδαίο να αριστεύει ένας μαθητής και, δεύτερον, επειδή ο νεαρός Δημήτρης είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, γεγονός που κάνει ακόμη πιο σπουδαία την αριστεία του.

Ο πατέρας του Δημήτρη, ο οποίος μαζί με το παιδί του και την υπόλοιπη οικογένεια προχωρούν μαζί στον δύσκολο αγώνα της ζωής, δήλωσε υπερήφανος για όλα τα παιδιά του, αλλά - ας μας επιτραπεί η υπόθεση - πρέπει να είναι λίγο περισσότερο περήφανος για τον Δημήτρη του. Όπως περήφανοι πρέπει να είμαστε και όλοι οι υπόλοιποι, όχι επειδή αρίστευσε, αλλά επειδή αυτό το παιδί παλεύει, κάνοντας όλους εμάς να καταλάβουμε πως τα "προβλήματά" μας είναι - πολλές φορές - αστεία...

Ας είναι, λοιπόν, ο Δημήτρης και ο κάθε Δημήτρης φωτεινό παράδειγμα, είτε για τους μαθητές που απέτυχαν, είτε για τους εργαζόμενους που πιέζονται, είτε για τους γονείς που παλεύουν... Όχι - προς Θεού - από λύπηση, αλλά από εκτίμηση και θαυμασμό.

πηγή :http://www.inveria.gr


Σημαντικότερη από την Πανεπιστημιακή Καριέρα είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ

Αφιερωμένο σε όλα τα Ελληνόπουλα που δώσανε την μάχη τους για μια θέση στα Πανεπιστημιακά θρανία  και δεν την πήραν.

Γιατί   σημαντική είναι μια επιτυχία  στη ζωή μας  σε οποιονδήποτε  τομέα, αλλά εξ' ίσου  σημαντική ίσως και σπουδαιότερη  είναι η  σωστή διαχείριση της  οποιασδήποτε αποτυχίας -ατυχίας .

Γιατί το όφελος από κάθε προσπάθεια δεν  προσμετράται μόνο εκ του αποτελέσματος  και επί του πρακτέου, αλλά  στην   προσωπική επένδυση  που μένει  ως πιστωτικό υπόλοιπο και αξιοποιείται  σε νέες εξορμήσεις ....

Γιατί  αυτό,πρωτίστως,  που έχει ανάγκη η ψυχή  κάθε ανθρώπου  ανεξαιρέτως,   δεν είναι το χειροκρότημα ,η επαγγελματική καταξίωση,μια θέση στο επιστημονικό  και γιατί όχι στο διεθνές   στερέωμα,η  φήμη, η δόξα ,τα πλούτη.....

Είναι η ζεστασιά της Αγάπης, της Αποδοχής, της Προσοχής των συντρόφων .
Η Αυτοεκτίμηση που σου δίνει η αίσθηση ότι είσαι χρήσιμος, αυτόνομος και ικανός  να διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου .
Να μην χάνεσαι στον κυκεώνα των  αποτυχιών, των δυσκολιών ,των ανατροπών, των απωλειών .
Να στέκεσαι όρθιος κι αξιοπρεπής.
Να προσπαθείς, να μην κάνεις πίσω, να επιμένεις   να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις.
`
alt```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````


Ο
Πάμπλο Πινέδα είναι 39 ετών. Οταν ήταν επτά, ο δάσκαλος του είπε πως πάσχει από σύνδρομο Down. «Δηλαδή, είμαι ηλίθιος;» τον ρώτησε. Ο Πάμπλο Πινέδα σήμερα έχει πάρει δίπλωμα δασκάλου, πτυχίο στην Ψυχολογία της Εκπαίδευσης, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο μιλώντας με σπάνιο, απλό και επιδραστικό τρόπο και το μεγαλύτερο μειονέκτημα της ζωής του, το ότι πάσχει από σύνδρομο Down, το έχει μετατρέψει σε πλεονέκτημα. Το ΒΗmagazino μίλησε με τον πρώτο στην Ευρώπη πτυχιούχο πανεπιστημίου που πάσχει από σύνδρομο Down, τον πρωταγωνιστή της ταινίας «Υο, Τambiιn» (Εμείς οι δύο), που είναι βασισμένη στη ζωή του.


Πώς μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down; «Ημουν επτά χρόνων και μου το ανακοίνωσε ο δάσκαλός μου. Με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down ;και του απάντησα "ναι". Μετά άρχισε να μου εξηγεί από τι ακριβώς πάσχω, τι σημαίνει να ζεις με το σύνδρομο Down».

Θυμάστε την αντίδρασή σας τη στιγμή που σας ενημέρωσε ο δάσκαλός σας; «Το πρώτο που τον ρώτησα ήταν "Είμαι ηλίθιος;". Μου απάντησε "όχι". Αμέσως μετά τον ρώτησα αν θα μπορούσα να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου και όταν μου είπε "Φυσικά, ναι", ησύχασα. Τίποτε άλλο δεν με ενδιέφερε εκείνη τη στιγμή».

Οσο προχωρούσατε στη ζωή σας, ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας εμφανίστηκε και εσείς είπατε «αυτό δεν ήξερα ότι το είχα»; «Με αιφνιδίασε η αυτοεκτίμηση και η πίστη στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Οτιδήποτε μου προέκυπτε στη ζωή μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Σε αυτό με βοήθησε πολύ η οικογένειά μου, που πίστευε σε μένα και βοήθησε στο να χτίσω την αυτοεκτίμησή μου».

Είστε το τέλειο παράδειγμα για το πώς πρέπει να στέκεται ο άνθρωπος απέναντι στη ζωή: όταν αυτή του βάζει τις μεγαλύτερες δυσκολίες, εκείνος να της αντιτάσσει όλη του τη δύναμη. Ετσι τιμάμε τη ζωή. Αισθάνεσθε ευθύνη; «Αυτό που αισθάνομαι είναι μια μεγάλη ευθύνη, γιατί ξέρω ότι πολλά παιδιά με σύνδρομο Down ;και οι οικογένειές τους παρακολουθούν στενά τις δραστηριότητές μου. Αυτό που θα ήθελα να πω και να συμβουλεύσω τους γονείς τέτοιων παιδιών είναι να μην προσπαθήσουν να τα κάνουν κλώνους δικούς μου, να κάνουν αντίγραφα. Το σημαντικό δεν είναι να κάνουν μια πανεπιστημιακή καριέρα όπως εγώ, αλλά να είναι ευτυχισμένα. Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι οφείλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να φτάσουν μέχρις εκεί που μπορούν και όχι να μιμηθούν εμένα. Αυτό είναι που θα τα κάνει ευτυχισμένα».

Είστε πιο αυστηρός με τους γονείς παιδιών που έχουν σύνδρομο Down ;και δεν τους φέρονται όπως πρέπει ή με τους γονείς των υπόλοιπων παιδιών που τα ανατρέφουν με άρρωστο τρόπο; «Νομίζω ότι και οι δύο στάσεις με θυμώνουν εξίσου. Η σωστή εκπαίδευση και η ανατροφή των παιδιών είναι το πιο βασικό απ' όλα, ανεξάρτητα από το εάν ένα παιδί έχει ή δεν έχει κάποια αναπηρία».

Γνωρίζετε ότι είστε παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους στον πλανήτη. Ποιος ήταν το δικό σας παράδειγμα; «Αυτοί που πάντα θαύμαζα ήταν άνθρωποι που είχαν ξεκάθαρα ιδανικά στη ζωή τους. Θα ακουστεί κοινότοπο, αλλά είναι προσωπικότητες όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Γκάντι».

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να μπει στη ζωή ενός ανθρώπου; «Το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να συμβεί νομίζω ότι είναι η κρίση των αληθινών αξιών, της φιλίας, της αγάπης και της ισότητας των ανθρώπων. Ετσι κυβερνούν ολοκληρωτικά οι υλικές αξίες και αυτό είναι άρρωστο».

Ονειρα βλέπετε; «Βλέπω όνειρα κάθε βράδυ, από μικρό παιδί. Τα περισσότερα είναι θετικά όνειρα, αισιόδοξα, αλλά όχι πάντα».

Οταν μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down ;τι όνειρα βλέπατε τον πρώτο καιρό; Αλλαξαν όσο μεγαλώνατε; «Δεν με επηρέασε η γνώση ότι έχω σύνδρομο Down. Μικρός ονειρευόμουν πράγματα της παιδικής ηλικίας, όταν έγινα έφηβος ήρθαν σιγά σιγά και οι γυναίκες στα όνειρά μου. Πολλές φορές ονειρεύομαι γυναίκες, αυτό μπορώ να σας το ομολογήσω. Τώρα που έφτασα σε μια ώριμη ηλικία τα όνειρά μου έχουν να κάνουν και με το περιβάλλον μου, και αυτά που μου συμβαίνουν».

Υπάρχει κάτι που πραγματικά φοβάστε και λέτε «αυτό δεν θα ήθελα να μου τύχει σε αυτή τη ζωή»; «Νομίζω ότι αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι η κατάσταση όπου κανένας δεν σου δίνει σημασία και όλοι αδιαφορούν για σένα. Αυτό είναι που με φοβίζει περισσότερο, γιατί δεν ξέρεις τι να κάνεις, δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις σε αυτό».

Υπάρχει κάτι σε σχέση με τους ανθρώπους που θα σας είναι ακατανόητο για πάντα; «Αυτό που δεν θα καταλάβω ποτέ είναι η υποκρισία των ανθρώπων. Η ψεύτικη φιλία, η ψεύτικη αγάπη, είναι πράγματα που δεν τα έχω αισθανθεί και δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι άνθρωποι υποκρίνονται σε αυτά».

Πιστεύετε ότι υπάρχει Θεός; «Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρχει Θεός, και αν όντως υπάρχει είναι εκεί πάνω, μας βλέπει, γελάει και λέει: "Είναι τρελοί αυτοί οι άνθρωποι με ό,τι κάνουν εκεί κάτω και όπως συμπεριφέρονται. Αφού, σε τελική ανάλυση, όλοι θα πεθάνουν και θα έρθουν σε εμένα, τι είναι όλος αυτός ο χαμός που κάνουν;"».

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάσατε, κάποιος συγγραφέας ή ποιητής ο οποίος να έχει λειτουργήσει ανακουφιστικά μέσα σας; «Το βιβλίο που διάβασα σε νεαρή ηλικία και είχε τεράστια επιρροή επάνω μου ήταν το "Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου", του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Με συγκίνησε και με συντάραξε πολύ η γλώσσα, ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε ο Μάρκες για τα ταμπού και τις προκαταλήψεις που έχουν οι άνθρωποι. Είναι από τα πιο σημαντικά βιβλία που έχω διαβάσει. Δείχνει πώς οι προκαταλήψεις οδηγούν στο μίσος, το μίσος οδηγεί στη βία και όλος αυτός ο κύκλος του μίσους και της βίας με άγγιξε πάρα πολύ».

Στην Ελλάδα έχουμε τεράστιο πρόβλημα με πολλά παιδιά του που έχουν μολυνθεί από τον ναζισμό. Αν είχαμε εδώ τέτοια παιδιά τι θα τους λέγατε; «Αυτό που θα τους έλεγα είναι ότι οι εχθροί που έχουν εφεύρει δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, είναι απλώς άνθρωποι όπως εκείνοι. Δεν υπάρχουν εχθροί, είναι όλα στο μυαλό τους. Δεν υπάρχει πιο άρρωστο πράγμα από το να ζεις με εχθρούς στο μυαλό σου».

Eχει μεγάλη σημασία να τους το λέει κάποιος που έχει επιτύχει στη ζωή του ενώ έχει σύνδρομο Down. «Tους διαβεβαιώνω εγώ που έχω σύνδρομο Down ;και σύμφωνα με τη θεωρία τους είμαι εχθρός τους».

Μας ενδιαφέρει πολύ η άποψή σας για τους Ελληνες αυτή την εποχή. «Οι Ελληνες να μη νιώθετε κόμπλεξ επειδή βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση σήμερα. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι το κόμπλεξ σάς χαρακτηρίζει ως λαό. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι δυνατές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τόσο σε εσάς όσο και σε εμάς τους Ισπανούς, προσπαθούν να μας επιβάλουν να αισθανθούμε κατώτεροί τους και αυτό είναι που πρέπει να καταπολεμήσουμε. Οταν βλέπεις ότι δεν είσαι σε καλή κατάσταση και αισθάνεσαι αδύναμος, πρέπει να σκέφτεσαι τα δυνατά σου σημεία. Να σκέφτεσαι συνέχεια πώς θα το ξεπεράσεις και να κάνεις την αδυναμία δύναμη». 

Εάν κάποιος σας έλεγε ότι έχει τη δύναμη να σας απαλλάξει από το σύνδρομο Down, θα σας προκαλούσε κάποιο φόβο αυτό; «Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος μού έλεγε τώρα ότι δεν θα έχω σύνδρομο Down ;θα του έλεγα: "Οχι, μη μου το πάρεις, γιατί θα αισθάνομαι χωρίς ουσία".

Βγάλατε όλη σας τη δύναμη, τον χαρακτήρα και την ποιότητά σας κυρίως επειδή μάθατε ότι έχετε αυτό το χαρακτηριστικό; «Ακριβώς. Εχοντας αυτό το σύνδρομο κατάφερα να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να βοηθάω τον κόσμο».


*Ο Πάμπλο Πινέδα βρέθηκε την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου στο Μουσείο της Ακρόπολης, προσκεκλημένος από τη ΜΚΟ Κορυφογραμμή, η οποία και τον βράβευσε.



Γυναικεία Πρότυπα !!!

alt

Μαρία Λασιθιωτάκη -Ψυχολόγος


Η Πατρίδα μας τώρα όσο ποτέ άλλοτε μας χρειάζεται όλους και όλες να βάλουμε το πετραδάκι που μας αναλογεί στην θεμελίωση μιας κοινωνίας Αξιών που να μας αξίζει και την οφείλουμε στα παιδιά μας.


Ελληνίδες, από κάθε μετερίζι .Από την αγρότισσα, την απλή νοικοκυρά έως την επιστημόνισσα, ερευνήτρια ,επιχειρηματία  διανοουμένη, χαρισματική προσωπικότητα,όλες αν θελήσουν , το μπορούν να
συστρατευτούν σε μια πολιτισμική επανάσταση.

Όχι με λόγους, άρθρα και παραστάσεις. Μέσα από πράξεις απλές όσο και μεγάλες που συνάδουν με την θηλυκή ευφυία , να αποτελέσουν  ΠΡΟΤΥΠΑ  σε όλους τους τομείς .

Από ΠΡΟΤΥΠΑ έχει ανάγκη η Ελληνική οικογένεια, η Νεολαία, η Κοινωνία , η Πολιτεία .

Λυγερή Βασιλείου

````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Πριν από 3 χρόνια
Δείτε τις αναμνήσεις