ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

να ζουν σαν άνθρωποι υπογράψετε την διαμαρτυρία και διαδώστε την ....

Online petition - Είναι έγκλημα η άρνηση του δικαιώματος των ΑμεΑ να ζούν σαν άνθρωποι

Τότε μόνο  η υπογραφή σας  βόλι θα γενεί  στον αγώνα του ΠΗΓΑΙΜΟΥ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ

Είναι γνωστό στους αγαπητούς  συνοδοιπόρους του ΠΗΓΑΙΜΟΥ
ότι αυτή  η  σελίδα μόνο σκανδαλοθηρική δεν είναι.

Αλλά  όταν  απίστευτα πράγματα  έρχονται  στο φως  της  δημοσιότητας που αφορούν Ανθρώπους με Αναπηρία (ΑμεΑ) από σεβασμό στον χώρο που διακονούμε  θεωρούμε υποχρέωσή μας
να  προκαλέσουμε την διάψευση τους.

Μέχρις στιγμής δεν έπεσε  στην αντίληψή μας καμία διάψευση
ή ,εξήγηση από τους αρμοδίους.

Παρακαλώ  αν κάποιος ,τουλάχιστον Κρητικός  παράγων,

είναι  σε  θέση  να μας  ενημερώσει.

Αν  πράγματι  έτσι έχουν τα πράγματα τι κάνει ο εισαγγελέας;

....................................................................................................................................................................................................................................

Λαϊκή Συσπείρωση: σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων το κέντρο
 ψυχικής υγείας Αγ. Νικολάου

Ένα απίστευτο σκάνδαλο κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος, με θύματα τους ψυχικά πάσχοντες και τις οικογένειές τους, ανακαλύψαμε χθες μετά από καταγγελία συμπολίτισσάς μας.

Στην αρχή δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε στα αυτιά μας. Αλλά όσα μας καταγγέλθηκαν από την εν λόγω κυρία τα διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια, όταν επισκεφθήκαμε σαν αντιπροσωπία, το λεγόμενο «ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ». Διαπιστώσαμε λοιπόν ψάχνοντας το θέμα τα εξής:

1)Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίου Νικολάου (Κ.Ψ.Υ.Α.Ν), υφίσταται μόνο στα χαρτιά. Δεν έχει λειτουργήσει ποτέ από το 2007 οπότε έγιναν οι πρώτες προσλήψεις. Έτσι δεκάδες συνάνθρωποί μας με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και οι οικογένειές τους δεν μπορούν να βρουν εκεί καμιά βοήθεια.

2)Το κτίριο που στεγάζεται αυτό το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν. όμως υπάρχει ...; Ενοικιάζεται με 6800 € το μήνα και βρίσκεται στη παραλία του Ποσειδώνα (Άμμου). Για τις κτιριακές λοιπόν εγκαταστάσεις αυτού του ανύπαρκτου Κέντρου, έχουν δαπανηθεί τα τελευταία 3 χρόνια 250.000 €, σε ένα κτίριο παντελώς ακατάλληλο, αφού α) είναι πολυώροφο και με ψηλά μπαλκόνια (πλήρης αντένδειξη για κτίριο που θα φιλοξενούσε ψυχικά πάσχοντες), β) είναι σε χώρο με δύσκολη πρόσβαση ασθενοφόρου (ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες με τα τραπεζάκια των καφε-εστιατορίων και τα διπλοπαρκαρίσματα που κάνουν τη πρόσβαση πιο προβληματική)

3) Ενώ το πρόγραμμα έχει επιχορηγηθεί με 800.000 € (για τα 2 πρώτα χρόνια λειτουργίας από την Ε.Ε)  και από τότε πληρώνει όλα τα έξοδα λειτουργίας του το Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, το Κέντρο δεν λειτούργησε ούτε στιγμή, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες γιατροί να τρίβουν τα χέρια τους.

4)Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν έχει και προσωπικό 30 ατόμων, που όμως απορροφήθηκαν από το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου για να καλύψουν τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού που αντιμετωπίζει από την κρατική υποχρηματοδότηση. Κάποια παιδιά μάθαμε ότι παραιτήθηκαν αρνούμενοι να υπηρετήσουν σε άσχετες θέσεις από αυτές που είχαν προσληφθεί, ενώ άλλοι εξυπηρετούν ανάγκες νοσηλευτικού προσωπικού σε διάφορες κλινικές.

5) Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν δεν έχει ούτε μια θέση ψυχιάτρου ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν τρεις. Αντίθετα βρέθηκαν μάγειροι για ένα κτίριο που δεν λειτουργεί κουζίνα. Και βέβαια δουλεύουν στο Νοσοκομείο ...; Πάλι καλά. Στο κτίριο βρήκαμε μόνο μια λογοθεραπεύτρια να εκτελεί χρέη φύλακα και η οποία διορίστηκε εκεί προκειμένου να δημιουργηθεί μια ιατρο-παιδαγωγική υπηρεσία. Μια υπηρεσία που ποτέ δεν λειτούργησε, ενώ θα μπορούσε να εξυπηρετήσει παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία ή αυτισμό. Τώρα οι γονείς των παιδιών αυτών  πρέπει να μεταβούν στο Ηράκλειο για να βρουν δωρεάν υποστήριξη.

6) Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν μπορεί λειτουργικά να μην υφίσταται αλλά, υπάρχουν σύγχρονα γραφεία, άρτια εξοπλισμένα, με υπολογιστές κλπ, υπάρχουν μηχανισμοί υποβοήθησης αναπήρων που φιγουράρουν στην είσοδο του ξενοδοχείου παραμένοντας σε αχρηστία, μέχρι και πίνακες ζωγραφικής πανάκριβα αγορασμένοι.

Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για το σκάνδαλο αυτό της διπλανής μας πόρτας, αφού τόσο καιρό δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι. Και θα συνέχιζε αυτή η ιστορία αν μια ενεργός πολίτης, αφού πρώτα πήγε στα κόμματα εξουσίας και απογοητεύθηκε από τη συνεχιζόμενη σιωπή τους, δεν ερχόταν και σε ανθρώπους που θέλουν να δώσουν κόντρα με τους ανθρώπους της εξουσίας και τις πρακτικές τους. Πιστεύουμε ότι ένα τόσο πολυεπίπεδο σκάνδαλο, πρέπει να προβληματίσει και να κινητοποιήσει κάθε προοδευτικό άνθρωπο του τόπου μας, ώστε να σπρώξουμε στη πραγματική λειτουργία μιας δημόσιας μονάδας ποιοτικής και δωρεάν περίθαλψης για τους ψυχικά πάσχοντες.

από τη Γραμματεία της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Βασίλης Χατζηδάκης, Γιώργος Ράδοβιτς, Μανώλης Κλώντζας

Πηγή: http://104fm.gr

Τι πάει να πει  «Επίκληση  στη  κοινή λογική ;  Ποια  και ποίων  την  λογική  υπαινίσσεστε;

Τι πάει να πει   «Επίκληση στην κοινή λογική των κυβερνώντων να ... συμ(μαζέψουν) τις κραυγαλέες τουλάχιστον αδικίες εις βάρος των ανθρώπων με βαριές κινητικές αναπηρίες;

Εκπτώσεις κάνετε κύριε ; Με ποιο κριτήριο  κατηγοριοποιείτε  τις  αδικίες  εις βάρος  των αναπήρων σε ελάχιστες και σε μείζονες;   Είναι  επιτρεπτό  και δίκαιο   να  αναγάγετε την δική σας κατηγορία    σε  δικαιούχους  μιας σωστής  κοινωνικής πολιτικής  κι ενός δικαίου συνταξιοδοτικού  νομοσχεδίου;

Οι υπόλοιπες κατηγορίες  αναπήρων  συμπολιτών μας , ( τυφλοί, κωφοί, Νοητικά υστερούντες, εξαρτημένοι, ψυχικά ασθενείς, άνθρωποι με εγκεφαλικές παθήσεις,νεφροπαθείς  αλλά και  λοιπές  ευπαθείς  ομάδες   άστεγοι, ανασφάλιστοι  με διάφορες  ανήκεστες βλάβες   υγείας ,   υπέργηροι   μόνοι  κ.λ.π.

δεν βαριέσαι στον  καιάδα  αυτοί;;;;

Τι πάει να πει  «διορθώστε τουλάχιστον τις κραυγαλέες "πατάτες" εις  βάρος μας;»
Θεωρείτε   την προσοχή  της πολιτείας  αποκλειστικό δικαίωμα   της  δική σας κινητικής  αναπηρίας  την οποία προσωπικά σέβομαι απόλυτα  και υποκλίνομαι στον άνθρωπο που την υφίσταται;

Τι πάει να πει   "αναλογιστείτε τους συνανθρώπους σας, αναλογιστείτε το χρέος σας και πράξτε ανάλογα»;
Προσωπική τους υπόθεση είναι η  διαχείριση  της Αναπηρίας στην Ελλάδα
και άπτεται  της φιλανθρωπίας τους , ή, επιταγή  του Συντάγματος ;

Τι πάει να πει  «Σύντομα οι κινητικά ανάπηροι από όλη την Ελλάδα, θα συναντηθούμε στους δρόμους!»

  Κι αν ακόμη συμβεί αυτό , για πόσες μέρες; Για πόση ώρα ; Πόσοι από σας  είναι ανθρωπίνως δυνατόν να  βγείτε  στους δρόμους ,να τους  αποκλείσετε την διέλευση ή δεν ξέρω  γω τι άλλο και τελικά να  τους κάνετε τα μούτρα κρέας

Είναι σοβαρά πράγματα αυτά κύριε   Νίκο Σκόνη;

Όλα αυτά  ,κατά την δική μου άποψη ,είναι  χαϊδο-μπατσάκια  σε τρυφερές παρειές φρεσκοξυρισμένων   πολιτικών . Μ' αυτά και με  άλλα ......  οι πολιτικοί  έχουν γράψει τους Ανάπηρους Έλληνες    στα παλιά τους  παπούτσια
και το Αναπηρικό κίνημα   ακούγετε  σαν ανέκδοτο.

Κλωτσιά στα πισινά χρειάζεται η εξουσία  ,  από όλη την κοινωνία ,  αγαπητέ κύριε Νίκο.

΄

Οχι  μόνο  για να μην  περικοπούν   όσα στοιχειώδη   ασφαλιστικά δικαιώματα  και κοινωνικά μέτρα  υπάρχουν   μέχρι σήμερα , αλλά για να  αναβαθμιστεί   σε όλους τους τομείς  η μέριμνα για όλες  τις ευπαθείς  ομάδες του  τόπου μας  όπως οι  Άνθρωποι με  Αναπηρία   χωρίς καμία διάκριση.

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Αρθρογραφεί ο πρόεδρος της εθνικής ομοσπονδίας κινητικά αναπήρων Νίκος Σκόνης

Επίκληση στην κοινή λογική των κυβερνώντων να ... συμ(μαζέψουν) τις κραυγαλέες τουλάχιστον αδικίες εις βάρος των ανθρώπων με βαριές κινητικές αναπηρίες, απευθύνει ο πρόεδρος της εθνικής ομοσπονδίας κινητικά αναπήρων Νίκος Σκόνης μέσω της σελίδας. "ΜΑΖΕΨΤΕ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ" τιτλοφορεί το σκληρό άρθρο του ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, μη διστάζοντας να χρησιμοποιήσει προσωπικό/μετωπικό ύφος αντιπαράθεσης με τους ανθρώπους/λογικές/νοοτροπίες που εξωθούν τους ανθρώπους με βαριές αναπηρίες στον κοινωνικό καιάδα.

 Ακολουθεί το άρθρο του προέδρου της ΕΟΚΑ Νίκου Σκόνη:

Κανένα μνημόνιο δεν σας το επέβαλλε. Ανευ της παραμικρής διακριτής αιτίας πετσοκόψατε τους Κινητικά Αναπήρους! Βάλατε "χοντρό χέρι" στην τσέπη ανθρώπων που δεν μπορούν ούτε τις ανάγκες της αναπηρίας τους να εξυπηρετήσουν με το εισόδημα που έχουν. Δεν κάνατε καν τον κόπο να αναρωτηθείτε , ποιες είναι οι βασικές υποχρεώσεις της πολιτείας απέναντι στους «αποκλεισμένους των αποκλεισμένων», ποιες από αυτές καλύπτει και ποιές όχι. Ενεργώντας με την κεκτημένη μηχανιστική ταχύτητα των δημίων, βάλατε τα πάντα - δίκαια και άδικα, λογικά και παράλογα - στη λαιμητόμο των περικοπών. 

Ανευ υπερβολής, απαιτήσατε και συνεχίζετε προκλητικά να απαιτείτε από τους αποκλεισμένους των αποκλεισμένων να πληρώσουν μέρος των "σπασμένων" από το χρόνιο πάρτυ που κεκλεισμένων των θυρών εσείς και οι φίλοι σας γευτήκατε. Αντιλαμβάνεστε ότι η όψιμη "σοφία" σας δεν μας πείθει. Αν θέλετε να γίνετε απειροελάχιστα πειστικοί, διορθώστε τουλάχιστον τις κραυγαλέες "πατάτες" εις βάρος μας που αν μη τι άλλο προσβάλλουν την κοινή λογική. 

Απαριθμούμε τις πιό κραυγαλέες :

- Κόψατε τους διαλείποντες καθετήρες (βλέπε εγκύκλιο ΟΓΑ) από ανθρώπους με αναπηρία που δεν μπορούν να τελέσουν φυσικές λειτουργίες που όλοι οι άλλοι άνθρωποι μπορούν, κινδυνεύοντας κυριολεκτικά η ζωή τους. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ! 

- Κόψατε φάρμακα αναγκαία για την λειτουργία φυσικών λειτουργιών που έχουν ανασταλεί εξ αιτίας της αναπηρίας. Τούτο δίχως να κάνετε την παραμικρή σοβαρή αξιολόγηση αναγκών της κάθε κατηγορίας αναπηρίας. Σε απλά ελληνικά, με το έτσι θέλω σαλπίσατε ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΑΦΟΔΕΥΣΗ! 

- Συνεχίζετε την εφαρμογή της απαράδεκτης και προσβλητικής εγκυκλίου που απαγορεύει στον άνθρωπο με αναπηρία να πάρει αναπηρικό καρότσι, όταν έχει πάρει ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο (σκούτερ). Παριστάνετε ότι αγνοείτε πως το ηλεκτροκίνητο είναι για εξωτερικούς χώρους ενώ το απλό αμαξίδιο είναι για μέσα στο σπίτι ή για να έχει ο άνθρωπος με αναπηρία την δυνατότητα να πηγαίνει εκεί που δεν πάει ηλεκτροκίνητο. Σε απλά ελληνικά, η εφαρμογή αυτής της απαράδεκτης εγκυκλίου μεταφράζεται στο εξής μήνυμα προς τον άνθρωπο με κινητική αναπηρία : Κινητικά Ανάπηρε δεν θα κινείσαι όταν και όπου θέλεις! 

- Ενώ τα περισσότερα ατυχήματα που προκαλούν κινητική αναπηρία αφορούν νέους μεταξύ 18-30 ετών, η σοφή πολιτεία σας δεν τους αναγνωρίζει δικαίωμα στη σύνταξη των γονέων τους, παραγνωρίζοντας ότι ελάχιστοι έχουν προλάβει να ασφαλιστούν και άρα θα πορευτούν χωρίς καμμιά στήριξη. Σε απλά ελληνικά, η πολιτεία μηνύει στο νέο ατυχηματία ένα ξεκάθαρο και προσβλητικό ΑΔΙΑΦΟΡΩ! 

Ας μου επιτρέψετε να σας θέσω κάποια τυπικά ερωτήματα δοσμένα με ρητορικό χαρακτήρα που όμως αφορρούν την ουσία της ζωής, της ύπαρξης του βαριά κινητικά αναπήρου:

- Εχετε ποτέ σκεφτεί, υποθέσει ή έστω φανταστεί πως περνά την μέρα του ένας τετραπληγικός ή ένας παραπληγικός; Πως τρώει; Τι κάνει όταν θέλει να πέσει στο κρεβάτι του; Πως ντύνεται ; Πως πηγαίνει στο WC; Πως κινείται; Πως θα πάει στο γιατρό; Πως θα περιποιηθεί τυχόν κατακλύσεις; Πως θα κάνει την απαραίτητη φυσιοθεραπεία; Τι κάνει με τα ουρολογικά του; Τι αναγκάζεται να κάνει όταν θέλει να βγει στο περιβάλλον; Πως θα χαρεί την θάλασσα; Πως θα κινηθεί στα μέσα μεταφοράς; Πως θα κινηθεί στο φυσικό περιβάλλον; Πως, πολύ απλά, θα πάει ως το περίπτερο; Τι γίνεται, τι εμπόδια αντιμετωπίζει όταν θέλει να τελέσει φυσιολογικές πράξεις της ζωής που έχουν σχέση με τον έρωτα και έχει ανάγκη και δικαίωμα ο κάθε άνθρωπος; 

Δύσκολες σκέψεις όλες αυτές που αφορούν τα στοιχειώδη και αυτονόητα στην ζωή ενός ανθρώπου - (συμ)πολίτη. Ας πάμε σε μιά ευκολότερη σκέψη, ακόμα πιο αυτονόητη. Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, να μην έχετε ποτέ σκεφτεί ότι απαραιτήτως αναγκαία για την ομαλή ζωή ενός βαριά κινητικά αναπήρου είναι η παρουσία συνοδού/οικιακού βοηθού. Εχει ενδιαφέρον να απαριθμηθεί τι επ' αυτού έχετε κάνει, πως έχουν σήμερα τα πράγματα : 

Ένας φυσιοθεραπευτής που τον έχει ανάγκη ο τετραπηγικός και ο παραπληγικός δύο με τρείς φορές την βδομάδα στοιχίζει στην καλύτερη περίπτωση για 45 λεπτά την φορά, 50 ευρώ, δηλαδή 400-500 ευρώ τον μήνα. Ο συνοδός που τον χρειάζεται ο βαριά Κινητικά Ανάπηρος καθημερινά, αν είναι οικονομικός μετανάστης στοιχίζει 50 ευρώ την ημέρα, χωρίς ένσημα, δηλαδή μαύρη εργασία, συνολικό ποσό 1000-1500 ευρώ τον μήνα.Η οικιακή βοηθός η οποία πολλές φορές παίζει και το ρόλο του φροντιστή υγείας όλο το εικοσιτετράωρο, στην καλύτερη περίπτωση είναι μια οικονομική μετανάστρια με 700-1000 ευρώ μηνιαίως. Αθροιστικά, το ελάχιστο ποσό των αναγκών του βαριά κινητικά αναπήρου τον μήνα ανέρχεται σε 2000 ευρώ περίπου και αυτά μόνο για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της αναπηρίας του. Η πολιτεία του χορηγεί 680 ευρώ εξωϊδρυματικό επίδομα και 165 ευρώ επίδομα κίνησης. Δεδομένων των παραπάνω αριθμών, τα οιοδήποτε περαιτέρω λόγια περιττεύουν για να περιγράψουν την μιζέρια που αναγκάζεται στην εν Ελλάδι ζωή του να βιώνει ό κάθε βαριά κινητικά ανάπηρος. Στην καλύτερη περίπτωση, αν υπάρχει οικογενειακό περιβάλλον το οποίο διατίθεται να επωμιστεί το κόστος, η ζωή στοιχειωδώς κυλά κατά κανόνα γεμάτη στερήσεις. Σε αντίθετη περίπτωση - αν δεν υπάρχει το οικογενειακό περιβάλλον - συνήθως σε μεγαλύτερες ηλικίες βαριά κινητικά αναπήρων τα πράγματα είναι τραγικά.

Το διά ταύτα : Αντί να συνεισφέρει η πολιτεία για να αντιμετωπιστούν τα απίστευτα προβλήματα, πετσοκόβει ανάλγητα τον 13ο και 14ο μισθό στο επίδομα των 680 ευρώ και τις συντάξεις των κινητικά αναπήρων. Το μόνο που προληπτικά προς κυβερνώντες μπορούμε να αντιτείνουμε είναι η στοιχειώδους λογικής φράση "αναλογιστείτε τους συνανθρώπους σας, αναλογιστείτε το χρέος σας και πράξτε ανάλογα." Πιθανότατα η παραπάνω φράση μεσ' τις κυνικές συνθήκες των καιρών δεν είναι παρά μιά ακόμη φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Γι' αυτό και κλείνουμε με την μόνη φράση που οι απανταχού κυβερνώντες καταλαβαίνουν : Μας μένει ως βασική επιλογή ο δρόμος του αγώνα! Σύντομα οι κινητικά ανάπηροι από όλη την Ελλάδα, θα συναντηθούμε στους δρόμους!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 

Μυθώδης  η  Ελληνική   πνευματική κληρονομιά 

 Παραδόσεις ,Ήθη  κι Έθιμα ,έργα Τέχνης,θέατρο, Ποίηση ,Μουσική ,Λογοτεχνία ,Παιδεία ,Δημοκρατία, Ελευθερία ,γιατί  όπως είπε και ο " Andre Malraux.

«-----" Πολιτισμός είναι το άθροισμα των μορφών τέχνης, της αγάπης και της σκέψης, ο οποίος μέσα στην πορεία του χρόνου επέτρεψε στον άνθρωπο να είναι λιγότερο υποδουλωμένος»

Δικαίως είμαστε υπερήφανοι ,   η ανθρωπότητα  να  θυμάται   Ελλάδα  όταν    διαβάζει, ή ακούει  για  τον Πλάτωνα, τον  Σωκράτη, τον Πλούταρχο  ,τον Όμηρο τον Θουκυδίδη ,τον Αριστοτέλη  κ.λ.π. εκατοντάδες Έλληνες  από  το  παγκόσμιο   πολιτισμικό στερέωμα , έως  τον Καζαντζάκη, τον Ελύτη, Τον  Κ.Αξελό,  τον Βάρναλη  τον Χατζηδάκη τον Θεοδωράκη  και  χίλιους  άλλους   επιφανείς αλλά και αφανείς   εργάτες  του πνεύματος  και εν γένει  των Τεχνών και των Επιστημών  που έβαλαν την σφραγίδα τους στον σύγχρονο  πολιτισμό.

ΑΛΛΑ .......

Ο Βασίλης Καρασμάνης, πτυχιούχος μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, καθηγητής φιλοσοφίας στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο  κ.λ.π.  λέει :

«------Ο πολιτισμός είναι κάτι το πολυσύνθετο. Συνήθως, μιλώντας για πολιτισμό και πολιτιστικούς φορείς έχουμε στον νου μας τις τέχνες. Αυτό είναι λάθος. Ο πολιτισμός πάνω απ' όλα συνδέεται με την Παιδεία και τις αξίες μας, με μίαν όμως ευρύτερη έννοια. Πολιτισμός δεν είναι μόνο τα έργα, ξεκινά από εμάς τους ίδιους. Υπάρχει στην καθημερινή μας συμπεριφορά. Για παράδειγμα, σ' έναν οποιονδήποτε οργανισμό, πολιτισμός είναι οι εργαζόμενοι να δουλεύουν σε ένα ευπρεπές, καθαρό και αισθητικά ωραίο περιβάλλον, να υπάρχει ανάμεσά τους πνεύμα συνεργασίας, φιλίας και εμπιστοσύνης
αλλά και προβληματισμού και αυτενέργειας».

 Διαβάζοντας το δημοσίευμα  που ακολουθεί
-ΟΑΣΗ στους  νεφελώδεις καιρούς μας-

Επιτρέψετε μου να προσθέσω  και την  δική  μου άποψή .

 Η διάθεση κονδυλίων  ακόμη και από το υστέρημα του κρατικού προϋπολογισμού  για την κοινωνικοποίηση και την αξιοπρεπή  προστατευμένη διαβίωση  των ανθρώπων με αναπηρία  είναι  πολιτισμική  επένδυση  στον σύγχρονο Ελληνικό πολιτισμό  που δοκιμάζεται  και κρίνεται  διεθνώς ανηλεώς.

````````````````````````````````````````````````

Δημιουργική και αμειβόμενη εργασία σε ψυχικά πάσχοντες

Γιαννης   Λυβιακης

Μια νέα πρόταση πολιτισμού, που αμφισβητεί την ιδρυματική ψυχιατρική και επαναδραστηριοποιεί μια βάση εισοδήματος για τους ψυχικά πάσχοντες, αποτελεί η λειτουργία του Κοινωνικού Συνεταιρισμού Περιορισμένης Ευθύνης (ΚΟΙΣΠΕ) στο Νομό Χανίων.

 Ο ψυχίατρος Γ. Κοκκινάκος (τρίτος από αριστερά) με τους ασθενείς στο κυλικείο Αυτή τη στιγμή ο ΚΟΙΣΠΕ λειτουργεί:

- Κυλικείο εντός των χώρων του Κέντρου Ψυχικής Υγείας, Κροκιδά 25.

- Γκαλερί Τέχνης (με κοσμήματα και πίνακες ζωγραφικής), Καλιτσουνάκη και Δημοκρατίας.

- Μαγαζάκι με είδη δώρων μέσα στην Αγορά των Χανίων.

- Πλυντήριο αυτοκινήτων στο χώρο του Θεραπευτηρίου Ψυχικών Παθήσεων Χανίων.

- Νέο πλυντήριο αυτοκινήτων (αυτόματο) στο χώρο του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων.

Σε όλες αυτές τις δομές απασχολούνται ψυχικά πάσχοντες. Όπως σημειώνει ο πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου του ΚΟΙΣΠΕ, ψυχίατρος Γιώργος Κοκκινάκος, η λειτουργία του ΚΟΙΣΠΕ βοηθά τους ψυχικά ασθενείς «να έχουν κοινωνικές συντεταγμένες, ψυχοσυναλλαγές, επανενταξιακές δυνατότητες στην κοινωνία. Διαμορφώνει και ενθαρρύνει μια ψυχιατρική άποψη της διαφορετικότητας και όχι της ομοιομορφίας. Της διαφοράς και όχι της ομοιότητας. Είναι εν τέλει μια νέα πρόταση πολιτισμού. Πέραν αυτών, δίδει θέσεις εργασίας και μισθοδοτεί ανθρώπους που μέχρι τώρα δεν είχαν ευκαιρίες δημιουργικής αμειβόμενης εργασίας. Θεωρεί την εργασία όχι ως θεραπεία αλλά ως δικαίωμα του κάθε ανθρώπου που περνά μια ψυχιατρική περιπέτεια. Λειτουργεί σε θεραπευτική και παραγωγική βάση».

Ο κ. Κοκκινάκος καλεί τους πολίτες να πάρουν μέρος στην προσπάθεια για μια κοινωνία του μοιράσματος και της αλληλεγγύης.

. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

       Φέρω   σε γνώση των  αναγνωστών του ΠΗΓΑΙΜΟΥ τους οποίους θερμά ευχαριστώ για το ενδιαφέρον  τους  και την τιμή της παρουσίας   τους, αλλά και  σε όλους τους  διαδικτυακούς  συμπολίτες μας που βομβαρδίζονται καθημερινά με  ειδήσεις  δυσάρεστες, μερικές των οποίων απίστευτες  σε κάθε τομέα,  ότι:

  Από έγκυρες πηγές πληροφορηθήκαμε.:
  Την  κατ αρχήν εφαρμογή  της απόφασης  του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής αλληλεγγύης   περί   βιωσιμότητας και   χρηματοδότησης των Δομών   Ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης  του δικτύου   «Ψυχαργώς» (http://ligery.pblogs.gr/2010/06/fw.html 
  Πράγμα  που σημαίνει ότι άρχησε η καταβολή των δεδουλευμένων   στους εργαζόμενους  και  η   κάλυψη   των  ανελαστικών δαπανών  των Δομών βάσει  νομότυπων παραστατικών.

Αυτό είναι   βήμα προς την σωστή κατεύθυνση.

Για μας όμως ,το πρώτο βήμα ,δεν είναι το ήμισυ του παντός.
Έχουν πάρα πολλά  να γίνουν  αν θέλουμε πραγματικά να μιλάμε και να το εννοούμε  για ένα πρόγραμμα  Ψυχιατρικής μεταρρύθμισης .

 Τον λόγο  όμως  επ' αυτού  δεν θα τον έχουμε  μόνο  εμείς, γονείς και οικογένειες   ανθρώπων  με αναπηρία..

Τον έχουν, πρωτίστως,   έμπειροι επιστήμονες   που έχουν εργαστεί  για την Ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα .

Τον έχουν οι   εργαζόμενοι  που δουλεύουν   σκληρά σε τόσο υπερευαίσθητους χώρους , όπως οι Δομές  για  ανθρώπους  με   ψυχοσωματικές αναπηρίες, υπερβαίνοντας  ακόμη και τον εαυτό τους .
Γιατί δεν είμαστε όλοι  οι άνθρωποι  γεννημένοι  ιεραπόστολοι.
Κι αυτοί  οι άνθρωποι  δούλευαν  ενίοτε ιεραποστολικά  όταν  έμεναν  απλήρωτοι   για διάστημα τριών έως και έξη μηνών.

Τον έχουν οι Διοικήσεις  των  Δομών   όσες εκ των οποίων  ,αποδεικνύονται αντάξιες του ρόλου τους  ,κάνουν σωστά την δουλειά τους, σέβονται   ωφελούμενους  και  εργαζόμενους, και εφαρμόζουν  χωρίς  παρέκκλιση τα  προβλεπόμενα προγράμματα  ζωής των   αναπήρων  ανθρώπων για τα  οποία  ιδρύθηκαν οι Δομές  και  οι ίδιοι φέρουν την ευθύνη  της   καλής  λειτουργίας τους, υπό την απαραίτητη βέβαια εγκαίρως καταβαλλόμενη  κρατική   επιχορήγηση.  

Ο Δικός μας  ΣΤΟΧΟΣ όπως  τον έχουμε δημοσιοποιήσει   άλλωστε στον ΠΗΓΑΙΜΟ  δεν είναι  μόνο η αυτονόητη   καθιέρωση  μιας φόρμουλας  χρηματοδότησης  δαπανών  και εργασιακών αμοιβών   .

Είναι  η δια Νόμου  και κατ' εφαρμογή του Συντάγματος,  πρόσβαση  σε μιαν αξιοπρεπή, προστατευμένη ζωή  όλων των   Ελλήνων  ΑμεΑ και  ιδιαίτερα  εκείνων  με ψυχικές και σωματικές αναπηρίες , όπως συμβαίνει στα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη.

Αυτό δεν  θα γίνει  ποτέ πράξη , αν  δεν  γίνει  Νόμος του Κράτους η   σύγχρονη  προσέγγιση του προβλήματος.

Η  κατά τόπους  ίδρυση   ολιγομελών  Δομών   και  η στελέχωσή τους   πρωτίστως     από  αποδεδειγμένα καταξιωμένους  κι έντιμους «Ανθρώπους» και  ειδικούς επιστήμονες.

Διαθέτει  πολλούς   νέους ανθρώπους η Πατρίδα μας σπουδασμένους   στο αντικείμενο , με όρεξη  για δουλειά και δημιουργία. Αρκεί να τους δοθεί  το έναυσμα  .Το ιερό  δικαίωμα εργασίας  στον τομέα   που  σπούδασαν  τα καλύτερά τους χρόνια  κι όχι  να αναγκάζονται να δουλεύουν   όπου  και ό,τι  βρουν   για τον επιούσιο..

Οι εργαζόμενοι  όμως ,  που "έχουν  την  τύχη "να εργάζονται στο αντικείμενό τους  σήμερα , καλούνται    να αξιοποιήσουν  αυτό το  πρώτο βήμα  της Κυβέρνησης  προς την σωστή  κατεύθυνση.

Να  υπερβούν  χρώματα  και  πιθανές  πολιτικές  αγκυλώσεις και  να το στηρίξουν  σε μια τόσο δύσκολη μάλιστα χρονική συγκυρία.

Ευθύνη τους,  να είναι   "εξ-υπνοι" αλλά  αντικειμενικοί  και ρεαλιστικοί.   Να  καταγγέλλουν    ό,τι πάει  στραβά  ώστε  όλοι μαζί  πολίτες και φορείς να επεμβαίνουμε  έγκαιρα.

Τον έχουμε τέλος  όλοι οι συνειδητοποιημένοι πολίτες αυτού του τόπου που ακόμη και κάτω από τις πλέον δυσβάσταχτες  οικονομικές συνθήκες  παραμένουμε  Άνθρωποι  και  δίνουμε προτεραιότητα στον  Ανάπηρο της διπλανής μας  πόρτας....

Δυστυχώς οι καιροί είναι δύσκολοι για όλο  τον Ελληνικό λαό  και χρειάζεται  επαγρύπνηση και αγώνας  από κάθε μετερίζι. 

«Τα ΜΜΕ προσβάλλουν τους ανθρώπους με αναπηρία»

Το πλέον τηλε - προβεβλημένο πρόσωπο με αναπηρία των τελευταίων χρόνων είναι ο κάποτε αριστούχος μαθητής και νυν φέρελπις γιατρός Στέλιος Κυμπουρόπουλος. Ο Στέλιος μετρά δεκάδες παρουσίες σε τηλεοπτικά πάνελ, εκατοντάδες αγγίγματα θαυμασμού στην πλάτη, αλλά και αναρίθμητες δηλώσεις θαυμασμού για το πρόσωπό του. Πόσο τον εξιτάρουν όλα αυτά, πως τα βιώνει; Οι απαντήσεις στο άρθρο του νεαρού γιατρού που η σελίδα φιλοξενεί υπό τον τίτλο "Τα θέματα αναπηρίας δεν είναι ειδικά θέματα".

Ένας πολύ δικός μου άνθρωπος, σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχαμε, μου είπε το εξής: "Τον αγαπώ πολύ το Στέλιο. Το Στέλιο που γνώρισα εγώ, όχι τον ήρωα που βλέπουν οι άλλοι!". Και με τη λέξη "άλλοι" εννοούσε, όλους αυτούς τους ανθρώπους που βλέπουν ένα άτομο με αναπηρία (ΑμεΑ) ως παλαιστή της ζωής, αγωνιστή - πρωταθλητή της ζωής, το παράδειγμα για όσους παραπονιούνται για την "κακή" ζωή τους, το παράδειγμα που δίνει κουράγιο σε όλη την κοινωνία.

Αρθρογραφεί ο νεαρός γιατρός Στέλιος Κυμπουρόπουλος

«Κοίτα με στα μάτια κ. δημοσιογράφε και μη με χαϊδεύεις στο κεφάλι σα μικρό παιδί. Είμαι 25 χρονών και είμαι άντρας, κάθομαι δε κάθομαι σε αναπηρικό αμαξίδιο» αυτό είναι που θέλω να φωνάξω όταν βρίσκομαι σε μια τηλεοπτική εκπομπή, διαβάζω μια συνέντευξη που έχω δώσει και παντού διαγράφεται το "είσαι παιδί ακόμα, δε ξέρεις εσύ!". Άνθρωπος με αναπηρία να σημαίνει παιδί ή πρωταθλητής της ζωής ή πολλά άλλα είναι μια εικόνα - πρότυπο που έχουν περισσότερο δημιουργήσει τα ελληνικά ΜΜΕ . Θέλουν τα ΑμεΑ να παραμένουν πάντα παιδιά, άτυχα από τότε που γεννήθηκαν, που πρέπει να βοηθήσουν αυτοί οι "μεγάλοι" για να αναδείξουν την προσωπικότητά τους, τα καημένα.

Η αναπηρία δεν είναι ιδιότητα, είναι χαρακτηριστικό. Είναι χαρακτηριστικό όπως το να είναι κάποιος ψηλός ή κοντός με ξανθό μαλλί και μάτια οποιοδήποτε χρώματος. Το πώς χειρίζεται από το καθέναν άνθρωπο η αναπηρία είναι προσωπικό θέμα. Δεν είναι δυνατόν, σε μια εποχή που όλα είναι επιτρεπτά, που υπάρχει μεγάλη πληροφόρηση να νοιάζεται ο τηλεθεατής και ο αναγνώστης με περιέργεια μόνο για το πώς σηκώνομαι, πως τρώω, πως ξύνομαι και πως κάνω έρωτα. Αν και για το τελευταίο δεν είναι βέβαιον ότι αληθινά ενδιαφέρονται να "μάθουν", γιατί οι άνθρωποι με αναπηρία σαν παιδιά υποτίθεται ότι είναι ασεξουαλικά όντα, χωρίς ενδιαφέρον για αυτήν την πράξη. Βέβαια, σε μια εποχή που υπάρχει το προσωπικό reality για όλους και για όλες τις εκφάνσεις της ζωής, η εξερεύνηση στη "δυσκολία" μου για να ζήσω φαίνεται φυσιολογικό.

Στην προσπάθειά μου να βρω τι φταίει και τα ΜΜΕ κάνουν τους ανθρώπους με αναπηρία να δείχνουν και να νοιώθουν λιγότερο άντρες, λιγότερο γυναίκες , ρώτησα έναν άγνωστο "φίλο", σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο του διαδικτύου, τι νοιώθει όταν βλέπει έναν άνθρωπο με αναπηρία στην τηλεόραση. Μέσα στο διάλογο που είχαμε, αναρωτήθηκε πολύ εύλογα "γιατί μας κάνουν να τους λυπούμαστε;". Μια δήλωση με ένα άμεσο νόημα, αυτό της ερώτησης, και ένα έμμεσο πιο ουσιαστικό: αυτός ο άνθρωπος εκείνη την ώρα της κουβέντας μας, ενώ γνώριζε πως μιλά με έναν άνθρωπο με αναπηρία, αδιαφόρησε και έκανε τη συζήτηση όπως θα έκανε με τον καθένα, χωρίς ταμπού, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και, πάνω από όλα, χωρίς να τονίζεται η αναπηρία μου. Αυτά τα τελευταία "χαρακτηριστικά" είναι που χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ και μειώνουν την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου με αναπηρία. Δεν είναι ο Στέλιος που κατάφερε να γίνει ιατρός, γιατί πάσχει από τετραπληγία ή ο Βαγγέλης που κατάφερε να γίνει νομικός, γιατί πάσχει από τύφλωση. Είναι οι άνθρωποι που ήθελαν να ασχοληθούν με τις συγκεκριμένες επιστήμες ή με οτιδήποτε άλλο, γιατί για αυτούς τους ανθρώπους το να ζουν με την αναπηρία είναι κομμάτι του υπόλοιπου φυσιολογικού εαυτού τους. Και έχουν τη δυνατότητα να μιλήσουν και να αναφερθούν σε ποικίλα θέματα, άλλοι σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό, όπως συμβαίνει σε όλους τους πολίτες της κοινωνίας. Δεν υπάρχουν ειδικά θέματα για τους ανθρώπους με αναπηρία!

Δεν είναι δυνατόν να εξυμνούν οι εκπομπές και τα άρθρα το πώς ένας άνθρωπος με αναπηρία κατάφερε κάτι στη ζωή του παρ' όλο που δε βλέπει, δεν περπατά ή δεν ακούει. Έχει αναπηρία και αυτό είναι μέρος της πραγματικότητάς του, που για αυτόν είναι το φυσιολογικό, χωρίς ηρωισμούς, χωρίς γιατί. Απλά, γιατί έτσι είναι. Το "πώς" είναι του ανθρώπου με αναπηρία, η "ερώτηση" για ένα συγκεκριμένο θέμα του δημοσιογράφου και η "κρίση" του τηλεθεατή - αναγνώστη. Αυτό ισχύει για όλους όσους προβάλλονται στα ΜΜΕ, αυτό πρέπει να εφαρμόζεται και για τους ανθρώπους με αναπηρία.

 Δε γίνεται πάντα το επιμύθιο του σχολιασμού των παρουσιαστών να είναι "να προσέχουμε τις ράμπες γιατί και αυτοί είναι άνθρωποι". Ας μην είναι τίποτα ή ας είναι σχολιασμός σε αυτά που έκανε ή είπε και για αυτά που είναι. Αλλά τι ζητάω να αλλάξει! Αφού τα ΜΜΕ αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία, τη συμπεριφορά και τις σκέψεις της κοινωνίας. Μια αμφίδρομη σχέση μεταξύ τηλεθεατών - αναγνωστών και ΜΜΕ και ανάμεσά τους Άτομα με Αναπηρία που προσπαθούν να διεκδικήσουν την ταμπέλα "ΑΝΘΡΩΠΟΣ" αντικαθιστώντας όλους τους υπόλοιπους χαρακτηρισμούς. Δεν υπάρχουν ειδικά θέματα για συγκεκριμένους ανθρώπους, μόνο θέματα για ανθρώπους με ειδικές γνώσεις. 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Στην   ανάρτησή μου  στη σελίδα  μας στο google  http://pygemos.blogspot.com     ανέβασα ένα βίντεο που δυστυχώς  δεν μπορώ για λόγους τεχνικούς
να  το  ανεβάσω  στο Path.

Θεωρώ όσοι δεν την ακούσατε την Λιάνα Κανέλλη δια ζώσης,  αξίζει να την ακούσετε
ζωντανά  από "Τον Πηγαιμό για την Ιθάκη" .....

Το έχω δηλώσει ευθαρσώς προς τους αγαπητούς αναγνώστες μου .
Οι σελίδες του ΠΗΓΑΙΜΟΥ δεν προσφέρονται για κομματικοποίηση

Μακριά από μένα  μια τέτοια πρόθεση

Αλλά. Ο πολιτικός λόγος της Λ.Κανέλλη από το βήμα της Βουλής  ήταν η αγανάκτηση του απλού πολίτη ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης ,γι' αυτό και την καταγράφω .

Εσείς εκεί πάνω στα έδρανα της Βουλής που την γράφετε;;;;

Που γράφετε την αγανάκτηση των απλών ανθρώπων που βλέπουν όχι μόνο να καταστρατηγούνται κεκτημένα με αγώνες και χρόνια ζωής ξοδεμένα , αλλά  ούτε  βλέπουν προοπτική εργασίας, ουσιαστικής κοινωνικής μέριμνας ,ασφαλιστικής κάλυψης για το εγγύς μέλλον.
Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι.

Μέσα σ' αυτήν την βοή και τον καταιγισμό ανατροπών, παλινδρομήσεων και αποφάσεων της τελευταίας στιγμής για την ζωή του παρόντος αλλά και του μέλλοντος μας ,δεν ακούσαμε ούτε μία αναφορά σχεδιασμού μέτρων πρόνοιας για ΑμεΑ

Ούτε αυτός ,το πάλαι ποτέ αγωνιστής, κυβερνητικός βουλευτής άτομο με αναπηρία ο Ίδιος, καμία νύξη για μέριμνα, για μέτρα προστασίας στο ασφαλιστικό, στο συνταξιοδοτικό, στο εργασιακό, στο φορολογικό.

Άκρα του τάφου σιωπή απ' όλες τις πλευρές

Το νομοσχέδιο που πέρασε από την Βουλή δια πυρρός και σιδήρου μπορεί να συμμορφώνει εσάς απέναντι στους εντολείς σας

Να νομιμοποιεί εσάς για τα μελλούμενα και να φέρνει εμάς προ τετελεσμένων γεγονότων.

Δεν εξουδετερώνει όμως την θρυαλλίδα που απειλεί την κοινωνική και εργασιακή ειρήνη στον τόπο μας.

Από τον ΄Εβρο ώς την Κρήτη  όλα τα ΑμεΑ της Ελλάδος  ενωμένα  να βροντοφωνάξουμε  ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ  ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ  ΑΠΟ ΤΑ ΑμεΑ

Το τοπίο στο ασφαλιστικό  είναι θολό σχετικά

με τα ελάχιστα κεκτημένα των ΑμεΑ  .

π,χ, Έστειλα ερώτημα στον  βουλευτή κ.Κουρουπλή ,ο ίδιος ΑμεΑ, να με πληροφορήσει  πριν   περάσει το ασφαλιστικό από την βουλή, αν  ποσοστό σύνταξης  γονέα  Ατόμου με αναπηρία ,θα εξακολουθήσει να μεταβιβάζεται  μετά τον θάνατο στο παιδί  με αναπηρία 67% ανεξαρτήτου φύλλου ή ηλικίας
και απάντηση δεν πήρα.

Η δική μας ζωή είναι ένα ταξίμι που δεν εκπληρώνεται
σε μία  μέρα  διαμαρτυρίας
Έτσι και  οποιαδήποτε Κυβέρνηση δεν σεβαστεί  στοιχειώδη  ασφαλιστικά δικαιώματα των ΑμεΑ Ελλήνων πολιτών
απ' αλλού το περιμένει και απ' αλλού θα τόβρει.

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Διαμαρτυρία των ΑμΕΑ Εβρου

Αλεξανδρούπολη

«Κάτω τα χέρια από τα άτομα με αναπηρία» φώναξαν σήμερα μπροστά στο δημαρχείο Αλεξανδρούπολης τα μέλη του Συλλόγου ατόμων με αναπηρία Έβρου.

 Τα άτομα με αναπηρία διεκδικούν να μην κοπούν οι αναπηρικές συντάξεις και τα επιδόματα,να μην  γίνει καμιά απόλυση ΑΜΕΑ με τον "Καλλικράτη" για τα άτομα που δουλεύουν στον Δήμο και να δημιουργηθεί ,Κέντρο αποκατάστασης ατόμων με αναπηρία και στην Αλεξανδρούπολη καθώς  αυτό που υπάρχει στην Ορεστιάδα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα άτομα που μένουν στην Αλεξανδρούπολη λόγω της μεγάλης απόστασης.

      Τα προβλήματα των ανθρώπων με αναπηρία όμως δεν σταματούν εδώ,καθώς τις  τελευταίες ημέρες δέχονται κλήσεις της τροχαίας αφού τα σημεία που υπέδειξε η δημοτική αρ χή, ακόμη δεν έχει  τοποθετήσει τις διευκρινιστικές γραμμές και πινακίδες.

http://www.enet.gr

Μια στάση "στον ίδιο τον άνθρωπο αυτόν, που επάξια μας εκπροσωπεί στα μάτια των άλογων ζώων έτσι ώστε να κάνουμε την διαφορά".    υιός-άσωτος
                                                                               

Έλληνας ο μικρότερος παραπληγικός  τενίστας  του κόσμου

Η  Ανάγκη   να  ισορροπήσω σ' αυτό το τεντωμένο σχοινί  που  δυστυχώς  υποχρεώνομαι  μαζί με  κάποια εκατομμύρια Ελλήνων   να σταθώ  όρθια και να συνεχίσω  την πορεία   για την   Ιθάκη, μ' έκανε να ανασύρω από το αρχείο μου  αυτό το  δημοσίευμα  που  αναφέρεται σ' ένα καταπληκτικό  Ελληνόπουλο

και τον  επίσης  Μεγάλο προπονητή του

````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Μία μηνιγγοκήλη στη σπονδυλική στήλη τον έχει καθηλώσει από μωρό στο αναπηρικό αμαξίδιο. Σήμερα, στα έντεκά του χρόνια, ο Ραφαήλ Πατρωνίδης από το Δήμο Νίκαιας Λαρίσης, έχει καταφέρει, με τη δύναμη της αγνής ψυχής του, να υπερπηδήσει όλα τα εμπόδια και να καταστεί ο μικρότερος αθλητής τενίστας σε καρότσι στον κόσμο.

Λαμβάνει ήδη μέρος σε διεθνή τουρνουά, απολαμβάνοντας την εκτίμηση των κατά πολύ μεγαλύτερων συμπαικτών του, με τους οποίους αναμετράται, καθώς δεν υπάρχουν άλλα παραπληγικά παιδιά στην ηλικία του, που να ασχολούνται με το άθλημα. Και οι ειδικοί αποφαίνονται ότι, το παιδί έχει μέλλον στο άθλημα.

 Αυτές τις μέρες, ο Ραφαήλ βρίσκεται στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας για το Παγκόσμιο Τουρνουά Τένις για παραπληγικούς, (Bavarian-Indoor-Open 2010), που για τον ίδιο αποτελεί άλλη μία ευκαιρία, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιεί, να αποδείξει ότι, η αναπηρία δεν είναι φραγμός στα όνειρα και τους στόχους, όπως τού λέει, εμψυχώνοντάς τον ο επίσης παραπληγικός προπονητής του, Κώστας Βαζούρας.

"Είμαι πολύ χαρούμενος, που ασχολούμαι με το τένις. Το όνειρό μου είναι να γίνω κάποια μέρα γυμναστής και να εκπαιδεύω παιδιά που έχουν προβλήματα, έτσι όπως ασχολείται μαζί μου ο προπονητής μου, που τον αγαπώ πολύ κι ας είναι αυστηρός", δηλώνει με χιούμορ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από τη Νυρεμβέργη όπου βρίσκεται, ο μικρός Ραφαήλ.

"Θα ήθελα κι άλλα παιδιά, που έχουν προβλήματα, να βγουν από το σπίτι και να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Αφού τα κατάφερα εγώ, σίγουρα μπορούν και άλλοι", μας λέει.

Παιδί κοινωνικό, με ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση, ο Ραφαήλ έχει πολλούς φίλους. Είναι επιμελής στα μαθήματα, από τα οποία προτιμά την ελληνική γλώσσα, ενώ βρίσκει χρόνο και για ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ως πρότυπο έχει τον Ισπανό τενίστα Ραφαέλ Ναδάλ Παρέρα.

Κώστας Βαζούρας, άλλη μία ιστορία θάρρους

Με αγάπη για τον Ραφαήλ μιλάει ο προπονητής του, Κώστας Βαζούρας, ο οποίος έχει "γράψει" τη δική του, ιδιαίτερη, ιστορία θάρρους. Έχοντας υποστεί ακρωτηριασμό στα δύο κάτω άκρα, ύστερα από ένα εργατικό ατύχημα το 1989, όταν ταξίδευε με πλοίο του εμπορικού ναυτικού, εμψυχώθηκε να ασχοληθεί ξανά με τον αθλητισμό, σε κέντρο αποκατάστασης στην Αμερική. Εκεί, όπως τονίζει, σε αντίθεση με την Ελλάδα, σε μαθαίνουν με ποιον τρόπο μπορείς να αθληθείς. Και αυτή ήταν μία διέξοδος στο αδιέξοδο που είχε βρεθεί, καθώς αθλούνταν από το οκτώ του χρόνια. Ήταν στην Εθνική Ομάδα πυγμαχίας και το 1984 κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των 63,5 κιλών, με την ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μετά την αναπηρία του, το 1992 ασχολήθηκε με το μπάσκετ, όπου σημείωσε αρκετές διακρίσεις. Στη συνέχεια, το 1999, ήρθε σε επαφή με το τένις. Από τότε μέχρι σήμερα, έχει λάβει μέρος σε παγκόσμια πρωταθλήματα, με καλές επιδόσεις. Ένας τραυματισμός τού στοίχησε τη μη συμμετοχή του στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Παράλληλα, παρακολούθησε και συμμετείχε σε πολλά προγράμματα και σεμινάρια που αφορούν στη κοινωνική συμπεριφορά των κινητικά αναπήρων παιδιών και μη, ενάντια στην διαφορετικότητα. Έδωσε εξετάσεις στο Τμήμα Ειδικής Φυσικής Αγωγής στην Αθήνα και απέκτησε το πτυχίο του Γυμναστή. Το 2004, έφυγε από την πρωτεύουσα για τη Λάρισα, τόπο καταγωγής της συζύγου του, με την οποία λειτούργησε, για πρώτη φορά στη χώρα μας, ένα πρόγραμμα για παιδιά με αναπηρίες και μη. Μέσα από το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε να ασχολείται με το τένις με καρότσι και ο Ραφαήλ, σε ηλικία μόλις 8 ετών.

"Ο Ραφαήλ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα για όλα τα παιδιά με κινητικά προβλήματα, αλλά και τους γονείς τους, να συνειδητοποιήσουν ότι μέσω του αθλητισμού μπορούν να διεκδικήσουν το σεβασμό όλων, με όποιες δυσκολίες και αν συνεπάγεται αυτό", τονίζει ο κ. Βαζούρας.

Φύση αισιόδοξη, ο κ. Βαζούρας στέλνει μήνυμα και σε όλους τους αρτιμελείς να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, αν θέλουν για να είναι υγιείς, να διώξουν το άγχος, που ο ίδιος δεν ξέρει τι θα πει. Μάλιστα, από τότε που αθλείται δεν έχει πάρει ούτε μία ασπιρίνη. Έχει όμως και τις πικρίες του, καθώς κανένας επίσημος φορέας δεν τού έχει δώσει τη δέουσα προσοχή, πόσο μάλλον στήριξη. Χαρακτηριστικά μας αναφέρει ότι, ύστερα από τόσα χρόνια και αγώνες, του έδωσαν κάποια στιγμή ένα αναπηρικό κάθισμα για να αθλείται, το οποίο όμως ήταν ακατάλληλο για το επίπεδό του. Το κάθισμα που χρησιμοποιεί τώρα τού το χάρισε ο Ολλανδός Παγκόσμιος πρωταθλητής, ενώ το δικό του το προσέφερε σ' ένα παραπληγικό παιδί από το Ανατολικό Τιμόρ. Είχε ζητήσει παλιότερα στήριξη και από το Υπουργείο Αθλητισμού, απάντηση όπως δεν πήρε ποτέ, όπως μας είπε.

Καμία βοήθεια από την επίσημη πολιτεία δεν έχει και ο μικρός Ραφαήλ, για τον οποίο φροντίζουν, με τις όποιες δυνάμεις τους, οι γονείς του, Σοφία και Γιώργος. Το αμαξίδιό του είναι προσφορά του Δήμου Νίκαιας Λαρίσης, ενώ τα έξοδα της συμμετοχής του στο Παγκόσμιο Τουρνουά Τένις για παραπληγικούς κάλυψε το Θεσσαλικό Κέντρο Αποκατάστασης, "Αρωγή".

Ο Κώστας Βαζούρας, ο οποίος ανέλαβε πρόσφατα και την προπόνηση ενός ακόμη παραπληγικού παιδιού από τη Λάρισα, δηλώνει διατεθειμένος να κάνει ό,τι μπορεί για να συμπαρασταθεί σε κάθε άτομο με κινητικά προβλήματα, που νιώθει την ανάγκη να αθληθεί. Για όσους ενδιαφέρονται έχει και τη δική του ιστοσελίδα: www.kvazouras.gr.

Ντρέπομαι για λογαριασμό σας  .

Εσείς δεν  έχετε τσίπα πάνω σας παν ηλίθιοι;

Βρε αγύρτες πόσοι είναι οι  Ανάπηροι που τελικά μπορούν να  μπουν στο λεωφορείο  και  να κάνουν χρήση  αυτού του «ψιχίου»  της δωρεάς  μετακίνησης   που τους παραχωρεί η πολιτεία;  

Μέρος  και σεις  του  « γαϊτανάκι « που με τον έναν  ή άλλο τρόπο
λυμαίνεται   τα ΑμεΑ. !
Αντί  ως    ένας  δημόσιος φορέας  να  διευκολύνετε  εντελώς δωρεάν  τις μετακινήσεις  τους  , εσείς   διεκδικείτε ,από ένα κράτος που αιμορραγεί
το ..κάτι  τι σας.

Ψιλικατζήδες  της δεκάρας  !  Άντε να   μου χαθείτε.!

Πηγαίνετε  και σεις  να πνιγείτε μαζί με  τους άλλους  όσους  με τον έναν  ή  άλλο εγκληματικό τρόπο  έβαλαν θηλιά στο λαιμό  του λαού  και σήμερα δεν μπορεί να πάρει ανάσα  όχι μόνο από την οικονομική κρίση
αλλά και από την δυσοσμία 

````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

 Κόβουν τις ελαφρύνσεις για άτομα με αναπηρία

Έπειτα από κοινή απόφαση της πανελλήνιας ομοσπονδίας αυτοκινητιστών υπεραστικών συγκοινωνιών και της πανελλαδικής ομοσπονδίας αστικών συγκοινωνιών, το δικαίωμα δωρεάν ή μειωμένου κατά 50% εισιτηρίου για τους επιβάτες των ΚΤΕΛ με αναπηρία, από σήμερα 1η Ιουλίου παύει να ισχύει.

Οι δύο ομοσπονδίες ισχυρίζονται ότι το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης δεν έχει εξοφλήσει τα οφειλόμενα του 2009 έως τις 30 Ιουνίου 2010.

 Η εθνική συνομοσπονδία ΑμεΑ καλεί όλους τους πολίτες με αναπηρία «να επιδείξουν ανυπακοή εάν και όταν τους ζητηθεί από τα ΚΤΕΛ να καταβάλουν πλήρες αντίτιμο εισιτηρίου».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ