"ΣΤΟΧΟΣ"= Μόνιμη Εγγρφή / Τρέχουσα = Κλείσε μου απόψε ραντεβού.

alt

ΣΤΟΧΟΣ μας η Βιωσιμότητα, η Αναμόρφωση ,η Επέκταση του Θεσμού και η δημιουργία νέων  Μονάδων Σωματο-Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης των Ανθρώπων με Αναπηρία.

 Ιδιαίτερα των ΑμεΝΥ και αυτών με ψυχικές και σωματικές αναπηρίες που δεν τους επιτρέπουν να ζουν με ασφάλεια ,Αυτονομία κι Αξιοπρέπειια`


Χωρίς την σύμπραξη Ανθρώπων, περιορίζομαι μόνο στο να εκφράζω τον εαυτό μου. Με την σύμπραξή σας κάνω βουτιά
στο όραμα ,την πίστη, την ελπίδα.
Δεν μου περισσεύει κανείς .

Μη   λησμονείτε  τα  Παιδιά  " ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ !!! "




Κλείσε μου απόψε ραντεβού....

altΠάμε σαν άλλοτε στις γειτονιές του κόσμου

Πάμε σαν τότε παντού

σαν τα πρωτάκια μαθαίναμε το σ΄αγαπώ σ' όλες τις γλώσσες.

Πάμε κάπου  να μην ξέρει κανείς ΤΕΛΟΣ τι θα πει.

Μόνο ΑΡΧΗ.

Πάμε εκεί που άκρη δεν έχει ο ουρανός

ούτε ο δρόμος τελειωμό.

Κλείσε μου ραντεβού σε μια ζωή

όπου ο χάρος ποτέ δεν θα μας βρει ξανά

να μας χωρίσει.

"Σεπτέμβρης 27" είναι το "κορίτσι" σου ντυμένο

και σε περιμένω...



Μήπως πάγωσε ο χρόνος ?

Τι έγινε βρε παιδιά ? Μήπως πάγωσε ο χρόνος στο 2012 π.χ. και δεν διαδέχονται οι εποχές η μια την άλλη;
Μήπως οι Πολίτες κέρωσαν ή μεταβλήθηκαν σε στήλες άλατος ?
Μήπως η Πολιτεία στοίχειωσε ,μαρμάρωσε ? Καμία μετάβαση στο σήμερα και τις ανάγκες του, εν έτι 2016 ? Οι κρατούντες μόνο ονόματα άλλαξαν αλλά οι «ΙΔΙΟΙ» πάντα μένουν ?
Έχασαν οι ορισμοί και τα «πρόσημα» εντελώς την σημασία τους ?
Τα πρόσωπα ? Τα συμπαθή νεανικά πολλά υποσχόμενα πρόσωπα , δεν συναντήθηκαν με την Ιστορία;;; Ή μήπως όλη αυτή η φούρια ήταν για μια θέση ανάμεσα στα κέρινα ομοιώματα του μουσείου της Μαντάμ Τισό ?

H Πικρία των Ανθρώπων που παροικούν στην Ιερουσαλήμ της Αναπηρίας ( ΑμεΑ) περισσεύει είναι η αλήθεια. Φυσικό κι ανθρώπινο είναι η υποκειμενική μας άποψη να μην είναι απολύτως αντικειμενική .
Αλλά Εσείς αναγνώστες ,αν ο χρόνος σας το επιτρέπει διαβάστε την ανάρτηση σήμερα ,που ανέβηκε όμως πριν από τέσσερα χρόνια και πες τε μου και μένα αν πέφτω έξω στις εκτιμήσεις μου .

Η Δύναμη των αδυνάμων
http://ligery.pblogs.gr/2012/09/h-dynamh-twn-adynamwn.html#comments
Συνυπογράφω και συντάσσομαι με το πνεύμα του περιεχομένου της επιστολής ,για να προσθέσω, διαμηνύοντας σε όλους τους τόνους και προς πάσα κατεύθυνση ότι :
«Όταν οι αδύναμοι κρίκοι μιας κοινωνίας δεν απολαμβάνουν τον σεβασμό και την απαιτούμενη μέριμνα από την Πολιτεία
σ π α ν ε και παρασύρουν στην απαξίωση ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα.»

Tags:πολιτικη διαπομπευση,ανεπαρκεις πολιτικες,οικονομικη εξαθλιωση,επωδυνα μετρα,πανελλαδικο συλλαλητηριο,κοινωνικη ευθανασια,αδυναμοι κρικοι,εσαμεα,αναπηρικο κινημα

Ο επιθανάτιος ρόγχος της Ελπίδας

 Δεν συνηθίζεται στον ΠΗΓΑΙΜΟ να επαναλαμβάνονται ήδη δημοσιευμένες παλαιές  αναρτήσεις .

Δυστυχώς όμως είναι τόσος και τέτοιος  ο αμείλικτος διωγμός των ΑμεΑ  μέσα από έναν εξοντωτικό κατακερματισμό  των πενιχρών εσόδων τους  και την κατάργηση  στοιχειωδών  μέτρων υπέρ Αυτών.

 Δεν θα με εντυπωσίαζε αν φορείς αλλά και μεμονωμένα ΑμεΑ έκαναν ΚΑΤΑΛΥΨΗ στα  καμπαναριά  των εκκλησιών του τόπου τους.
Να ηχήσουν οι καμπάνες.  "Ν'ακούσουν όλοι  οι χωριανοί" τον επιθανάτιο ρόγχο  της ΕΛΠΙΔΑΣ.

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Θέλω να πιστεύω ότι  σήμερα δεν συμβαίνουν ανάλογα περιστατικά  απείρου αίσχους...όπως αυτό που εμπεριέχεται στην ανάρτηση του ΠΗΓΑΙΜΟΥ  τον Σεπτέμβρη του 2013

Όχι, ότι  η μη ύπαρξή τους σημαίνει  θεαματική βελτίωση συνθηκών ζωής  των αναξιοπαθούντων Ελλήνων πολιτών και δη των ΑμεΑ  τα οποία έχουν κυριολεκτικά κατακρεουργηθεί οικονομικά .

Οπωσδήποτε όμως  η απουσία  ανάλογων συμβάντων είναι ένα ανάχωμα στην κατρακύλα της Πολιτείας που δεν  εξαιρεί ούτε προστατεύει  ακόμη και   Αναπήρους από την  κατηφόρα  της.

  Και μη μου επικαλεσθεί κανείς το ποσοστό του 80% Αναπηρίας, γιατί θα τον στείλω στα ΚΕ.Π.Α να αντιληφθεί |"ιδίοις όμασι" το καθεστώς και τα κριτήρια απόδοσης ποσόστωσης  Αναπηρίας.
``````````````````````````````````````````````````````````````````````

 

Ούτε φύλλο συκής;;;; http://ligery.pblogs.gr/2013/09/oyte-fyllo-sykhs.html

16 Σεπ 2013

21 Σχόλια

   
         
   altΔεν απέμεινε ούτε φύλλο συκής σ' αυτόν τον τόπο ,να κρύψουν την  γύμνια  τους οι ξεδιάντροποι που ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους ...αδικημένους, χαροκαμένους από την οικονομική κρίση Έλληνες;

Για την εσχατιά των Ελλήνων που εν ψυχρώ τους αφαιρείται, φως, νερό, οξυγόνο αφού πρώτα ,αυτοί οι ίδιοι, τους έσπρωξαν στο τελευταίο σκαλοπάτι της ανέχειας και στον εφιάλτη της ανεργίας ;

Η  επίδειξη τόσης  απροκάλυπτης γύμνιας  στην ταλαίπωρη Ελληνική καθημερινότητα ,θα ενέπνεε τον Luigi Pirandello, να ξανάγραφε το έργο "Να ντύσουμε τους γυμνούς" .

Θα το τιτλοφορούσε "Να ντύσετε τους γυμνούς" και σίγουρα θα το αφιέρωνε στους  Έλληνες πολίτες του 2013.
```````````````````````````````````````````````

Χωρίς ρεύμα κι οξυγόνο 63χρονη ΑΜΕΑ!!!

Δίχως ρεύμα και οξυγόνο άφησε η ΔΕΗ μια 63χρονη από τον Βόλο που πάσχει από αναπνευστική ανεπάρκεια.

Η άτυχη γυναίκα ζει τα τελευταία χρόνια ένα πραγματικό δράμα, καθώς έχασε τον σύζυγό της και , λόγω μηδενικών εσόδων, αναγκάστηκε να μετακομίσει στο σπίτι της κόρης της.

Η 35χρονη κόρη της ωστόσο είναι μακροχρόνια άνεργη, με δύο μικρά παιδιά και η οικογένειά της καταφέρνει να ζει με βοηθήματα που τους.... χορηγεί η τοπική εκκλησία.

Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, πριν από λίγους μήνες η 35χρονη σταμάτησε να πληρώνει τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα η ΔΕΗ να διακόψει την ηλεκτροδότηση, στερώντας ταυτόχρονα το οξυγόνο από την 63χρονη μητέρα της, η οποία βασίζεται στο ειδικό φορητό μηχάνημα.
Καθώς η ενέργεια αυτή έθετε σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή της, ενημερώθηκε το νοσοκομείο Βόλου, το οποίο κινητοποιήθηκε άμεσα για να βοηθήσει τη γυναίκα.
Πλέον η 63χρονη φιλοξενείται στο νοσοκομείο και η ιστορία της προκάλεσε την αντίδραση της διοίκησης και των γιατρών.

Tags: luigi pirandello, κρατικη αναλγησια, φυλλο συκης, κοινωνικη εξαθλιωση, ντροπή, γύμνια

-->-->

Αξιαγάπητος .

"Διακριτός" είναι κάποιος όταν ξεχωρίζει  μεταξύ των  συνανθρώπων   για την  Αρετή του, το Ταλέντο του, την Ευφυία του, την  Ψυχική ,ή, σωματική του Δύναμη. Την  Ομορφιά του, τις Επιδόσεις του σε πολλούς τομείς.
"Αναγνωρίσιμος" για την  Προσωπικότητά του ,την  Κοινωνική του Δράση και την ωφελιμότητα του γενικότερα στην κοινωνία.

Όταν όμως  είναι Μοναδικός ,  εκτός  ανταγωνιστικού και συναγωνιστικού πλαισίου καθ΄ότι ΑμεΑ ,τότε δεν είναι μόνο  Διακριτός, κι  Αναγνωρίσιμος.

Είναι Αξιοθαύμαστος,Ανεκτίμητος και προ παντός Αξιαγάπητος.


Να ζήσεις αγόρι μου. Να σε χαίρονται οι γονείς σου κι όλοι εμείς  που σε καμαρώνουμε από το μετερίζι  του ΠΗΓΑΙΜΟΥ  με υπερηφάνεια αλλά κι ελπίδα.

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````


Δημήτρης Αμανατίδης:

Ο ημαθιώτης μαθητής με αναπηρία φωτεινό παράδειγμα προς όλους

alt
Ο κάθε άνθρωπος σηκώνει τον δικό του "σταυρό" και κάθε προσωπική δυσκολία είναι για το καθένα η πιο σημαντική. Πόσες φορές δεν είπαμε "ουφ, δεν βγαίνει πέρα αυτή η υπόθεση" ή πόσες φορές δεν ευχόμασταν το "βάρος" μας να ήταν ελαφρύτερο...

Μία από τις πρώτες δύσκολες στιγμές, είναι συνήθως οι πανελλήνιες εξετάσεις, θέμα επίκαιρο, καθώς πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν οι βάσεις και κάποιοι δικαιώθηκαν, ενώ άλλοι απέτυχαν στον στόχο τους... Και φαντάζει "βουνό" το από εδώ και πέρα...

Υπάρχει, όμως, ένα παράδειγμα μαθητή, ο οποίος είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, που μάλλον δείχνει πως στις περισσότερες περιπτώσεις τα "βάρη" μας δεν είναι τίποτα...
alt
Μιλάμε για τον μαθητή του ΓΕΛ Μακροχωρίου Δημήτρη Αμανατίδη, από τη Ν. Νικομήδεια, ο οποίος βραβεύθηκε από το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά στις 15 Αυγούστου 2016, ως αριστούχος, βράβευση που επέδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και επίσης βραβεύτηκε από τους συγχωριανούς του, στην εκδήλωση για τα γενέθλια του χωριού, στις 21 Αυγούστου...

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η ειδική αναφορά στον Δημήτρη Αμανατίδη γίνεται για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή είναι πάντα σπουδαίο να αριστεύει ένας μαθητής και, δεύτερον, επειδή ο νεαρός Δημήτρης είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, γεγονός που κάνει ακόμη πιο σπουδαία την αριστεία του.

Ο πατέρας του Δημήτρη, ο οποίος μαζί με το παιδί του και την υπόλοιπη οικογένεια προχωρούν μαζί στον δύσκολο αγώνα της ζωής, δήλωσε υπερήφανος για όλα τα παιδιά του, αλλά - ας μας επιτραπεί η υπόθεση - πρέπει να είναι λίγο περισσότερο περήφανος για τον Δημήτρη του. Όπως περήφανοι πρέπει να είμαστε και όλοι οι υπόλοιποι, όχι επειδή αρίστευσε, αλλά επειδή αυτό το παιδί παλεύει, κάνοντας όλους εμάς να καταλάβουμε πως τα "προβλήματά" μας είναι - πολλές φορές - αστεία...

Ας είναι, λοιπόν, ο Δημήτρης και ο κάθε Δημήτρης φωτεινό παράδειγμα, είτε για τους μαθητές που απέτυχαν, είτε για τους εργαζόμενους που πιέζονται, είτε για τους γονείς που παλεύουν... Όχι - προς Θεού - από λύπηση, αλλά από εκτίμηση και θαυμασμό.

πηγή :http://www.inveria.gr


Σημαντικότερη από την Πανεπιστημιακή Καριέρα είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ

Αφιερωμένο σε όλα τα Ελληνόπουλα που δώσανε την μάχη τους για μια θέση στα Πανεπιστημιακά θρανία  και δεν την πήραν.

Γιατί   σημαντική είναι μια επιτυχία  στη ζωή μας  σε οποιονδήποτε  τομέα, αλλά εξ' ίσου  σημαντική ίσως και σπουδαιότερη  είναι η  σωστή διαχείριση της  οποιασδήποτε αποτυχίας -ατυχίας .

Γιατί το όφελος από κάθε προσπάθεια δεν  προσμετράται μόνο εκ του αποτελέσματος  και επί του πρακτέου, αλλά  στην   προσωπική επένδυση  που μένει  ως πιστωτικό υπόλοιπο και αξιοποιείται  σε νέες εξορμήσεις ....

Γιατί  αυτό,πρωτίστως,  που έχει ανάγκη η ψυχή  κάθε ανθρώπου  ανεξαιρέτως,   δεν είναι το χειροκρότημα ,η επαγγελματική καταξίωση,μια θέση στο επιστημονικό  και γιατί όχι στο διεθνές   στερέωμα,η  φήμη, η δόξα ,τα πλούτη.....

Είναι η ζεστασιά της Αγάπης, της Αποδοχής, της Προσοχής των συντρόφων .
Η Αυτοεκτίμηση που σου δίνει η αίσθηση ότι είσαι χρήσιμος, αυτόνομος και ικανός  να διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου .
Να μην χάνεσαι στον κυκεώνα των  αποτυχιών, των δυσκολιών ,των ανατροπών, των απωλειών .
Να στέκεσαι όρθιος κι αξιοπρεπής.
Να προσπαθείς, να μην κάνεις πίσω, να επιμένεις   να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις.
`
alt```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````


Ο
Πάμπλο Πινέδα είναι 39 ετών. Οταν ήταν επτά, ο δάσκαλος του είπε πως πάσχει από σύνδρομο Down. «Δηλαδή, είμαι ηλίθιος;» τον ρώτησε. Ο Πάμπλο Πινέδα σήμερα έχει πάρει δίπλωμα δασκάλου, πτυχίο στην Ψυχολογία της Εκπαίδευσης, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο μιλώντας με σπάνιο, απλό και επιδραστικό τρόπο και το μεγαλύτερο μειονέκτημα της ζωής του, το ότι πάσχει από σύνδρομο Down, το έχει μετατρέψει σε πλεονέκτημα. Το ΒΗmagazino μίλησε με τον πρώτο στην Ευρώπη πτυχιούχο πανεπιστημίου που πάσχει από σύνδρομο Down, τον πρωταγωνιστή της ταινίας «Υο, Τambiιn» (Εμείς οι δύο), που είναι βασισμένη στη ζωή του.


Πώς μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down; «Ημουν επτά χρόνων και μου το ανακοίνωσε ο δάσκαλός μου. Με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down ;και του απάντησα "ναι". Μετά άρχισε να μου εξηγεί από τι ακριβώς πάσχω, τι σημαίνει να ζεις με το σύνδρομο Down».

Θυμάστε την αντίδρασή σας τη στιγμή που σας ενημέρωσε ο δάσκαλός σας; «Το πρώτο που τον ρώτησα ήταν "Είμαι ηλίθιος;". Μου απάντησε "όχι". Αμέσως μετά τον ρώτησα αν θα μπορούσα να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου και όταν μου είπε "Φυσικά, ναι", ησύχασα. Τίποτε άλλο δεν με ενδιέφερε εκείνη τη στιγμή».

Οσο προχωρούσατε στη ζωή σας, ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας εμφανίστηκε και εσείς είπατε «αυτό δεν ήξερα ότι το είχα»; «Με αιφνιδίασε η αυτοεκτίμηση και η πίστη στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Οτιδήποτε μου προέκυπτε στη ζωή μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Σε αυτό με βοήθησε πολύ η οικογένειά μου, που πίστευε σε μένα και βοήθησε στο να χτίσω την αυτοεκτίμησή μου».

Είστε το τέλειο παράδειγμα για το πώς πρέπει να στέκεται ο άνθρωπος απέναντι στη ζωή: όταν αυτή του βάζει τις μεγαλύτερες δυσκολίες, εκείνος να της αντιτάσσει όλη του τη δύναμη. Ετσι τιμάμε τη ζωή. Αισθάνεσθε ευθύνη; «Αυτό που αισθάνομαι είναι μια μεγάλη ευθύνη, γιατί ξέρω ότι πολλά παιδιά με σύνδρομο Down ;και οι οικογένειές τους παρακολουθούν στενά τις δραστηριότητές μου. Αυτό που θα ήθελα να πω και να συμβουλεύσω τους γονείς τέτοιων παιδιών είναι να μην προσπαθήσουν να τα κάνουν κλώνους δικούς μου, να κάνουν αντίγραφα. Το σημαντικό δεν είναι να κάνουν μια πανεπιστημιακή καριέρα όπως εγώ, αλλά να είναι ευτυχισμένα. Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι οφείλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να φτάσουν μέχρις εκεί που μπορούν και όχι να μιμηθούν εμένα. Αυτό είναι που θα τα κάνει ευτυχισμένα».

Είστε πιο αυστηρός με τους γονείς παιδιών που έχουν σύνδρομο Down ;και δεν τους φέρονται όπως πρέπει ή με τους γονείς των υπόλοιπων παιδιών που τα ανατρέφουν με άρρωστο τρόπο; «Νομίζω ότι και οι δύο στάσεις με θυμώνουν εξίσου. Η σωστή εκπαίδευση και η ανατροφή των παιδιών είναι το πιο βασικό απ' όλα, ανεξάρτητα από το εάν ένα παιδί έχει ή δεν έχει κάποια αναπηρία».

Γνωρίζετε ότι είστε παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους στον πλανήτη. Ποιος ήταν το δικό σας παράδειγμα; «Αυτοί που πάντα θαύμαζα ήταν άνθρωποι που είχαν ξεκάθαρα ιδανικά στη ζωή τους. Θα ακουστεί κοινότοπο, αλλά είναι προσωπικότητες όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Γκάντι».

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να μπει στη ζωή ενός ανθρώπου; «Το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να συμβεί νομίζω ότι είναι η κρίση των αληθινών αξιών, της φιλίας, της αγάπης και της ισότητας των ανθρώπων. Ετσι κυβερνούν ολοκληρωτικά οι υλικές αξίες και αυτό είναι άρρωστο».

Ονειρα βλέπετε; «Βλέπω όνειρα κάθε βράδυ, από μικρό παιδί. Τα περισσότερα είναι θετικά όνειρα, αισιόδοξα, αλλά όχι πάντα».

Οταν μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down ;τι όνειρα βλέπατε τον πρώτο καιρό; Αλλαξαν όσο μεγαλώνατε; «Δεν με επηρέασε η γνώση ότι έχω σύνδρομο Down. Μικρός ονειρευόμουν πράγματα της παιδικής ηλικίας, όταν έγινα έφηβος ήρθαν σιγά σιγά και οι γυναίκες στα όνειρά μου. Πολλές φορές ονειρεύομαι γυναίκες, αυτό μπορώ να σας το ομολογήσω. Τώρα που έφτασα σε μια ώριμη ηλικία τα όνειρά μου έχουν να κάνουν και με το περιβάλλον μου, και αυτά που μου συμβαίνουν».

Υπάρχει κάτι που πραγματικά φοβάστε και λέτε «αυτό δεν θα ήθελα να μου τύχει σε αυτή τη ζωή»; «Νομίζω ότι αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι η κατάσταση όπου κανένας δεν σου δίνει σημασία και όλοι αδιαφορούν για σένα. Αυτό είναι που με φοβίζει περισσότερο, γιατί δεν ξέρεις τι να κάνεις, δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις σε αυτό».

Υπάρχει κάτι σε σχέση με τους ανθρώπους που θα σας είναι ακατανόητο για πάντα; «Αυτό που δεν θα καταλάβω ποτέ είναι η υποκρισία των ανθρώπων. Η ψεύτικη φιλία, η ψεύτικη αγάπη, είναι πράγματα που δεν τα έχω αισθανθεί και δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι άνθρωποι υποκρίνονται σε αυτά».

Πιστεύετε ότι υπάρχει Θεός; «Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρχει Θεός, και αν όντως υπάρχει είναι εκεί πάνω, μας βλέπει, γελάει και λέει: "Είναι τρελοί αυτοί οι άνθρωποι με ό,τι κάνουν εκεί κάτω και όπως συμπεριφέρονται. Αφού, σε τελική ανάλυση, όλοι θα πεθάνουν και θα έρθουν σε εμένα, τι είναι όλος αυτός ο χαμός που κάνουν;"».

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάσατε, κάποιος συγγραφέας ή ποιητής ο οποίος να έχει λειτουργήσει ανακουφιστικά μέσα σας; «Το βιβλίο που διάβασα σε νεαρή ηλικία και είχε τεράστια επιρροή επάνω μου ήταν το "Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου", του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Με συγκίνησε και με συντάραξε πολύ η γλώσσα, ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε ο Μάρκες για τα ταμπού και τις προκαταλήψεις που έχουν οι άνθρωποι. Είναι από τα πιο σημαντικά βιβλία που έχω διαβάσει. Δείχνει πώς οι προκαταλήψεις οδηγούν στο μίσος, το μίσος οδηγεί στη βία και όλος αυτός ο κύκλος του μίσους και της βίας με άγγιξε πάρα πολύ».

Στην Ελλάδα έχουμε τεράστιο πρόβλημα με πολλά παιδιά του που έχουν μολυνθεί από τον ναζισμό. Αν είχαμε εδώ τέτοια παιδιά τι θα τους λέγατε; «Αυτό που θα τους έλεγα είναι ότι οι εχθροί που έχουν εφεύρει δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, είναι απλώς άνθρωποι όπως εκείνοι. Δεν υπάρχουν εχθροί, είναι όλα στο μυαλό τους. Δεν υπάρχει πιο άρρωστο πράγμα από το να ζεις με εχθρούς στο μυαλό σου».

Eχει μεγάλη σημασία να τους το λέει κάποιος που έχει επιτύχει στη ζωή του ενώ έχει σύνδρομο Down. «Tους διαβεβαιώνω εγώ που έχω σύνδρομο Down ;και σύμφωνα με τη θεωρία τους είμαι εχθρός τους».

Μας ενδιαφέρει πολύ η άποψή σας για τους Ελληνες αυτή την εποχή. «Οι Ελληνες να μη νιώθετε κόμπλεξ επειδή βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση σήμερα. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι το κόμπλεξ σάς χαρακτηρίζει ως λαό. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι δυνατές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τόσο σε εσάς όσο και σε εμάς τους Ισπανούς, προσπαθούν να μας επιβάλουν να αισθανθούμε κατώτεροί τους και αυτό είναι που πρέπει να καταπολεμήσουμε. Οταν βλέπεις ότι δεν είσαι σε καλή κατάσταση και αισθάνεσαι αδύναμος, πρέπει να σκέφτεσαι τα δυνατά σου σημεία. Να σκέφτεσαι συνέχεια πώς θα το ξεπεράσεις και να κάνεις την αδυναμία δύναμη». 

Εάν κάποιος σας έλεγε ότι έχει τη δύναμη να σας απαλλάξει από το σύνδρομο Down, θα σας προκαλούσε κάποιο φόβο αυτό; «Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος μού έλεγε τώρα ότι δεν θα έχω σύνδρομο Down ;θα του έλεγα: "Οχι, μη μου το πάρεις, γιατί θα αισθάνομαι χωρίς ουσία".

Βγάλατε όλη σας τη δύναμη, τον χαρακτήρα και την ποιότητά σας κυρίως επειδή μάθατε ότι έχετε αυτό το χαρακτηριστικό; «Ακριβώς. Εχοντας αυτό το σύνδρομο κατάφερα να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να βοηθάω τον κόσμο».


*Ο Πάμπλο Πινέδα βρέθηκε την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου στο Μουσείο της Ακρόπολης, προσκεκλημένος από τη ΜΚΟ Κορυφογραμμή, η οποία και τον βράβευσε.



Γυναικεία Πρότυπα !!!

alt

Μαρία Λασιθιωτάκη -Ψυχολόγος


Η Πατρίδα μας τώρα όσο ποτέ άλλοτε μας χρειάζεται όλους και όλες να βάλουμε το πετραδάκι που μας αναλογεί στην θεμελίωση μιας κοινωνίας Αξιών που να μας αξίζει και την οφείλουμε στα παιδιά μας.


Ελληνίδες, από κάθε μετερίζι .Από την αγρότισσα, την απλή νοικοκυρά έως την επιστημόνισσα, ερευνήτρια ,επιχειρηματία  διανοουμένη, χαρισματική προσωπικότητα,όλες αν θελήσουν , το μπορούν να
συστρατευτούν σε μια πολιτισμική επανάσταση.

Όχι με λόγους, άρθρα και παραστάσεις. Μέσα από πράξεις απλές όσο και μεγάλες που συνάδουν με την θηλυκή ευφυία , να αποτελέσουν  ΠΡΟΤΥΠΑ  σε όλους τους τομείς .

Από ΠΡΟΤΥΠΑ έχει ανάγκη η Ελληνική οικογένεια, η Νεολαία, η Κοινωνία , η Πολιτεία .

Λυγερή Βασιλείου

````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Πριν από 3 χρόνια
Δείτε τις αναμνήσεις

Λες και ήταν σήμερα !

Σαν σήμερα ακριβώς 6 χρόνια πριν , αυτή η  σπίθα
από το μετερίζι του ΠΗΓΑΙΜΟΥ έριξε ακόμη ένα flash
στην μεγάλη πυρκαγιά που  εδώ και έξη χρόνια  ζώνει κυκλωτικά την χώρα σε όλους  τους τομείς.

Αν ενδίδω στην πρόκληση να την επαναλάβω ,
είναι όχι για την είδηση- αφορμή της δημοσιοποίησης μιας κατάπτυστης κατάστασης στο χώρο της Ψυχικής Υγείας τότε, το 2010,
  όσο για να ξανακουστούν οι καθαρές ΠΡΟΦΗΤΙΚΕΣ φωνές των συνοδοιπόρων του ΠΗΓΑΙΜΟΥ
Επίκαιρες  Σήμερα όσο  και ...αύριο δυστυχώς.


Δείτε τις αναμνήσεις σας

Λαϊκή Συσπείρωση:

Σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων το κέντρο ψυχικής υγείας Αγ. ΝικολάουΈνα απίστευτο σκάνδαλο κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος, με θύματα τους ψυχικά πάσχοντες και τις οικογένειές τους.


 Τι έχεις Γιάννη,τι είχα πάντα       http://ligery.pblogs.gr/2010/07/ti-eheis-giannh-ti-eiha-panta.htm

alt


15 σχόλια

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 7:36 πμ

Αν έτσι έχουν τα πράγματα δεν μιλάμε απλά για σκάνδαλο , μιλάμε για αποδιοργάνωση του Υπουργείου Υγείας τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο.
Καλά ,Διευθυντής δεν υπάρχει; Επιθεωρητής Υγείας δεν πάτησε ποτέ στον Άγιο Νικόλα ,μία από τις πλέον πολυεπισκεπτόμενες περιοχές της μεγαλονήσου τόσο από Έλληνες όσο και από ξένους;
Μήπως φτάσαμε στο σημείο εν έτι 2010 να επιβάλλεται η εκάστοτε και κατά τόπους "λαϊκή συσπείρωση" να ελέγχει αυστηρά και αδιαλείπτως την εύρυθμο λειτουργία του κρατικού μηχανισμού ;
Μήπως ήλθε η ώρα να γίνει πλέον ουσιαστική η συμμετοχή του απλού πολίτη στα κοινά
ειρηνικά αλλά ανυποχώρητα κι ασυμβίβαστα με θάρρος ,όπως έκανε η εν λόγω Κυρία;;;

zeidwron

Ζείδωρον : Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 11:05 πμ

Αγαπητή Λυγερή καλημέρα!
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το κείμενο και προσπαθώ να καταλάβω τι σε εκπλήσσει;
Δεν είναι ούτε πρωτοφανές,ούτε πρωτότυπο!Πάλι στην Κρήτη,στο Πέραμα Ρεθύμνου πλήρωναν νοίκι,επίδομα προϊσταμένου και οδοιπορικά του(άλλο αν ο ίδιος είχε φιλότιμο και δεν τα έπαιρνε) επί πέντε συνεχόμενα χρόνια για μια ΔΟΥ που δεν λειτούργησε ποτέ!!!
Διάβασέ το http://zeidoron.blogspot.com/2010/05/5_30.html να δεις ότι είναι Ελληνική πατέντα κι αυτό!

__annoula

Annoula Anna: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 1:36 μμ

Περα απο λογια, θαπρεπε καποιος δικηγορος ν αναλαβει να φτιαξει μια ομορφη μηνυση για τους υπευθυνους αυτης της ιστοριας...Ας πληρωσει και καποιος επιτελους....
Καλο σου απογευμα Λυγερη! Καλες δυναμεις παντα! :)

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 5:43 μμ

Ζείδωρον :

Το ξέρω δεν κομίζω γλαύκας στας Αθήνας .
Όλο και μαθαίνουμε για καλομισθωμένα «μίσθια» του δημοσίου που είναι κλειστά και προκαλούν την κοινή γνώμη όταν βλέπουν το φώς της δημοσιότητας. Ύστερα μάλιστα και από το δικό σου σχόλιο ο τίτλος « Τι έχεις Γιάννη, τι είχα πάντα»
δένει γάντι με την περίπτωση.
Όλα αυτά είναι ατράνταχτα αποδεικτικά της ανικανότητας της πολιτείας να διαχειρίζεται σωστά και να ελέγχει με αυστηρότητα το δημόσιο χρήμα. Κι αυτό στην αθωότερη περίπτωση γιατί σε κάποιες άλλες το δημόσιο χρήμα οδεύει μέσα από βρώμικα κανάλια διαπλοκής και ανομίας στις τσέπες κάποιων τρωκτικών.
Αλλά Δημήτρη μου, εδώ πρόκειται για παροχή Υπηρεσιών Υγείας και μάλιστα Ψυχικής που δεν προσφέρθηκε ποτέ στον Έλληνα φορολογούμενο της περιοχής καίτοι διατεθήκαν προς τούτο κάποιες χιλιάδες ευρώ και εξακολουθούν να διατίθενται. Είναι να μην βγαίνει κανείς από τα ρούχα του ή να μην εκπλήσσεται από την ανικανότητα και την εγκληματική αμέλεια των αρμοδίων ;
Γι' αυτό θεωρώ πολύτιμη την συσπείρωση και δραστηριοποίηση των κατοίκων σε κάθε περιοχής να εντοπίζουν τα φαύλα και να κινητοποιούνται αναλόγως, όπως το επισημαίνω και στο σχόλιό μου.

Καλό σας απόγευμα

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 5:51 μμ

Annoula Anna:

Της ίδιας άποψης με Σένα είμαι και γω Αννούλα γι αυτό όπως βλέπεις μιλάω πάρα-πάνω ευθέως για εισαγγελέα.

Κάποτε θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι Αρχές του τόπου ότι δεν είναι ανεξέλεγκτες.
Και οι πολίτες θα πρέπει όχι μόνο να τραβάνε τα μαλλιά τους και να οδύρωνται για ανάλογα παρατράγουδα αλλά να παίρνουν την πρωτοβουλία νομίμων κινήσεων που να θα συμβάλλουν στην λειτουργία μιας ελεγχόμενης δημόσιας δοιήκησης. Αυτό δεν αναλογεί μόνο στον κάθε ένα από εμάς αλλά και μας επιβάλλεται.

Καλό απόγευμα και χαρούμενες στιγμές να ζεις Αννούλα.

avradim

δημήτρης : Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 6:41 μμ

Οσο περνάει ο καιρός, δυστυχώς, θα πολλαπλασιάζονται τέτοιες ειδήσεις.
Κια οι εισαγγελείς περί άλλα τυρβάζουν, έχουν να ασχοληθούν με τις δικές τους περικοπές και τα δικά τους συντεχνιακά συμφέροντα.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Η ουσία είναι οτι "δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν...".
Δεν υπάρχουν χρήματα (για κοινωνικές πολιτικές δηλαδή γιατί για άλλου είδους πολιτικές υπάρχουν).
Σε λίγο θα κληθούμε όλοι να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, όσοι μπορούμε έχει καλώς, για τους άλλους ...έχει ο θεός.

υ.γ. δεν απάντησα στα σχόλιά σου στο μπορδολόγιό μου γιατί ήθελα να κλείσει ο κύκλος των σχολίων με τον καλύτερο τρόπο, με τα δικά σου.

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 7:54 μμ

Προσφυγή δέκα φορέων στο Συμβούλιο Επικρατείας, για τα οικονομικά μέτρα

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατατέθηκε σήμερα αίτηση δέκα φορέων και 22 πολιτών, κατά κανόνα δημοσίων υπαλλήλων, που ζητούν να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικά αντίθετα στο ευρωπαϊκό δίκαιο, την ευρωπαϊκή σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου και στις διεθνείς συμβάσεις τα οικονομικά μέτρα που επέβαλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ειδικότερα, στοΣτΕ προσέφυγαν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτικών Συνταξιούχων, η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λειβαδιάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού, ο ενιαίος φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης, δημόσιοι υπάλληλοι, ιατροί του ΕΣΥ κλπ.

πηγη: ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 7:57 μμ

Θεωρώ την πάρα πάνω είδηση , τουλάχιστον ένα δείγμα συσπείρωσης και ειρηνικής νομότυπης κινητοποίησης φορέων και πολιτών ουδόλως αμελητέα....

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 8:55 μμ

δημήτρης :

Ίσως αυτός ο λίβας που σαρώνει στην πολιτικο-οικονομική-κοινωνική μας ζωή γίνει η αιτία (ουδέν κακό αμιγές καλού) να δημιουργηθεί ένα κλίμα αφύπνισης, εγρήγορσης , έμπρακτης και ουσιαστικής παρέμβασης των πολιτών χωρίς αίμα και μολότωφ αλλά με όπλα που μας δίνει η δημοκρατία . Νομίζω τότε όλοι , ακόμη και ο ακρογωνιαίος λίθος της δικαιοσύνης θα προσαρμοστεί .Θα μας πάρουν στα σοβαρά θέλουν δεν θέλουν. Θα μας κάνουν κοινωνούς στις αποφάσεις τους , με δεδομένο ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν ανακαλύψει την μυστική συνταγή της κοινωνικής συναίνεσης και ειρήνης.

Θα σταματήσω στην πολύ σοβαρή επισήμανσή σου «Σε λίγο θα κληθούμε όλοι να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, όσοι μπορούμε έχει καλώς, για τους άλλους ...έχει ο θεός.»

Σου θυμίζω ότι ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού αυτό κάνει από πάντα. . Δεν έχουμε δα, σήμερα και πολλά να χάσουμε από αυτά που έτσι κι αλλιώς δεν μας περίσσευαν χτες.
Το πρόβλημα το έχουν όσοι, καίτοι με κοντά «κανιά» τα άπλωναν μέχρι εκεί που δεν έφταναν ,έχουν βουλιάξει στα τραπεζικά χρέη 5-10 πιστωτικές ο καθένας και δεν συμμαζεύεται.
Το μεγάλο ερώτημα όμως για όλους μας χωρίς εξαίρεση είναι το Αύριο.

Τι μέλλει γενέσθαι δημήτρη μου ; Υπάρχει αύριο ή θα χάσουμε τ' αυγά και τα πασχάλια;
Που θα πάει η ανεργία και πως θα αναχαιτιστεί η συνεχώς αυξανόμενη προοδευτικά επέκτασή της ; Τι θα γίνει με την δυστοκία πληρωμών στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα;;
Και κάτω από αυτές τις συνθήκες πως μπορεί κανείς να μιλά για «κοινωνικό κράτος» και να μην θεωρείται γραφικός. ;

Γι' αυτό σου λέω ,δύσκολο το μονοπάτι του ΠΗΓΑΙΜΟΥ μας,
Ευτυχώς που πεταγόμαστε μέχρι την σελίδα σου και χωρίς να ......εκπίπτουμε των απαιτήσεων μας ξεφεύγομε από τα μίζερα.
Ευχαριστώ ε;;;

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 9:45 μμ

Προσφυγή ΓΣΕΕ

Στον ελεγκτικό μηχανισμό της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, προσφεύγει η ΓΣΕΕ και ζητά την ενεργοποίηση του τακτικού ελεγκτικού μηχανισμού της οργάνωσης. Η ΓΣΣΕ θεωρεί ότι τα νομοθετικά μέτρα της κυβέρνησης για την εφαρμογή του διεθνούς μηχανισμού δανεισμού της χώρας, παραβιάζουν τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας.

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010 10:04 μμ

Κατατίθεται η προσφυγή κατά του μνημονίου

Εντός της ημέρας αναμένεται να κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας η προσφυγή του Δικηγορικού Συλλόγου, της ΑΔΕΔΥ και άλλων φορέων κατά του μνημονίου που έχει υπογράψει η χώρα με την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Όπως κοινοποιήθηκε από τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας, το κείμενο της αίτησης ακύρωσης κατά του Μνημονίου και όλων των εκτελεστικών του πράξεων, θα κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στη συνέχεια θα δοθεί συνέντευξη Τύπου.

«Για μία ακόμη φορά, τονίζουμε τη θέση του ΔΣΑ, ότι τα κοινωνικά δικαιώματα σε μία ευνομούμενη Πολιτεία δεν μπορεί να τίθενται εν αμφιβόλω εξαιτίας, ή εξ αφορμής οικονομικών συγκυριών, όσο δυσχερής κι αν είναι», επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου.

«Τη στιγμή, που η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχει πλήρως εκχωρηθεί στον υπουργό Οικονομικών και στους διεθνείς δανειστές της τρόικας, ο μοναδικός πυλώνας της δημοκρατίας, που απομένει, είναι η Δικαιοσύνη στην οποία και απευθυνόμαστε» καταλήγει η ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

πηγή:zougla.gr

ghelen

L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.): Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010 10:06 πμ

Αργά ήταν όταν κατάφερα
να αποδράσω από τον εφιάλτη
Εκεί στο αποκορύφωμα του τρόμου
το χέρι μου έπιασες
αναπνοές και οι σφυγμοί επανήλθαν
μέχρι τη στιγμή
που στην αγκαλιά σου με έκλεισες
Τότε ήταν που ο ρυθμός
ανέπτυξε ιλιγγιώδη ταχύτητα
για να προλάβει το όνειρο.

Καλό μήνα στον Πηγαιμό μας!.

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010 10:26 μμ

L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.):

Κορίτσι μου . Μόλις σε διάβασα και τρομο-κρατήθηκα.
Πες μου ότι όλα αυτά είναι από τα αλληγορικά τα μαγικά που γράφεις και με κάνεις και χάνω τον δρόμο του σκεπτικού σου.

Όμως είσαι εδώ, σε κοιτάζω, σε κρατώ . Ακούω την ανάσα σου . Δεν είναι δυνατόν να είναι αληθινό το σήμα κινδύνου που μου εκπέμπουν όλα αυτά .

Σε παρακαλώ , διεκδικώ την ώρα και την στιγμή που όλα αυτά θα διαλυθούν σαν όνειρο εφιαλτικό . Λίγα δευτερόλεπτα θα χρειαστούν για να ξυπνήσω...

takis_tsantilas

Τάκης Τσαντήλας: Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010 11:17 μμ

α 'ρθει καιρός που θα εξεγερθούν τα όνειρα
που θα διαβούν αγέρωχα το έρεβος
και τα στενά του ποταμού Αχέροντα
αλώνοντας με πάταγο την πύλη του θανάτου"

Θαυμάζω το κουράγιο σου, τον αγώνα σου, τη μάχη που δίνεις με το απεχθές και ανάλγητο πρόσωπο της εξουσίας. Καταθέτω εδώ - μετά από αρκετό καιρό, είναι αλήθεια - την αλληλεγγύη μου στον ωραίο και δίκαιο αγώνα του Πηγαιμού μας και την αγάπη μου σε Σένα Λυγερή μου. Καλό και δροσερό μήνα Αύγουστο εύχομαι..

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010 9:37 πμ

Τάκης Τσαντήλας:

Τάκη μου !!!!

Χαρά μου η επίσκεψή σου στον ΠΗΓΑΙΜΟ μας.

Μην νομίζεις και γω απορώ καμιά φορά με την εμμονή να επιμένω, να συνεχίζω και να επαναλαμβάνω την πρόκληση στην εξουσία πάνω σε τόσο καυτά και πολυσύνθετα προβλήματα όπως αυτά των ανθρώπων με αναπηρίες.
Μήπως τελικά είναι ουτοπία από πλευράς μου το εγχείρημα ; Μπορεί..
Είμαι όμως κα γω εμπλεκόμενη σ' αυτή την ουτοπία του ονείρου, του οράματος και της ελπίδας, και το ανησυχητικό είναι ότι δεν θέλω να ξεφύγω.......

Σε φιλώ Τάκη μου . Σου εύχομαι Υγεία και οι επιλογές σου να πληρούν τις απαιτήσεις σου.



«Αποφάσισε να αξιοποιήσει το μυαλό και τις άλλες της αισθήσεις»


Από το μετερίζι του ΠΗΓΑΙΜΟΥ μας οι  Ιστορίες επαναλαμβάνονται .

 Αφορούν όμως  ανθρώπων δρώμενα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους , με  κοινούς παρονομαστές   ΤΟΝ  ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ , ΤΗΝ  ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ , ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ, ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΝΟΥ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ  ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ.
Όλα αυτά μαζί  συνεισφέρουν σε αποτελέσματα «θαύματα»
που ο κοινός άνθρωπος προσεγγίζει με δέος .

Για μένα, αυτές οι  εμπειρίες  δεν είναι τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο από  προσωπικές συναντήσεις  του Θεού  με τους ανθρώπους.

Μια τέτοια συνάντηση μοιράζομαι σήμερα μαζί σας,
με τον προσήκοντα σεβασμό στον Θεό ,αλλά και προς  την δική σας νοημοσύνη και προσωπική σας αίσθηση.

````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

"Κατακτώντας κορυφές με αμαξίδιο"

alt

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε ότι η Μαρία Φεγγαρίδου, βάσει του μέσου όρου της στα μαθήματα -πάνω από 19- και των γνωματεύσεων επτά ειδικών επιτροπών που εξετάζουν υποψηφίους ΑμεΑ, εισέρχεται στην Ιατρική Αθηνών.
 
Σε άλλους επιτυχόντες οι οικείοι αγοράζουν αυτοκίνητο, στην περίπτωση της Μαρίας ως «δώρο» ήρθε ένα ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο, το οποίο με τη βοήθεια του Μητροπολιτικού Ιατρείου Ελληνικού κατόρθωσε να αγοράσει.

«Θα μου εξασφαλίσει μεγάλο βαθμό αυτονομίας, γιατί θα μπορώ μόνη μου να κυκλοφορώ σε δρόμους με ανηφορική κλίση», περιγράφει με χαρά.
Στην ταινία «Sliding Doors» βλέπουμε την Γκουίνεθ Πάλτροου σε δύο διαφορετικές «εκδοχές» ζωής.
Η τύχη δίνει στη ζωή της άλλη τροπή όταν προλαβαίνει να πάρει το τρένο και τελείως διαφορετική όταν το χάνει.
Το σύμπαν της Μαρίας Φεγγαρίδου απέχει παρασάγγας από εκείνο της κινηματογραφικής ηρωίδας.
Όμως, αν η 40χρονη σήμερα γυναίκα δεν είχε καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο από ιατρικό λάθος, δεν θα είχε αποφασίσει να γυρίσει πίσω στα θρανία, για να τακτοποιήσει μια «εκκρεμότητα» από την εφηβεία της, ούτε θα αναμετριόταν με τις δυνάμεις για να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο.
«Όταν συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω ζωή, αποφάσισα να αξιοποιήσω το μυαλό και τις άλλες μου αισθήσεις», διηγείται τηλεφωνικά στην «Κ» η Μαρία Φεγγαρίδου.
«Είχα σταματήσει το σχολείο μετά το δημοτικό και ένιωθα μεγάλη ανασφάλεια να επιστρέψω ύστερα από τόσα χρόνια», ομολογεί, «στο μεταξύ είχα επιβαρυνθεί πολύ από τις επεμβάσεις αλλά και τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνω, δεν ήξερα αν θα μπορούσα να ανταποκριθώ».
Η Μαρία απέκτησε σπαστική παραπληγία και έχει κομμένο τον νωτιαίο μυελό ως συνέπεια τριών συνεχόμενων χειρουργείων, που ξεκίνησαν αρχικά για να την απαλλάξουν από κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, που της είχε αφήσει πρότερο ατύχημα.
Μέχρι τότε εργαζόταν στην οικογενειακή βιοτεχνία γυναικείων υποδημάτων.
«Όλα πήγαιναν καλά, είχα δώσει σημαντική ώθηση στην επιχείρησή μας και είχαν ανοίξει οι δουλειές μας», θυμάται.
Μέχρι τότε, βέβαια, δεν είχε ποτέ σκεφτεί να ολοκληρώσει την εγκύκλια εκπαίδευση.
Με «χτυποκάρδι» και τη βοήθεια των γονιών της, που εναλλάξ τη συνοδεύουν, πέρασε την πόρτα του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού ένα πρωινό του Σεπτεμβρίου.
«Ευτυχώς, διέθετε ράμπα, ενώ η διευθύντρια κίνησε τις διαδικασίες για την κατασκευή parking, κάτι που με προθυμία υλοποίησε ο δήμαρχος».
Η φοίτηση στο γυμνάσιο ξεπέρασε κάθε προηγούμενο - η Μαρία αρίστευσε και η διευθύντρια την ενεθάρρυνε να συνεχίσει.
«Είχα αρχίσει να μπαίνω στο νόημα της φυσικής, της χημείας, της βιολογίας, που είχαν αρχίσει να με μαγεύουν ως επιστήμες, καθώς πλέον ως ενήλικη καταλάβαινα τη σύνδεσή τους με την καθημερινή μας ζωή...».
Στο Λύκειο, βέβαια, η φοίτηση της Μαρίας δεν είναι ρόδινη.
Όχι σε επίπεδο σχολικής απόδοσης, αφού ήδη από το α΄ τρίμηνο της Α΄ Λυκείου βγάζει 18,5 μέσο όρο.
«Ορισμένοι με κάνουν να νιώθω συχνά μίασμα», λέει με πικρία.
Όμως, κάθε φορά που γυρίζει αποκαρδιωμένη σπίτι, η μητέρα της την πεισμώνει.
«Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην τα παρατήσω για κανέναν λόγο».
Άλλωστε, η Μαρία με τρία μετάλλια στην κολύμβηση διαθέτει την πειθαρχία αθλήτριας αλλά και την ψυχική δύναμη αγωνίστριας.
Κάθε μέρα ξυπνάει στις 5.30 το πρωί, από τις οκτώ μέχρι τη μία βρίσκεται στο κρεβάτι του φυσικοθεραπευτή και στη συνέχεια πέφτει στο νερό της πισίνας, προτού γυρίσει σπίτι για το μεσημεριανό και τη μελέτη για το σχολείο, που συνεχίζει και μεταμεσονύχτια.
«Θα προετοιμαζόμουν τώρα για το Ρίο, αλλά επέλεξα να σταματήσω τον πρωταθλητισμό για να συγκεντρωθώ στον στόχο του πανεπιστημίου».
Η Μαρία στοχεύει ψηλά - στην Ιατρική.
«Θέλω να γίνω μικροβιολόγος, όχι από ματαιοδοξία, το κίνητρό μου είναι να διερευνήσω την κατάσταση της υγείας μου και να βοηθήσω τους γονείς μου στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν», ξεκαθαρίζει.
Χωρίς εκείνους, όπως με ειλικρίνεια λέει, δεν θα μπορούσε καν να κινείται στην πόλη.

Οι κοινωνικές παροχές για ανθρώπους με σοβαρά κινητικά προβλήματα τείνουν να γίνουν παρελθόν στην Ελλάδα.
«Το ΙΚΑ σταμάτησε να επιδοτεί τα ΑμεΑ με αμαξίδια, όπως και η Πρόνοια που παλαιά ανά πενταετία έδινε χρήματα για αμαξίδιο».
«Σπαζοκεφαλιά» αποτελεί και η εξεύρεση των 28 χαπιών που χρειάζεται καθημερινά. «Τα προμηθεύομαι από νοσοκομείο, αλλά ποτέ δεν τα έχει όλα, οπότε πρέπει να περάσω από τρία ή τέσσερα», εξηγεί με πρωτοφανή καρτερικότητα.
Το σύνολο των φαρμάκων και των αναλώσιμων που της είναι απαραίτητα ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητες των δύο χαμηλοσυνταξιούχων γονέων.
Στη Μαρία, όμως, δεν αρέσει να μεμψιμοιρεί.
«Το καλοκαίρι θα επικεντρωθώ στα αγγλικά, γιατί θέλω να πάρω το Lower, να είμαι προετοιμασμένη για την Ιατρική που θα ξεκινήσω του χρόνου», καταλήγει.
Τις επτά ενότητες του ECDL Πληροφορικής τις έχει ήδη πάρει..

Πηγή: eoty.gr


Υποσχετική για μια "καλύτερη επαφή"

Στον ΠΗΓΑΙΜΟ μας ,μπορεί να προβάλουμε ΑΞΙΕΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΔΙΕΚΔΗΚΗΤΕΣ ΜΙΑΣ ΘΕΣΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΟΝ ΗΛΙΟ  ,ποτέ όμως δεν διαφημίσαμε τίποτα και κανέναν.

Σήμερα θα το κάνουμε αναλαμβάνοντας την ευθύνη και το ρίσκο της παράβασης της ΑΡΧΗΣ ,που είναι να μην προτρέπουμε και να μην συνιστούμε στον αναγνώστη οτιδήποτε. Μόνο να του δίνουμε την ευκαιρία να σκέφτεται, να αισθάνεται και να τοποθετείται στα θέματα που αναφύονται στην πορεία μας προς την Ιθάκη.

Σήμερα προβάλουμε πρόσωπα  και εγχειρήματα που  μας υπόσχονται μιαν ...άλλη  "καλύτερη επαφή "


````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Θέλει να κατακτήσει τον Μύτικα με το αναπηρικό του αμαξίδιο

  alt
 
Θέλει να κατακτήσει την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου καθισμένος στο αναπηρικό του αμαξίδιο.
 

Να φτάσει στον Μύτικα, πάνω στην καρέκλα και από εκεί να αγναντέψει ξανά τη θέα, όπως πριν από το ατύχημα, που του στέρησε την ικανότητα να περπατά.
                        
Έτσι, με πείσμα και απωθημένο, επειδή το ατύχημα που του άλλαξε τη ζωή συνέβη πριν από οχτώ χρόνια, λίγο έξω από την Αθήνα, γυρνώντας από μία ακόμη ανάβαση στον Όλυμπο ...
Με πολύ... πανκ- ροκ διάθεση, όπως μαρτυρούν τα δεκάδες τατουάζ του, ο 32χρονος Λεωνίδας Γρούμπας προπονείται εντατικά τους τελευταίους μήνες σε δασικά μονοπάτια του Χορτιάτη, προκειμένου να φέρει εις πέρας την επιθυμία του.
Συμπαραστάτες του, μία παρέα φίλων που κινηματογραφεί το εγχείρημά του για την υλοποίηση του ντοκιμαντέρ «2917», όσο τα μέτρα δηλαδή μέχρι την κορυφή του Ολύμπου.
«Είχα ανέβει στο βουνό πολλές φορές πριν από το ατύχημα. Τώρα, δεν μπορώ να πάω με τα πόδια αλλά θέλω πολύ να βρεθώ στην κορυφή με το καρότσι», λέει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων από το ορμητήριο των προπονήσεών του, το Καταφύγιο Χορτιάτη του Συλλόγου Ελλήνων Ορειβατών.
Με την υποστήριξη του κινηματογραφικού συνεργείου και φίλων του, ο Λεωνίδας θέλει να ανέβει στον Μύτικα χρησιμοποιώντας στο 80% τις δικές τους δυνάμεις ώστε να είναι όσο το δυνατόν αυτόνομος. Δεν θέλει να μεταφερθεί απλώς μ' ένα φορείο στον Μύτικα, θέλει να κάνει μόνος του πραγματικότητα «ένα άπιαστο όνειρο», όπως λέει.
Άλλωστε και στην Αθήνα όπου ζει, κυκλοφορεί παντού μόνος του, σε ΜΜΜ, σε μπαράκια όπου παίζει μουσική, σε σπίτια φίλων. Πέρσι κατάφερε να ανέβει με ειδικά τροποποιημένο αμαξίδιο στη δεύτερη ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, το Σκολειό, στα 2.911 μέτρα και φέτος ο στόχος του είναι η κορυφή.
Η αποστολή, αποτελούμενη από 25 άτομα, ανάμεσά τους το συνεργείο αλλά και ορειβάτες, θα ξεκινήσει την ανάβαση στις 9 Ιουλίου.
«Στηρίζουμε την προσπάθεια του Λεωνίδα με το ντοκιμαντέρ, με καμπάνιες χρηματοδότησης και με διάφορες εκδηλώσεις», εξήγησε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η παραγωγός της ταινίας Ιωάννα Πετειναράκη, συμπληρώνοντας ότι οι εταιρείες παραγωγής είναι η Real Eyes Productions και η Aning Film, ενώ πληροφορίες υπάρχουν και στο fb, στο «2917 Documentary».
Συμπαραστάτες στην προσπάθεια του Λεωνίδα είναι ο Γιώργος Μπαϊρακτάρης και η Σουζάνα Γεωργουλή από την εταιρεία Health Guardians και υπεύθυνοι του Καταφυγίου Χορτιάτη, οι οποίοι του προμήθευσαν το ειδικό αμαξίδιο και έκαναν όλες τις αναγκαίες μετατροπές που απαιτούνται για το δύσκολο εγχείρημα της ανάβασης.
Ήταν αυτοί μάλιστα που συνόδευσαν τον 32χρονο και στο Σκολειό, προκειμένου να «αναμετρηθεί» με τις δυνάμεις του αλλά και να δοκιμάσει τις αντοχές του αμαξιδίου.
«Θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλα τα άτομα με αναπηρία, να βγουν από τα σπίτια τους και να καταλάβουν ότι έχουν την δυνατότητα να πάνε στο βουνό.
Γι' αυτό παρέχουμε, και στο καταφύγιο του Χορτιάτη, τη δυνατότητα να κάνουν βόλτα στο δάσος, με ειδικό αμαξίδιο», ανέφερε η κυρία Γεωργουλή. Πάντως το Καταφύγιο Χορτιάτη είναι ιδανικό για εξορμήσεις από την πόλη, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με την υψηλές θερμοκρασίες!
Μία ανάσα από τη Θεσσαλονίκη, το Καταφύγιο βρίσκεται στη θέση «Τζεκ Μπακτσέ» σε υψόμετρο 1.000 μ. στο όρος Χορτιάτη. Η προσέγγιση γίνεται είτε οδικώς είτε μέσω ορειβατικού μονοπατιού με πορεία μιάμιση ώρας.
«Διοργανώνουμε όλο τον χρόνο εκδηλώσεις με μαθήματα γιόγκα και πιλάτες, καλούμε σε πεζοπορίες προκειμένου να γνωρίσουν όλοι το δάσος σε βατές διαδρομές, δεχόμαστε σχολεία και γενικά είμαστε ανοιχτοί σε όποιον θέλει να πάρει μια "ανάσα" στο βουνό, μένοντας και στο Καταφύγιο», σημειώνει η κυρία Γεωργουλή.

Και δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα συνθήματα που αναγράφεται στην ιστοσελίδα του Καταφυγίου συμβουλεύει τους επισκέπτες ότι «δεν υπάρχει wifi στο βουνό αλλά σας υποσχόμαστε ότι θα βρείτε καλύτερη "επαφή"» ...

Πηγή http://www.pronews.gr/


" Επειδή "

Διαβάστε το, αν σας ενδιαφέρει η άποψη του κάθε ανά την υφήλιο  πολίτη "Smyth"

29χρονος Άγγλος με IQ 145 εξηγεί γιατί ψήφισε υπέρ του Brexit και αποστομώνει!

της Χριστίνας Φλάσκου

alt

Στα «ψιλά» έχει περάσει το σχόλιο του Βρετανού πολίτη Τζάθαν Σμιθ (Jathan Smyth), 29 ετών, ο οποίος εξήγησε γιατί ψήφισε υπέρ του BREXIT απαντώντας στη «λάσπη» περί ακροδεξιάς και ξενοφοβίας.

«Τζάθαν Σμιθ. Είμαι 29, με ΙQ πάνω από 145. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ μου κανένα πολιτικό κόμμα, δεν είμαι θρησκευόμενος και αγαπώ κάθε άνθρωπο στον πλανήτη εκτός κελιού φυλακής.

    Τώρα, μετά που ψήφισα ΕΚΤΟΣ, έγινα 30 ετών, το IQ μου έπεσε κατακόρυφα, έγινα δεξιός εθνικιστής, χριστιανός και ξενοφοβικός ρατσιστής σύμφωνα με κάποιους που ψήφισαν την παραμονή.

    Δεν ψήφισα επειδή πιστεύω στη μία πλευρά ή στην άλλη.

    Δεν ψήφισα επειδή μισώ τον Ντέιβιντ Κάμερον ή γιατί θέλω να δω τον Μπόρις Τζόνσον ή τον Νάιτζελ Φάρατζ ή οποιονδήποτε άλλο να γίνεται πρωθυπουργός.

    Δεν ψήφισα επειδή θέλω να διώξω τους εκπληκτικούς και σκληρά εργαζόμενους μετανάστες από αυτή τη χώρα.

    Δεν ψήφισα για να μπορέσουμε να πούμε στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ευρώπη να πάει να γ@μηθεί.

    Ψήφισα επειδή πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα για μια εκλεγμένη, υπεύθυνη και υπόλογη εκπροσώπηση για τη χώρα του.


    Ψήφισα για την ελπίδα ότι η Ευρώπη και η Βρετανία μπορούν με ό,τι απέμεινε από τις εθνικές τους ταυτότητες και ιδιαιτερότητες να εργαστούν από κοινού ως μεγάλα αυτόνομα έθνη, αντί να είναι μια ομογενοποιημένη ομάδα όμοιων ανθρώπων, των οποίων η μόνη διαφορά μεταξύ τους θα είναι ποιος έχει χρήματα και ποιος θα ικετεύει για ψίχουλα από τους μη εκλεγμένους, τζάμπα μάγκες, υποκριτές δικτάτορες που κάνουν κουμάντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

 Πηγή: scoops.gr