ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

 Στέλιος Μαύρης:  Ενα «φωτισμένο» μυαλό της νέας γενιάς των ΑμεΑ

    

Δεν θα αλλάξει η εκπαίδευση αν δεν αλλάξει η κοινωνία.

Ο μόνος τρόπος είναι "από πάνω προς τα κάτω"

Στα 27 μόλις χρόνια του ο Στέλιος Μαύρης από την Πάρο, έχει ήδη ολοκληρώσει έναν πρώτο πλούσιο κύκλο σπουδών στο ευρύτερο αντικείμενο της ειδικής αγωγής/εκπαίδευσης. Με την συνδυαστική οπτική του νέου επιστήμονα και συνάμα του ανθρώπου που βιώνει τη συνθήκη της αναπηρίας, αντιλαμβάνεται την απαραίτητη διαδικασία αλλαγής προς το καλύτερο της εκπαίδευσης των ΑμεΑ στην χώρα μας «από πάνω προς τα κάτω». Δεν διστάζει να προτείνει επαναστατικές συνταγές: « Θα πρέπει η εκπαίδευση της αναπηρίας να γίνει πρωτεύον μάθημα στις πανεπιστημιακές σχολές» μας λέει και συμπληρώνει με νόημα: «Θα πρέπει η νομοθεσία για την ειδική αγωγή και την ένταξη να συνταχθεί - επιτέλους- βάσει των παιδαγωγικών αξιών και όχι των πολιτικών ιδεών». Πως θα γίνουν όλα αυτά; «Αλλαγή της εκπαίδευσης σημαίνει και παράλληλη αλλαγή της κοινωνίας» η φράση-κλειδί της εκτενούς συνέντευξης που παρεχώρησε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.article&id=129679

```````````````````````````````````````````````````

ΠΑΙΔΕΙΑ

Το κλειδί  για  μια ποιότητα ζωής  που δεν εξαρτάται  κατά κύριο λόγο  από υλικά αγαθά, τεχνολογία, οικονομική ευρωστία  αλλά  από  εσωτερική καλλιέργεια  του πολίτη ,του κάθε πολίτη  ,που τον καθιστά  αυτάρκη και δυνατό να οικοδομήσει το σχέδιο της προσωπικής του ζωής πάνω σε Αξίες  .

Τα  ΑμεΑ  που  αποτελούν μιαν ευπαθή αλλά όχι αμελητέα  από πλευράς ποσόστωσης (10%) κοινότητα   της Ελληνικής Κοινωνίας, γίνονται αποδέκτες της  κακής  οικονομικής συγκυρίας του τόπου μας.

Έχοντας πλήρη συναίσθηση των  εξαιρετικά δύσκολων  οικονομικών συνθηκών κάτω από τις οποίες προσπαθούμε σαν κράτος να σταθούμε όρθιοι, δεν  «μπλοκάρουμε» τις διαδρομές του « Πηγαιμού» μας ,(τουλάχιστον  προς το παρόν) με δίκαιες διεκδικήσεις  που για να  ικανοποιηθούν εδώ και τώρα (προ πολλού θα έπρεπε ) απαιτούν  την διάθεση  κονδυλίων  πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να εκταμιευτούν από ένα ταμείο  που είναι  μείον .

Αλλά  η εφαρμογή   κοινωνικών  πρακτικών,   καθαρά   θεσμικού χαρακτήρα , δεν απαιτεί παρά μόνο πολιτική βούληση, οργάνωση και δουλειά των αρμοδίων Υπηρεσιών .

Και αναφέρομαι  στην έκδοση Κάρτας Αναπηρίας  η οποία αποτελεί μόνιμη  υπόσχεση και εξαγγελία (τι ντροπή) σε προεκλογικές περιόδους εδώ και  πέντε  χρόνια.

Εάν ήταν ένα θέμα που με αφορούσε μόνο προσωπικά,  μ' έχεις τόσο προσβάλλει ¨Πολιτεία¨ με την κοροϊδία  και την αδιαφορία σου, που  θα  σου πέταγα στα μούτρα τις υποσχέσεις σου και δεν θα καταδεχόμουν να σου απευθύνω τον λόγο. Αφορά όμως  τόσους πολλούς ανθρώπους που  κυριολεκτικά  «βασανίζονται» από την έλλειψή της κάθε φορά που   αναγκάζονται να συναλλαγούν μαζί σου    «ανεκδιήγητη» Πολιτεία .

Υπό την ιδιότητα της μητέρας  ΑμεΝΥ, απευθύνω  έκκληση στην σημερινή Ηγεσία του Υπουργεία Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ,να πάρει πρωτοβουλία και να θέσει σε εφαρμογή  αυτήν την εξαγγελία που αποτελεί προεκλογική δέσμευση και του κυβερνώντος, εδώ και τέσσερεις  μήνες , κόμματος.

Ενδιαφερουσα αναφορά στο θέμα  και στην  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ http://www.enet.gr/?i=news.el.epi-isois-orois&id=110200

Κοινοποίηση:

α. Στην Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κα. Μαριλίζα  Ξενογιαννακοπούλου. marilxen@otenet.gr 

 

β. Υφυπουργό  Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

    Κα. Φώφη Γεννηματά info@fofigennimata.gr

γ. Στον Συνήγορο του Πολίτη

Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου  κον. Γ. Καμίνη. sty@synigoros.gr

       Τα «ιερά»  δάκτυλα  δεν είναι  όλα  ίδια ...

Άλλα , έχουν ασκηθεί στην  ταχυδακτυλουργική τέχνη  της υπεξαίρεσης
κι άλλα  ως  φωτεινοί οδο-δείκτες  δείχνουν τον δρόμο  που βγάζει
στην ανάπλαση , στην αναγέννηση  του πληγωμένου μας κόσμου.

Αναφέρομαι στον  «ρασοφόρο ακτιβιστή « τον παπα-Γιάννη Οικονομίδη
πατέρα τριών παιδιών    που  μπήκε μπροστάρης  στον μεγάλο  αγώνα

για τον σωσμό  του ποταμού  Ασωπού  στα Οινόφυτα.

Μια τραγωδία που  εδώ και δεκαετίες τώρα ,μετατρέπει τον Ασωπό  από φυσικό ποταμό  σε μια τοξική  θανάσιμα επιζήμια για το περιβάλλον και συνεπώς για τον άνθρωπο περιοχή. Έναν  διαρκώς τροφοδοτούμενο βόθρο   από  χημικά απόβλητα  των  εργοστασίων, τα οποία  με σωλήνες μέσω χωματερών
καταλήγουν στην κοίτη του.
 Κατ' αρχήν  ανέδειξε  το πρόβλημα  σε όλες τις διαστάσεις  του με προσωπική δουλειά  και χρόνια αφιέρωση στην περισυλλογή αποδεικτικών στοιχείων  και φωτογραφιών  που δίνουν  ανάγλυφη την εικόνα  της ρύπανσης του ποταμού   και τις  θανάσιμες επιπτώσεις στους κατοίκους  της περιοχής
τους οποίους θερίζει   ο  καρκίνος .

Στη συνέχεια   προσέγγισε τους κατοίκους και μοιράστηκε μαζί τους την αγωνία
και την απελπισία τους  για την κρατική αδιαφορία την οποία μέχρι
τότε  δέχονταν παθητικά
Τους αφύπνισε .!  Οι πολίτες της περιοχής οργανώθηκαν και έκαναν έκτοτε
πολύ σημαντικές παρεμβάσεις  και διαμαρτυρίες στην Πολιτεία.
Τώρα απαιτούν λύσεις
Ακολούθησαν  πλείστες άλλες ενέργειες και το θέμα έφτασε
στο συμβούλιο της Επικρατείας
αλλά   ο αγώνας συνεχίζεται .....

Σε αναγνώριση  του  αγώνα, αυτού του λεβέντη μπροστάρη   παπά
η Ακαδημία Αθηνών αποφάσισε να του απονείμει βραβείο
«για πράξη κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού
σε τομέα που η μέριμνα της πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής»!

Έτσι τον θέλουμε εμείς οι λαϊκοί τον  "παπά"
της   Ορθόδοξης  Ελληνικης  Χριστιανικής Εκκλησίας .

Καθαρό- Αλληλέγγυο-Συνειδητοποιημένο  πολίτη .
  Έλληνα  ν' αγαπά και να υπερασπίζεται τον τόπο του. . Τολμηρό.
Να βαράει μπουνια στο μαχαίρι
και να θίγει  τα κακώς κείμενα .Όχι να τα συγκαλύπτει
  Προχωρημένο.  Να τιμά τα ράσα αλλά και τα παντελόνια  που φορά.
Να είναι πρότυπο για τους νέους  ανθρώπους  κι ελπίδα για τους ενήλικες.

ΟΧΙ  λαμόγιο, κλέφτη  ,προδότη, εκμαυλιστή. Όποιος είναι τέτοιος
όσο υψηλά  κι αν ίσταται, έξω από δω.

 Δεν έχει  θέση  στην εκκλησία, δεν χωράει στην κοινωνία
Να ξεκουμπιστεί να φύγει  κι ας πάει όπου θέλει .Ας τον συγχωρέσει όποιος θέλει
Εμείς οι απλοί πολίτες  της πολύπαθης  αυτής χώρας  δεν εκδίδουμε συγχωροχάρτια .

Η  υπομονή και οι ανοχές μας εξαντλήθηκαν ....

Αξίζει τον κόπο να αφιερώσετε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας να διαβάσετε την συνέντευξη  που έδωσε  στον  ΑΡΗ   ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ  στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.interviews&id=116429

Το Σιδηρόκαστρο

Ανοιχτή ενημερωτική επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο  Αθηνών και πάσης Ελλάδος κύριο Ιερώνυμο

Σεβασμιότατε !

 Το θέμα που συζητάμε σήμερα  με αφορμή την απαράδεκτη ενέργεια του Μητροπολίτη  Σιδηροκάστρου

σας αφορά Σεβασμιότατε.
Μπορεί να μην είναι καινούριο και δεν «κομίζουμε γλαύκας στας Αθήνας»
Είναι όμως πολύ σοβαρό  και οι σχολιαστές του ΠΗΓΑΙΜΟΥ το προσεγγίσανε ο καθένας με τον δικό του τρόπο και  με θάρρος  επεκτάθηκαν σε διαστάσεις  και  παραμέτρους    ευρύτερα σοβαρότερες  που  ξεπερνούν τα όρια της συγκεκριμένης  πράξης  (οικειοποίησης δια ίδιον όφελος από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου ενός  mini bus διατεθειμένου από το κράτος  για τις ανάγκες ιδρύματος για παιδιά στο Σιδηρόκαστρο)του  συγκεκριμένου  Ιεράρχη.  (http://ligery.pblogs.gr/2010/01/o-limoyzinas-ierarhhs.html#comments )

Είναι μια πράξη που   εξάπτει την κρίση  του απλού πολίτη και την οδηγεί στο συμπέρασμα   ότι αν  η ευτέλεια  δεν  έκανε πίσω απέναντι σε  παιδιά  ,τότε  ποιος εγγυάται  την  μη διάπραξη   σωρείας άλλων ομοειδών  έκνομων  ενεργειών που  δεν  βλέπουν το φως της δημοσιότητας;;;

Αξίζει  να  πάρει μιαν ιδέα   ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης  Ελλάδος     του  τι συλλογάται  ο κοινός νους και ποία η πικρία του πιστού   όταν η σκέψη του  ταξιδεύει  σε "μια μικρή Ελληνική  μας  πόλη  το Σιδηρόκαστρο" και σκοντάφτει στην  Ιερά (κατά τα  άλλα) Μητρόπολη  της περιοχής.

---Η  Γιώτα π.χ. επεσήμανε  την μη μοναδικότητα της περίπτωσης του  Μητροπολίτη.
  Δυστυχώς κανείς δεν μπορεί  να την διαψεύσει. Από καιρό σε καιρό έρχονται στην δημοσιότητα  πλείστα όσα ανάλογα περιστατικά που όλοι λίγο πολύ έχουμε διαβάσει ή ακούσει ή και βιώσει ακόμη.

----Η BUTTERFLY  ,ενθαρρυντικά επεσήμανε το αισιόδοξο , ότι ο λαός ξυπνάει όσο πάει  βλέπει τι γίνεται και στο χώρο  της εκκλησίας  και συνειδητοποιεί εκείνο το σοφό του λαού μας «"ο παπάς κάνει τα ράσα" και όχι   τα ράσα  τον παπά.
 Πήρα δε εγώ την ευκαιρία  να τονίσω την αναγκαιότητα  μη ισοπέδωσης των πάντων, την εξίσωση προς τα πάνω ει δυνατόν όχι προς τα κάτω.

----Η  sofia trohopoulou  πολύ πετυχημένα έκανε συνειρμό με την αντίδραση του Χριστού  που πήρε το μαστίγιο κι' εκδίωξε από τον ναό του   τους εμπόρους  και  θρησκευτικοκάπηλους της Χριστιανοσύνης.  Ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση ....

----Η  Ελένη  μας θύμισε ΝΑ   ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΖΑΝΙ  άποψη που μας βρίσκει όλους σύμφωνους

----Η  roadartist   επεσήμανε  την ψυχολογική φόρτιση  που  υφίσταται ο πολίτης απ' αυτά κι απ' αυτά  η οποία προσμετράται μαζί με όλα τ' άλλα που δοκιμάζουν διαρκώς τις αντοχές τους και του τορπιλίζουν την ηρεμία της Ψυχής  του.

---Ο  astrojoggi  ,ως συνήθως  βάζει πιο βαθιά  το μαχαίρι στο κόκαλο  και δεν μπορώ  παρά πιστά να αντιγράψω την παράγραφο που τα λέει όλα .... και θίγει το τεράστιο θέμα της ευθύνης  του εκάστοτε  πρωτοστατούντος   και προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδος  που  δεν  λαμβάνει μέτρα ριζοσπαστικά  να εκριζώσει ,ν' αφανίσει  το κακό στην ρίζα του  ,να μην επιτρέπει  το θάψιμο  έκνομων  πράξεων από ιερείς . (Αν το κάνει αυτό-λέω εγώ- θα έχει  και θα φέρει όλο τον λαό  κοντά του. )
«Πως μπορει καποιος που εχει ασελγησει σε ενα παιδι...μετα να κοινωνει τους υπολλοιπους;   κι αν πιστεψουμε οτι αγγελος εκτελει την κοινωνια...ο ιδιος πως μπορει να μην ταπεινωνεται   μεχρι να λαβει συγχωρεση...(κι οχι απο ανθρωπο)...
Αρα αυτοι οι ιερεις ζουν απλα ξεροντας οτι εχουν χασει τον Θεο μεσα τους,ικανοι για ολα,
Το πουλμανακι δεν ειναι τιποτε γι αυτους...το να κλεβουν το παγκαρι δεν ειναι τιποτε γι αυτους
Παραμενουν ομως στην θεση τους μια και ολοι γυρω τους ειναι σαν αυτους...
μεχρι την στιγμη που ενας απλος παπας τους διαολοστειλει...γιατι θα εχει το δικαιωμα να το κανει
και εκ μερους μας...

Ο zeidoron  εστιάζεται σε  τρία βασικά σημεία  που συνιστούν  την  αιτία διαιώνισης  μιας   θλιβερής για το τόπο μας δραστηριότητας  ορισμένων  κληρικών.:
α. "Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει"     Συντεχνίες λοιπόν και στον Χώρο της εκκλησίας.
β.-  "τη δόξα πολλοί εμίσησαν το χρήμα ουδείς"!
Η Φιλαργυρία  στην  ηδονή της οποίας δυστυχώς  πολλοί ιερείς δεν μπορούν ν' αντισταθούν.
γ.- Η επέκταση του φαινομένου σήψης  του κλήρου που δυστυχώς χρονολογείται  σε βάθος χρόνου   και  την έχει  καταστήσει  κανόνα  ώστε οι απλοί πολίτες  να παρηγορούνται με την άποψη  ότι:
 «Ευτυχώς που σε όλους τους κανόνες υπάρχουν και κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις.»όπως μας  γράφει ο  εκλεκτός του ΠΗΓΑΙΜΟΥ μας φίλος.

Η  Eva F. Μας  αιφνιδίασε  με ένα βότσαλο  που έριξε στα  καθισμένα νερά της κοινωνικής μας λίμνης και μας έφερε προ και των δικών μας ευθυνών , ημών των πολιτών.
«καλό θα ήταν και σε όλους "αυτούς" να δείχναμε και λίγο τα δόντια μας ....¨» Έτσι απλά.!

Ο dimitris ,Ένοιωσε περιφρόνηση κι δεν θέλησε ούτε να σχολιάσει τα του ιεράρχη.
 Μας έδειξε έτσι,  και μια άλλη πλευρά του θέματος.  Την δύσκολη πραγματικά θέση  που έρχονται  οι πιστοί  μπροστά σε τέτοιες ειδήσεις και μάλιστα οι ιδιαίτερα ευσεβείς  ,όπως  ο ίδιος, ώστε να μην μπορούν
ν' αρθρώσουν λέξη ...

Η   eirini   άφησε να εννοηθεί ότι όλα αυτά είναι πλέον κοινά μυστικά ....   Τα γνωρίζουμε  και δεν αντιδρούμε. Μας λέει.:
« ας πάρουν θέση να γίνει κάτι ουσιαστικό .Δεν με ξενίζει αυτό που διαβάζω γιατί απλά είναι οικείο..  άσχημο αυτό βέβαια αλλά είναι η αλήθεια . »

(Ωμή πικρή ,επικίνδυνη αλήθεια , συμπληρώνω εγώ , που μαρτυρά τον εθισμό μας σε μια  διεφθαρμένη ζοφερή πραγματικότητα. )

Η  Iiakada μας ,  χωρίς υπεκφυγές μετέφερε την οργή  του  πολίτη για όσα  σημεία και τέρατα   διαδραματίζονται στον εκκλησιαστικό χώρο  και θέτει ένα πάρα πολύ εύλογο ερώτημα :

« Το ψάρι Λυγερή μου δεν βρωμάει από το κεφάλι! Από την κοιλιά βρωμάει! Από τα σωθικά του !

Ποιος πολιτικός θα βρει τα κότσια να απαιτήσει διαχωρισμό Εκκλησίας Κράτους ? Ποιος από αυτούς άραγε, που είναι το ίδιο βαθειά διεφθαρμένοι? Δεν είμαι από τα ατομα που συχνάζουν στις Εκκλησίες, ούτε κεριά ανάβω, για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους ( αν διαβάσεις παλιά μου ποστ θα καταλάβεις) αλλά δεν μπορώ να δεχτω αδιαμαρτύρητα και τέτοιες καταχρήσεις! Αφού δεν γίνεται να επέμβει ο Εισαγγελέας , γιατί δεν επεμβαίνει η Εκκλησία?

Η   ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  είπε :

-----Όσο γι αυτόν τον αξιοθρήνητο  «ωραίο»  «Φτωχούλη του Θεού» που καταδέχτηκε να οικειοποιηθεί  εις όφελός του ακόμη και ένα  μέσο μεταφοράς των ΑμεΑ της ενορίας του, εγώ  δεν καταδέχομαι  να του απευθύνω τον λόγο.
Διερωτώμαι  όμως:
Ποιος   Χριστιανός θα πάρει  απ' τα χέρια του "αντίδωρο"  ή θα  μεταλάβει   την  " Θεία  Κοινωνία ;;;;"

 

----Στον αντίποδα αυτής της περίπτωσης του Μητροπολίτη του Σιδηροκάστρου ,υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα κοινωνικής και κοινωφελούς δράσης ιερωμένων και εκκλησιαστικών ενοριών , τα οποία έχουν αναδειχτεί και θα αναδεικνύονται στον ΠΗΓΑΙΜΟ.
Αυτό όμως δεν άρει την αλγεινή επίδραση που έχουν στην κοινωνία μας «έργα και ημέρες» επίορκων και αξιοκατάκριτων ιερωμένων. Ούτε μπορεί να λειτουργήσει συμψηφιστικά στην συνείδηση των Πολιτών και ιδιαίτερα της νεολαίας που ψάχνει οργισμένη με το φανάρι του Διογένη για πρότυπα .

----Ο παπάς, ο δάσκαλος, ο δικαστικός ,ο πολιτικός και ο αστυνόμος οφείλουν όπως όλοι οι άνθρωποι να είναι αμέμπτου ηθικής  ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ σαν την γυναίκα του Καίσαρος

----ΟΧΙ η εξίσωση προς τα κάτω ( σε όλους τους τομείς ) είναι εξ'ίσου επιζήμια για έναν λαό όσο και η ανοχή και η συγκάλυψη.

----Να υπάρξει  ένας δυνατός εκκλησιαστικός ηγέτης που χωρίς πολλά-πολλά να εκδιώξει από τους κόλπους της εκκλησίας όλους όσους λειτουργούν σαν κατεργαραίοι πολίτες , αλλά απολαμβάνουν την  εκκλησιαστική  ασυλία.
Να παραδοθούν έξω στην κοινωνία ,να τους τσιμπήσει ο νόμος που ισχύει για όλους.

----Φτάνουν τα δεινά στον χώρο της Πολιτικής, της Οικονομίας, της Κοινωνικής συνοχής μας.
Να έχουμε και τον κλονισμό της Χριστιανικής Πίστης του απλού ανθρώπου εξ' αιτίας κάποιων ανάξιων εκπροσώπων της εκκλησίας;  Να τους πάρει και να τους σηκώσει η οργή μας. Γιατί φωνή Λαού οργή Θεού.....

----------Κόψτε τους τα χέρια σύριζα και ό,τι άλλο εξέχει του σάπιου κορμιού τους ,που αγγίζει τρυφερό  κορμάκι μικρού παιδιού..
----Έξω οι κλέφτες από τις εκκλησιές ,να μπούνε μέσα να ζεσταθούν τα παιδιά που για μια δόση κι ένα κομμάτι ψωμί , στους δρόμους παγώνουν, λεηλατούν, σκοτώνουν .
-----Ζητείται Ηγέτης με ψυχή ,σύγχρονος ναο-καθαριστής, να καθαρίσει την ήρα από το στάρι ,να δούμε του Θεού το πρόσωπο όπως είναι..

-----Υπάρχουν και το πλήθος των «νοικοκυραίων» ενσυνείδητων ,σκεπτόμενων, έντιμων ιερέων που υπομονετικά μοιράζονται με τους συμπολίτες τους την αγωνία για την επιβίωση .Διατηρούν τις αξίες τους, είναι οικογενειάρχες με παιδιά και κυρίως καταδικάζουν τον βίο και την πολιτεία κάποιων του κλάδου τους . Γνωρίζουν αλλά δεν μιλούν, δεν μπορούν. Θα χάσουν και την ενορία που λειτουργούν και το ψωμί τους ακόμη. Αυτούς πρέπει οπωσδήποτε να τους εξαιρέσουμε συνειδητά, από την φάρα που αποτελούν του « Θεού τα golden boys»
Αυτοί είναι η φωτεινή πλειονότητα του κλήρου μας . Μην τους ταυτίζουμε ,επ' ουδενί με τα κοράκια ή τ' ανθρωπόμορφα τέρατα .
Οι τελευταίοι είναι η ΜΕΙΟΝΟΤΗΣ ,ΙΣΧΥΡΗ βέβαια ,αλλά ΜΕΙΟΝΟΤΗΣ!

-----"Θέλουμε Κάθαρση στην εκκλησία."
Δεν θα εκμεταλλεύονται κάποιοι την πίστη μας κι ανάγκη μας για ΘΕΟ για να την μεταβάλλουν σε φάμπρικα ....

Για την μεταφορά,
με τον προσήκοντα σεβασμό και την ιδιαίτερη εκτίμηση στο πρόσωπό σας

,
Λυγερή Βασιλείου μητέρα  ΑμεΝΥ

http://ligery.pblogs.gr

Κοινοποίηση στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυριο Ιερώνυμο
( archbishop@ecclesia.gr)

psi-action έγραψε

Πρόκειται για άλλο ένα ίδρυμα γνωστό για τις ακραίες ιδρυματικές συνθήκες διαβίωσης των παιδιών. Κάποτε είχε κυκλοφορήσει (εκτός Ελλάδας) και ένα σοκαριστικό βίντεο με σκηνές από το συγκεκριμένο ίδρυμα. Δεν ήταν λίγοι οι πολιτικοί που είχαν εκφράσει την αγανάκτησή τους για τον τρόπο λειτουργίας του και υπόσχονταν αλλαγές. Ξέρετε, μετά έφευγαν αυτοί και έρχονταν άλλοι που υπόσχονταν αλλαγές, μετά έφευγαν και οι άλλοι κοκ.

Είχα καιρό να ακούσω γι' αυτό το ίδρυμα. Τώρα διαβάζουμε ότι ο Μητροπολίτης τους πήρε και το mini bus !!!

Έτσι κι αλλιώς στα παιδιά αυτά η ίδια η πολιτεία τους στέρησε το δικαίωμα να ζουν στοιχειωδώς ανθρώπινα, κρατώντας τα έγκλειστα σε ένα άσυλο. Τώρα ο Μητροπολίτης τους στέρησε και το δικαίωμα να μετακινούνται εκτός αυτού του ασύλου. Στα παιδιά δεν έχει απομείνει και τίποτα άλλο να τους στερήσουν. Κάποιοι θα πρέπει να αρχίσουν να ανησυχούν, γιατί η αγανάκτηση και η οργή που προκαλούν με τις πράξεις τους στον κόσμο φτάνει σε επικίνδυνα όρια.

Καλή συνέχεια

Έχω φυλαγμένη  την είδηση που ακολουθεί,  στα πρόχειρα μου ....

Δεν γνωρίζω  τον βαθμό που επαληθεύεται  και ποια η  συνέχεια  της υπόθεσης . Σίγουρα  η πηγή της  εγγυάται την σε βάθος  έρευνα  πριν την δημοσίευσή της. Εγώ την μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη  επειδή  είναι μια προσωποποιημένη περίπτωση.

Από χαρακτήρος μου  και από εν συναίσθηση  της δύσκολης  κατάστασης που έχουμε περιέλθει σαν  κοινωνία  αλλά και σαν χώρα δεν επιθυμώ να  ρίχνω λάδι στην φωτιά  και να ανακυκλώνω "μεμονωμένα" περιστατικά  μεν, αθροιζόμενα  δε   αποτελούν στοίβα σκουπιδιών των οποίων η δυσοσμία τους μας πνίγει.

Πλην όμως,προκαλείται  το  δημόσιο αίσθημα  των πιστών και όχι μόνο  όταν  κανείς   μέχρι σήμερα   Ιεράρχης  δεν  βγήκε  δημόσια έστω και από άμβωνος  ακόμη ,να καταδικάσει  με παρρησία   έκνομες  πράξεις  έως εγκλήματα πάσης φύσεως  που διαπράττουν   κάποιοι κληρικοί , όπως  στην περίπτωση που ακολουθεί.
Είναι ολοφάνερη  η  συντεχνιακή προσπάθεια της  εκκλησίας   να  κουκουλώνει  ,να θάβει  στο σκοτάδι  τις ανομίες  κάποιων  μελών της.

 Δεν καταλαβαίνω  γιατί   ο άλφα η ο δείνα Ιεράρχης να έχει λόγο  και καλά κάνει, είτε  από άμβωνος  είτε από τα ΜΜΕ  για θέματα Εθνικά ,Πολιτικά, Οικονομικά, Περιβαλλοντολογικά     και τα άλλα ,τα του οίκου του, να τα παραπέμπει  στην Θεϊκή  κρίση ." Να νίπτει δε τας χείρας της"  η Εκκλησία  και να  «ποιεί σιγή ιχθύος» η  «την Νύσα» κι όταν ακόμη  η Δικαιοσύνη  έχει αποφανθεί  για την  οποιαδήποτε εις βάρος κληρικών  κατηγορία.

Άσε για τα άλλα  «τα κοινά θανατερά  μυστικά  επί παντός» που κανείς δεν λέει  κουβέντα .....

Εμ,  δεν γίνεται κάθαρση  έτσι,  και σαπίζει διαρκώς ο κοινωνικός μας Ιστός, γιατί το ψάρι  βρωμάει απ' το κεφάλι.

Μητροπολίτης Πολυτελείας

Για μια ακόμη φορά, η μικρότητα και ο ευτελισμός ενός ιεράρχη σκανδαλίζουν την κοινωνία και προκαλούν εύλογα ερωτήματα για την ηθική του υπόσταση. Πρόκειται για τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου, στον οποίο το κράτος έκανε δωρεά ένα mini bus στο Κέντρο Περίθαλψης Παίδων της πόλης του και αυτό κατέληξε να πουληθεί για να αγοραστεί η προσωπική του λιμουζίνα.

Θανάσης Τσιριμώκος

 http://www.zougla.gr/news.php?id=33182
````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Το  δικό μου ερώτημα είναι ¨

Καλά τι είναι η κάθε Μητρόπολη τελικά  «κράτος εν  κράτει»;
Δεν ελέγχεται από πουθενά ; μπείτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μην δίνετε;

Ποιοι ελέγχουν την ροή ή την διαρροή   του   χρήματος
που κυκλοφορεί  άφθονο στα παγκάρια  των εκκλησιών
και προέρχεται  από πολλές και διάφορες πηγές ;
Στην περίπτωση αυτή υπάρχει  ανεξαρτησία,
διαχωρισμός κράτους  και εκκλησίας;
Τα καλά και συμφέροντα δηλαδή ;;;;;

Όσο γι αυτόν τον αξιοθρήνητο  «ωραίο»  «Φτωχούλη του Θεού» που καταδέχτηκε
να οικειοποιηθεί  εις όφελός του ακόμη και ένα  μέσο
μεταφοράς των ΑμεΑ της ενορίας του
εγώ  δεν καταδέχομαι  να του απευθύνω τον λόγο.
Διερωτώμαι  όμως:
Ποιος   Χριστιανός θα πάρει  απ' τα χέρια του "αντίδωρο"
ή θα  μεταλάβει   την  " Θεία  Κοινωνία ;;;;"

(«Η αξιοποίηση του οικοπέδου υπέρ των παιδιών με νοητική υστέρηση και αυτισμό

δεν είναι η ενδεδειγμένη!»

Η Στέγη πρέπει να γίνει σε μία άλλη οποιαδήποτε περιοχή.

 "Δεν θέλουμε στην περιοχή μας κέντρο που φιλοξενεί παιδιά με αναπηρία

μακριά από μας και ας πάνε όπου αλλού μπορούν".

Τάδε έφη  ο εξωραϊστικός σύλλογος κατοίκων  Αγίας  Πρασκευής

φέρων το όνομα  «Αναγέννηση»)

 

Να επέμβει άμεσα  Η  Υπουργός  Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

και όλοι οι  φορείς  της  Τοπικής  Αυτοδιοίκησης .

Κάποιοι τέλος πάντων  να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν 

να  επικαλούνται  επ' άπειρον  σ' αυτόν τον τόπο  μεσαιωνικές νοοτροπίες

απλά και μόνο για να υπερασπίζονται  τα συμφέροντά τους  κατά το δοκούν

αγνοώντας και καταπατώντας το δικαίωμα  στα παιδιά με αναπηρία
και τις οικογένειες τους

να  έχουν πρόσβαση σε μια ζωή με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

   ΖΗΤΕΙΤΑΙ  ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ 40 ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΣΤΕΡΗΣΗ

Ανεπίτρεπτη ολιγωρία της δημοτικής αρχής
Α. Παρασκευής

Στο πλευρό τους όλο το αναπηρικό κίνημα

Σαράντα και πλέον παιδιά με νοητική υστέρηση και/ή διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, αξιώνουν δικαιωματικά μία Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης στην ευρύτερη περιοχή Αγίας Παρασκευής Αττικής. Δυστυχώς, το κάτι παραπάνω από δίκαιο αίτημα/όραμά τους προσκρούει σε αντιλήψεις άκρως κοντόφθαλμες και απειλείται με ματαίωση.

Η δημιουργία της στέγης αποτελεί εδώ και χρόνια αίτημα του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων ΑμεΑ της Αγίας Παρασκευής. Το αίτημα απέκτησε αντικειμενική υπόσταση όταν ο δήμος έγινε κύριος κάποιων οικοπέδων στην περιοχή Πευκάκια που βρίσκεται στα σύνορα Αγίας Παρασκευής και Παιανίας ,και τα οποία οικόπεδα δεσμεύτηκε να αξιοποιήσει για κοινωνικά ωφέλιμους σκοπούς. Δεδομένου του εκκρεμούντος αιτήματος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων ΑμεΑ, ένα εκ των οικοπέδων έκτασης 1,5 στρεμμάτων προτάθηκε από την δημοτική αρχή Ανοιξη του 2008, για να φιλοξενήσει την τόσο απαραίτητη για την ποιότητα ζωής των 40 παιδιών
Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης.

Τα πράγματα έμοιαζαν να μπαίνουν σε έναν δρόμο, το όραμα να ξεπροβάλλει ξεκάθαρο. Οι γονείς δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια, έκαναν τα πάντα για να τρέξουν ακόμα γρηγορότερα τις εξελίξεις. Ανάμεσά τους μία μητέρα είχε την ιδιότητα της αρχιτεκτόνισας, ανέλαβε λοιπόν και ολοκλήρωσε τον πλήρη σχεδιασμό της Στέγης των παιδιών. Το σενάριο για την λειτουργία ήταν επίσης δεδομένο, η Στέγη θα έπρεπε να ενταχθεί στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013, έμενε να αποφασιστεί ο φορέας που θα την αναλάμβανε. Και προς αυτή την κατεύθυνση είχαν αξιολογηθεί πιθανές λύσεις με την συμμετοχή της δημοτικής αρχής, ουδέν το ουσιαστικό εμπόδιο, άλλωστε ο φορέας δεν αποτελούσε - με όλα τα άλλα δεδομένα - παρά μία τυπική λεπτομέρεια.

Όλα τα παραπάνω ανεμπόδιστα συνέβαιναν μέχρι την στιγμή που ενεπλάκη τοπικός εξωραϊστικός σύλλογος κατοίκων φέρων το όνομα "Αναγέννηση", που μόνο αναγεννησιακές ιδέες όπως απεδείχθη δεν κόμισε στην όλη υπόθεση. Οι του εξωραϊστικού συλλόγου λοιπόν, έσπευσαν ασμένως να γνωμοδοτήσουν ότι η αξιοποίηση του οικοπέδου υπέρ των παιδιών με νοητική υστέρηση και αυτισμό δεν είναι η ενδεδειγμένη! Με ποιο σκεπτικό; Την απάντηση δίνει απόσπασμα από επιστολή τους που ούτε λίγο ούτε πολύ λέει ότι η Στέγη πρέπει να γίνει σε μία άλλη οποιαδήποτε περιοχή. Το κλασσικό ρατσιστικό σκεπτικό "δεν θέλουμε στην περιοχή μας κέντρο που φιλοξενεί παιδιά με αναπηρία, μακριά από μας και ας πάνε όπου αλλού μπορούν".

 Το ακόμα πιο σκανδαλώδες, όμως, έχει να κάνει με το ότι - όπως μας ενημερώνει ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων ΑμεΑ - οι της δημοτικής αρχής που μέχρι την "αναγεννησιακή" παρέμβαση ήταν αλληλέγγυοι με την ανάγκη δημιουργίας της Στέγης, άρχισαν ξαφνικά να τα ... μασάνε και να ομιλούν για συμβιβαστική λύση. Ξανά μανά απ' την αρχή, στο σημείο μηδέν. Με τον χρόνο πλέον όχι σύμμαχο αλλά αντίπαλο, μιας και οι προπαρασκευαστικές διαδικασίες για την υπαγωγή της δημιουργίας της Στέγης στο ΕΣΠΑ 2007-2013, μοιάζει ελέω της δημαρχιακής υπαναχωρήσεως να πετιούνται στα αζήτητα ...

Στο θέμα παρενέβη με σκληρότατη επιστολή απευθυνόμενη στην δημοτική αρχή της Αγίας Παρασκευής και η Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ τασσόμενη στο πλευρό των γονέων. " Η λήψη επαρκών μέτρων για την στήριξη των ατόμων με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες" αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή "είναι ανεπίτρεπτο στις μέρες μας να εξαρτάται απ' τις διαθέσεις λίγων, μεμονωμένων ατόμων ή και συλλόγων με σαφώς οπισθοδρομικές περί αναπηρίας αντιλήψεις". Οι γονείς απ' την πλευρά τους δηλώνουν δια του εκπροσώπου τους Γ. Ανδρουλιδάκη "ανυποχώρητοι στον δίκαιο αγώνα τους" και ζητούν απ' την δημοτική αρχή να αναλογιστεί επιτέλους σοβαρά και να αναλάβει υπεύθυνα τις ευθύνες της...

,enet.gr, 19:27 Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Καλησπέρα φίλοι  μου.

Σας ευχαριστώ για την ανταπόκριση και συμμετοχή σας στο εξαιρετικά ευαίσθητο  αυτό θέμα.

Απορώ με τους άμεσα ενδιαφερόμενους πως περιορίστηκαν μόνο σε μια δημοσίευση - καταγγελία και δεν έχουν  σηκώσει  Γη κι Ουρανό. Όχι βέβαια ότι θα ήταν σίγουρο το αποτέλεσμα της προσπάθειας  αλλά τουλάχιστον να ξεμπρόστιαζαν   κάποιους Φαρισαίους  ευυπόληπτους  νομοταγείς   συμπολίτες  μας.

Δεν ξέρω αν θα συγκρατηθώ μέχρι τέλος  και δεν τους παραλάβω  εγώ να μην τους ξεπλένει ούτε το ποτάμι της Καλλιρόης.  θέλω να αποφύγω  να παρασυρθώ  από  την προσωπική  πικρία, την τραυματική εμπειρία που έχω πάνω  στο θέμα. Πρέπει όμως να σας εξηγηθώ  τι εννοώ και θα το  κάνω εν ολίγοις...

Ακριβώς  στο ίδιο έργο έχω η ταλαίπωρη πρωταγωνιστήσει με όλους αυτούς τους  κοινωνικούς  κομπαρσο - ετέρους.
 Υπό την ιδιότητα της  προέδρου του  Πειραϊκού  Συλλόγου γονέων για ΑμεΝΥ  και της Διευ/σας  του  ΠΕΚ/ΑμεΑ
( Κέντρου Δημιουργικής απασχόλησης.)  διεκδικούσα  από την  προηγούμενη Δημοτική Αρχή  του Πειραιά, την  χρήση  για  τα παιδιά μας, ενός κτίσματος   που περιήλθε  στο Δήμο από  το Υπουργείο  Εθνικής 'Αμυνας ( Παλαιό στρατόπεδο ) .

Βγήκα λοιπόν στην  γύρα  κι έκανα έκκληση σε όλες τις τοπικές Αρχές ,
Φορείς, εκπροσώπους  και λοιπούς κοινωνικούς εταίρους . Από τον Μητροπολίτη Πειριαά,έως  τους βουλευτές συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης τότε. Εμπορικούς και βιοτεχνικούς  συλλόγους  και λοιπούς κοινωνικούς εταίρους. Εζήτησα και έλαβα την ενυπόγραφη υποστήριξή τους στο Θέμα. Υπέβαλα την  σχετική μακροσκελή λίστα των  συναινούντων σ' αυτήν  μου  την  προσπάθεια   στον  τότε Δήμαρχο  ο οποίος και παρέπεμψε  την υπόθεση σ' έναν  έγκριτο νομικό  του  Πειραιά  ,Αντιδήμαρχο  , μ' ένα κάρο περγαμηνές και τίτλους.

Ούτε λίγο ούτε πολύ ο ανεκδιήγητος αυτός αντιδήμαρχος προσπάθησε να με πείσει να συμμεριστώ την άποψή του  ότι δεν ήταν δυνατόν να εκπληρώσει το αίτημά μου, γιατί ο χώρος  δίπλα είχε ήδη παραχωρηθεί σε αθλητικό σωματείο με σκοπό να κατασκευάσει  αθλητικές  εγκαταστάσεις . Δεν ήταν λοιπόν δυνατόν , θα  αδικούσαμε τα   αθλούμενα νιάτα του Πειραιά  να γειτνιάζουν με 25 ΑμεΝΥ. Αυτό θα ήταν καταστρατήγηση των δικαιωμάτων  τους .

Σας  τ' ορκίζομαι  έτσι ακριβώς μου είπε.

Ακόμη απορώ πως δεν τον  χύμηξα  ή δεν τον έστειλα στο διάολο  τότε .
Γι αυτό  , λέω ,έχω εξασκηθεί  η γυναίκα  στο shelf-control  .To doctora μου λείπει ....

Δεν  θα σας κουράσω με την  εν συνεχεία ταλαιπωρία μου.  Δεν έχει σημασία .
Αφού  ο σκοπός δεν επετεύχθη ,όλα τ'  άλλα  έμειναν  πικρά κατακάθια  στο βάθος  ενός  ποτηριού  που το  άδειασα μέχρι   πάτο !!!!

Να   σου   τα ψάλλω  κόσμε ???

Τα  παιδιά ! Το γνήσιο ανθρώπινο είδος στην τελειότερη  μορφή του.

Διαθέτουν  ενστικτωδώς  φυσική αντίληψη  της ζωής,
του περιβάλλοντος, της επικοινωνίας.
Χωρίς  σκοπιμότητες, οικονομικές, πολιτικές, εδαφικές,  κοινωνικές.

 Με οδηγό την φυσική ανάγκη για  ανθρώπινη επαφή και μοιρασιά,
κάνουν φίλους,συνυπάρχουν  μαζί τους και είναι ευτυχισμένα ...

Μέσα από  το παιχνίδι ζουν τον πραγματικό  δικό τους κόσμο.

 Αργούν να προσβληθούν από τις  αρρώστιες -πανδημίες  που ταλανίζουν
τους  ενήλικες της Γής.   όπως:

Ιστορικές- διαχρονικές αντιπαλότητες σε επίπεδο θρησκείας, οικονομίας,
εδαφικών διεκδικήσεων ,εξοντωτικών οικονομικών αντιπαραθέσεων
και  καταστροφικών πολέμων  με θύματα πρώτα τα παιδιά.

Είναι αφέλεια  να παραπέμψει κανείς  τους  λαούς  στα παιδιά  , να  τα αντιγράψουν;
Να παραδειγματιστούν, να δουν μέσα από το φως  των   δικών  τους ματιών  ;;;;


Ίσως !

Αναμφισβήτητα  όμως  είναι μια σκέτη παράνοια
αυτό  το σύστημα ζωής που  ακολουθούμε
και παραπέμπει  σε αγέλη  άγριων θηρίων  και όχι σε Κοινωνία  Ανθρώπων.
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

     Είναι και οι δύο οκτώ ετών. Εκείνος, εβραίος Ισραηλινός. Τραυματίστηκε σοβαρά από ρουκέτα της Χαμάς. Εκείνη, μουσουλμάνα Παλαιστίνια. Έμεινε παράλυτη από ισραηλινό πύραυλο. Και είναι φίλοι

Ξέχασαν να τους πουν πως είναι εχθροί.

Στο νοσοκομείο της Ιερουσαλήμ, δύο παιδιά, θύματα του πολέμου, μεγαλώνουν μαζί ! 

Τα ονόματά τους είναι Ορέλ και Μαρία. Είναι δύο οκτάχρονα παιδιά που βρέθηκαν μαζί υπό πολύ περίεργες συνθήκες. Η παιδική τους χαρά είναι ο διάδρομος του νοσοκομείου Αλίν της Ιερουσαλήμ. Εκείνος είναι εβραίος Ισραηλινός που τραυματίστηκε σοβαρά από ρουκέτα της Χαμάς. Εκείνη είναι μουσουλμάνα Παλαιστίνια από τη Γάζα που έμεινε παράλυτη από ισραηλινό πύραυλο. Κάποιος ξέχασε να τους πει ότι είναι εχθροί.

Ζώντας δίπλα δίπλα εδώ και έναν χρόνο, συζητάνε, παρακολουθούν τηλεόραση και εξερευνούν τον κόσμο μαζί, περιφερόμενοι ο ένας στο σπίτι του άλλου. Σε εκείνη αρέσουν πολύ οι μελιτζάνες που φτιάχνει η μαμά του. Εκείνος λατρεύει το αρνί με ρύζι που κάνει ο πατέρας της.

«Είναι άτακτο παιδί», λέει η Μαρία για τον Ορέλ με ένα χαμόγελο κατανόησης. Όταν ο Ορέλ έφτασε στο νοσοκομείο πριν από έναν χρόνο, δεν μπορούσε να δει, να ακούσει, να μιλήσει ή να περπατήσει. Τώρα τα κάνει όλα αυτά αλλά διστακτικά. Ο μισός του εγκέφαλος λείπει. Οι γιατροί ήταν πολύ απαισιόδοξοι για το εάν θα επιβιώσει. Σήμερα έχουν εκπλαγεί από την πρόοδό του. Η σπονδυλική στήλη της Μαρίας έσπασε στον λαιμό και τώρα μπορεί να κινήσει μόνο το κεφάλι της. Πανέξυπνη, πάντα αισιόδοξη και με σιδερένια θέληση, κινεί την αναπηρική της πολυθρόνα πατώντας ένα κουμπί με το σαγόνι της. Τίποτα δεν ξεφεύγει από το βλέμμα της.

Ήρθαν κοντά. Κατά κάποιον τρόπο, η φιλία μεταξύ δύο πληγωμένων παιδιών από κοινωνίες που βρίσκονται σε σύγκρουση δεν προκαλεί έκπληξη. Κανένα από τα δύο παιδιά δεν καταλαβαίνει τη σφοδρή σύγκρουση που διεξάγεται εδώ και αιώνες. Όμως όσοι περνούν χρόνο μαζί τους στο νοσοκομείο έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τους γονείς τους να χτίζουν μια στενή φιλία που ξεπερνά όλες τις διαφορές.

«Τα τραύματα των παιδιών μας, ο πόνος τους, ο πόνος μας, μας έχει φέρει κοντά», λέει η μητέρα του Ορέλ, Άντζελα Ελιζάροφ. Στο διπλανό δωμάτιο βρίσκεται η Μαρία, ο 6χρονος αδελφός της Μομέν και ο πατέρας τους Χαμντί Αμάν. «Πειράζει ότι εκείνος είναι από τη Γάζα και εγώ από την Μπιρσέμπα, ότι εκείνος είναι Άραβας και εγώ εβραία; Για μένα δεν σημαίνει τίποτα. Αυτός βλέπει το παιδί μου κι εγώ το παιδί του».

Άλλαξαν γνώμη. Κάποιοι από τους εθελοντές ρωτούν τον Χαμντί Αμάν πώς μπορεί να ζει μεταξύ εκείνων ο στρατός των οποίων διέλυσε την οικογένειά του. «Ποτέ δεν αισθανόμουν ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των ανθρώπων- εβραίοι, μουσουλμάνοι, χριστιανοί», λέει. «Το σημαντικό δεν είναι τι είσαι αλλά ποιος είσαι και αυτό δίδαξα και στα παιδιά μου». Η μητέρα του Ορέλ αναρωτιέται: «Έπρεπε να υποφέρουμε τόσα πολλά για να μάθουμε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ εβραίων και Αράβων;».

Μαθαίνει από την αρχή να περπατά και να μιλά

Η εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα τον περασμένο Ιανουάριο βρισκόταν στη δεύτερη εβδομάδα όταν ο Ορέλ χτυπήθηκε. Έπειτα από πολλές ημέρες στο καταφύγιο η μητέρα του τον είχε βάλει στο αυτοκίνητο και καθώς οδηγούσαν στην Μπιρσέμπα άκουσαν τις σειρήνες που ειδοποιούσαν για ρουκέτες. Τον έσπρωξε στο έδαφος και έπεσε επάνω του. Νόμιζε ότι ξέφυγε από τον κίνδυνο και σηκώθηκε. Τότε έσκασε μια δεύτερη ρουκέτα και είδε το κεφάλι του να αιμορραγεί. «Είδα το μυαλό του να πετάγεται, όλα γύρω μου είχαν πιάσει φωτιά». Εκπαιδευμένη νοσοκόμα, ήξερε όταν έφτασαν στο νοσοκομείο ότι το παιδί της είχε ελάχιστες ελπίδες. Έπειτα από έξι εγχειρήσεις όμως, άρχισε να σημειώνει πρόοδο. «Ο Θεός μου πήρε το παιδί που είχα αλλά μου έδωσε ένα άλλο. Πριν από έναν χρόνο ήταν πρώτος στα αθλήματα, πρώτος στα μαθηματικά. Τώρα μαθαίνει από την αρχή να περπατά και να μιλά». Ο σύζυγός της Αβρέλ, που εργάζεται με παιδιά, μένει στο σπίτι με τη 18 μηνών κόρη τους αλλά έρχεται συχνά.

TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Του ΕΤΗΑΝ ΒRΟΝΝΕR
πηγή : Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Ευχαριστώ θερμά το http://hamomilaki.blogspot.com/

αλλά  και  όσους  απλόχερα μου αποδώσατε  το  «Βραβείο Αγάπης για το Παιδί»
    και  για την ευαρέσκεια σας,επίσης, στις σελίδες μου.

Δεν νοιώθω να κάνω τίποτα περισσότερο απ' ό,τι το καθήκον μου
σαν άνθρωπος επιβάλει και η απεριόριστη αγάπη μου
για τα παιδιά όλου του κόσμου επιτάσσει.
Στο βαθμό που μπορώ  μέσα από τον γραπτό μου λόγο,
προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω την κοινή γνώμη ιδιαίτερα
για τα παιδιά που έχουν ιδιαιτερότητες και όχι μόνο.

 Δεν έχω άλλες δυνατότητες να αναγνωριστώ πραγματικά και πρακτικά ωφέλιμη .

Το θέμα " Παιδί " είναι για μένα σοβαρή ,ιερή υπόθεση
και νομίζω αν πρέπει  ν'αποδώσουμε εύφημο μνεία σε κάποιον για τις υπηρεσίες του
είναι σε όλες τις συνειδητοποιημένες Ελληνίδες μητέρες που αγωνίζονται
κάτω από αντίξοες πράγματι συνθήκες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους...

Σας ευχαριστώ

Με τιμή

Λυγερή Βασιλείου

...//..

ΥΓ: Στην Ναύπακτο  μια πανέμορφη της Πατρίδας μας πόλη ,έλαβε χώρα  μια εκδήλωση  ,Διαβάστε την αν σας ενδιαφέρει:

http://www.parembasis.gr/2007/07_12_11.htm

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Η επίμονη κυρία Ευρικόμη

Tags: φρονιση, αταξινοματα, αναπηρία, θέληση, αγάπη, πιστη

25 σχόλια

Η   περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον τόπο μας  είναι  τουλάχιστον
βαριά   και συγκεχυμένη,
με όλα αυτά που  λέγονται  και γράφονται  εντός και εκτός Ελλάδος
για το  οικονομικό-δημοσιονομικό μας χάλι.
Αδυνατώ να  αποφασίσω   για τα βήματα  της επόμενης μέρας,
τις επιλογές μου, τις κινήσεις μου .

Να συνεχίσω να ζω  αποστασιοποιημένη απ' όλα αυτά,
σαν να μην υπάρχει φόβος ν' αλλάξει τίποτα προς το χειρότερο;;;

Να  σταυρώσω τα χέρια, να μην κάνω τίποτα ,να κλειστώ στο καβούκι μου
και να περιμένω  τι  θ' αποφασίσουν  οι άλλοι για την ζωή
την δική μου και των παιδιών μου ;

Να  βάλω κάτω να στύψω το μυαλό μου  πως θα  οργανώσω
την προσγείωση της  ζωής μας σ'  ένα έδαφος  άγονο, που  θα πρέπει
με αιματηρά  βήματα οικονομίας  να συμβαδίσω
με  το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού λαού;  

Μου ζήτησα , ειλικρινά, να ξεφύγω απ' όλες αυτές τις σκέψεις
και τα προβλήματα  που δεν είχα   υπολογίσει

Ενστικτωδώς  άνοιξα τ'  αποθηκευμένα μου με τον τίτλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ»
και δείτε  τι μούστειλε  ο Θεός .
Αυτή η υπέρτατη δύναμη που κρατάει την ισορροπία στον κόσμο
και  ευτυχώς δεν εξαιρεί   εμένα από  αυτήν  την  νομοτελειακή Αρχή.  .

Φυσικά δεν  διαλύθηκαν δια μαγείας  οι φόβοι μου
ούτε τόβαλε στα πόδια ο πανικός μου.

Αλλά ,έστω και  στιγμιαία , αυτή η ιστορία  λειτούργησε
σαν ανακουφιστική βαλβίδα  στην πιεσμένη  ψυχολογική  μου κατάσταση
και μου  θύμισε ότι ο άνθρωπος είναι το μεγαλύτερο θηρίο.
Όλα τα υπομένει  κι όλα τα καταφέρνει  όταν έχει  θέληση ,φρόνιση
  Πίστη στον εαυτό του  και Αγάπη για την Ζωή.
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

          Άφησε το σχολείο, μάνα στα 17, ανάπηρη στα 25, φοιτήτρια στα 44, δρέπει δάφνες επαγγελματικά .

Η 44χρονη Ευρικόμη Σάββα είναι από τους ανθρώπους που καθημερινά αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορεί να πετύχει κανείς, αρκεί να το πιστεύει και φυσικά να κοπιάσει γι΄ αυτό. Έγινε μητέρα στα 17 της, έχασε το ένα χέρι της σε εργατικό ατύχημα σε ηλικία 25 ετών, όμως δεν άφησε την αναπηρία της και το βάρος των οικογενειακών ευθυνών να την κρατήσουν πίσω, στη ζωή και τα όνειρά της. Είναι ιδιοκτήτρια ενός πρωτοποριακού διαδικτυακού μαγαζιού εμπορίας παραδοσιακών προϊόντων και μόλις πέρυσι αποφοίτησε από το Εσπερινό Λύκειο Μυτιλήνης με βαθμό 19,6. Σύντομα θα είναι και φοιτήτρια.
Όταν μετά το διαζύγιό της ανέλαβε μόνη να φροντίζει τα δύο παιδιά της κατάλαβε ότι έπρεπε να κάνει μια δική της δουλειά. Είχε ήδη χάσει το δεξί της χέρι σε ατύχημα, όταν εργαζόταν σε επιχείρηση αλλαντικών. Έτσι άνοιξε αρχικά μια επιχείρηση ταχυμεταφορών, η οποία λειτουργεί ακόμη. Η αναζήτησή της όμως για κάτι καινούργιο και πρωτοποριακό την οδήγησε το 1994 στο στήσιμο που πρώτου διαδικτυακού καταστήματος εμπορίας παραδοσιακών τοπικών προϊόντων από τη Λέσβο και τα γύρω νησιά. Τότε οι επιχειρήσεις στο Διαδίκτυο ήταν ελάχιστες και άγνωστες στο καταναλωτικό κοινό. Όμως η Ευρικόμη Σάββα δεν δίστασε να το αναλάβει. «Σε κάθε τι καινούργιο υπάρχει ρίσκο» λέει. Στο μικρό μαγαζάκι της στο κέντρο της Μυτιλήνης μπορεί να βρει κανείς μεγάλη γκάμα τοπικών προϊόντων (ελιές, λάδι, τυρί, βότανα, είδη δώρων κ.ά.) που προμηθεύεται σε συνεργασία με γυναικείους συνεταιρισμούς και παραγωγούς του νησιού. Από το Διαδίκτυο, όμως, και μέσω της ιστοσελίδας του Αegean Shop μπορεί να προμηθεύει κάθε γωνιά της χώρας με τα προϊόντα του. Έχοντας πλέον τις δυο κόρες της- 23 και 27 ετών- δίπλα της, στις οποίες έχει παραχωρήσει τη λειτουργία του μαγαζιού, το Αegean Shop πάει πλέον πολύ καλά, καθώς έχει μεγάλο δίκτυο πελατών σε όλη την Ελλάδα.

Πέρα από την επιχειρηματική δραστηριότητα, μεγάλη αγάπη της ήταν πάντα η γνώση. Έτσι όταν σε ηλικία 38 ετών η Ευρικόμη αποφάσισε να συνεχίσει το σχολείο που είχε εγκαταλείψει μετά το Δημοτικό, τίποτα δεν μπορούσε να τη σταματήσει. Πήγε στο Εσπερινό Γυμνάσιο και το Λύκειο από όπου αποφοίτησε φέτος με γενικό βαθμό 19,6. «Η αγάπη μου για μόρφωση ήταν και είναι τόσο μεγάλη, που είχε ως αποτέλεσμα να αριστεύσω και στις τέσσερις τάξεις του Εσπερινού Λυκείου. Ήταν ένα όνειρο που κατάφερα να πραγματοποιήσω έστω και στα 44 χρόνια μου» ομολογεί.

Όπως προβλέπουν οι ισχύουσες διατάξεις, λόγω της αναπηρίας της θα εισαχθεί στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση χωρίς εξετάσεις, καθ΄ υπέρβαση του αριθμού εισακτέων.

Στόχος της είναι να γίνει δασκάλα με ειδικότητα στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, ώστε να μπορέσει να βοηθήσει αφού και η ίδια βιώνει καθημερινά τα προβλήματά τους. Μία από τις πρώτες επιλογές της θα είναι το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Βόλου. Οι δύο κόρες της στηρίζουν απόλυτα τις επιλογές της μητέρας τους. «Έχουμε έξοδα τώρα, έχουμε παιδί να σπουδάσουμε» λένε χαριτολογώντας στη μητέρα τους.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέλλη Γιακουμή

Αποσπάσματα  από http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4532161&ct=1

```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Το θέατρο μας έδωσε φως. Μας έσωσε τη ζωή μας. Μάθαμε να κατανοούμε το κείμενο και να το μεταφράζουμε στη νοηματική. Διψάμε για γνώση. Μακάρι να υπήρχαν σεμινάρια θεάτρου για κωφούς, ιδιαίτερα για παιδιά και εφήβους», λέει ο Απόστολος Γιαννόπουλος του Θεάτρου Κωφών που ανεβάζουν την κωμωδία «Ένας ακούων στη χώρα των Κωφών»

«Με την "τέχνη για όλους" εννοούμε "για όλους τους αρτιμελείς"; Διεκδικούμε το δικαίωμα στην τέχνη» λένε στα «ΝΕΑ» χορευτές με κινητικά προβλήματα και ηθοποιοί που παίζουν στη νοηματική»

«Την ώρα που χορευτές σε αναπηρικά καροτσάκια ή με πατερίτσες ξεχύνονται στη σκηνή και ένας αρτιμελής χορευτής κάθεται σε ένα από τα καροτσάκια για να αρχίσει ένα σωματικό παιχνίδι, οι διακρίσεις μεταξύ των χορευτών, αρτιμελών και μη, φαντάζουν ανούσιες. «Κάπως έτσι ο θεατής συνειδητοποιεί ότι όλοι έχουμε τις ίδιες ανησυχίες και τα ίδια όνειρα και κυρίως ίσα δικαιώματα στην τέχνη» εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Γιώργος Χρηστάκης, χορευτής με κινητικά προβλήματα και χορογράφος της Ομάδας Δαγίπολη, τον λόγο που ανεβάζουν την παράσταση σύγχρονου χορού «Ιmitations» στο Θέατρο Ροές.»

«Το δύσκολο δεν είναι να μάθεις τις χορευτικές κινήσεις, αλλά να αντιμετωπίσεις την έκθεση στο κοινό, να ξεπεράσεις το γεγονός ότι θα σε κοιτάζουν περίεργα. Πριν από κάποια χρόνια οι οικογένειες έκρυβαν τους ανάπηρους. Βγαίνουμε λοιπόν στη σκηνή και διεκδικούμε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα»

Πριν από πέντε χρόνια και έπειτα από δεκάδες συμμετοχές σε ομάδες χορού, ο Γιώργος Χρηστάκης, που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, αποφάσισε να ιδρύσει τη δική του μεικτή ομάδα και με ανάπηρους χορευτές που έχουν διδαχτεί χορό (σε ιδιωτικές σχολές) προσαρμοσμένο στις δικές τους ικανότητες. Μέχρι τώρα το χοροθέατρο Δαγίπολη έχει δώσει παραστάσεις σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μουσείο Μπενάκη αλλά και στο φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων και στις 10 Ιουνίου θα εμφανιστεί σε Φεστιβάλ Χορού στην Ουάσιγκτον.

Αποσπάσματα  από http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4549032&ct=4